«Αι γυναίκες, υποτάσσεσθε εις τους άνδρας σας ως εις τον Κύριον, διότι ο ανήρ είναι κεφαλή της γυναικός, καθώς και ο Χριστός κεφαλή της εκκλησίας, και αυτός είναι σωτήρ του σώματος. Αλλά καθώς η εκκλησία υποτάσσεται εις τον Χριστόν, ούτω και αι γυναίκες ας υποτάσσωνται εις τους άνδρας αυτών κατά πάντα. Οι άνδρες, αγαπάτε τας γυναίκάς σας, καθώς και ο Χριστός ηγάπησε την εκκλησίαν και παρέδωκεν εαυτόν υπέρ αυτής, διά να αγιάση αυτήν, καθαρίσας με το λουτρόν του ύδατος διά του λόγου, διά να παραστήση αυτήν εις εαυτόν ένδοξον εκκλησίαν, μη έχουσαν κηλίδα ή ρυτίδα ή τι των τοιούτων, αλλά διά να ήναι αγία και άμωμος. Ούτω χρεωστούσιν οι άνδρες να αγαπώσι τας εαυτών γυναίκας ως τα εαυτών σώματα. Όστις αγαπά την εαυτού γυναίκα εαυτόν αγαπά· διότι ουδείς εμίσησέ ποτέ την εαυτού σάρκα, αλλ’ εκτρέφει και περιθάλπει αυτήν, καθώς και ο Κύριος την εκκλησίαν· επειδή μέλη είμεθα του σώματος αυτού, εκ της σαρκός αυτού και εκ των οστέων αυτού. Διά τούτο θέλει αφήσει ο άνθρωπος τον πατέρα αυτού και την μητέρα και θέλει προσκολληθή εις την γυναίκα αυτού, και θέλουσιν είσθαι οι δύο εις σάρκα μίαν. Το μυστήριον τούτο είναι μέγα, εγώ δε λέγω τούτο περί Χριστού και περί της εκκλησίας. Πλην και σεις οι καθ’ ένα έκαστος την εαυτού γυναίκα ούτως ας αγαπά ως εαυτόν, η δε γυνή ας σέβηται τον άνδρα.» (Εφεσίους 5:22-33)

Καυτό ζήτημα στην εποχή μας, η σχέση του αντρόγυνου. Κι οι δυο ανυποχώρητοι, κι οι δυο γεμάτοι με τη γνώμη τους και τον εγωισμό τους. Θεραπεύονται αυτά χωρίς υπερφυσική δύναμη; Μια πιστή γυναίκα διηγείται την εμπειρία της στο σπίτι, πριν και μετά τη γνωριμία της με το Χριστό. Μεγάλη διαφορά, απίστευτη: «Ο άντρας μου κι εγώ ήμαστε και ξένοι και μορφωμένοι. Μετά από κάποια χρόνια γάμου, ανταλλάσσαμε πυρά, πολιτισμένα μεν, αλλά θανατηφόρα για τη σχέση μας. Εκείνη την εποχή βρέθηκα μπροστά στον Ιησού Χριστό. Η γνωριμία μαζί Του ήταν γοητευτική. Σε λίγους μήνες ήμουν παιδί του Θεού(1 Ιωάννη 3:1-2, Ιωάννη 1:12, Εφεσίους 1:5). Τότε κατάλαβα πως έπρεπε πολλά να αλλάξουν στη συμπεριφορά μου. Βουνό μου φαινόταν. Μα ο Κύριος με πολλή ανοχή μου εξηγούσε τις αλήθειες Του μέσα από το Λόγο Του, μα και από τα μαθήματα στην εκκλησία. Το πρώτο που έμαθα ήταν πως ο σύζυγός μου ήταν ο άντρας που ο Κύριος μου χάρισε για όλη μου τη ζωή. Δεν είχα λύσεις εναλλακτικές για χωρισμούς, που συχνά πυκνά περνούσαν από το μυαλό μου. Όταν τον είδα σαν ένα ειδικό δώρο του Θεού για μένα – κι ας τον είχα διαλέξει τους καιρούς της άγνοιας – άρχισα να τον αγαπώ πραγματικά. Το δεύτερο ήταν πως χρωστούσα να τον σέβομαι. Πρωτάκουστο για μένα. Σταμάτησα να είμαι πνεύμα αντιλογίας. Το τρίτο ήταν πως έπρεπε να περιμένω, να ανοίξει και η δική του καρδιά στην αγάπη του Θεού, να πάρει τη λύτρωση του Χριστού. Όφειλα να περιμένω και να προσεύχομαι. Δοξάζω το Θεό σήμερα, γιατί οι υποσχέσεις Του πραγματικά λειτουργούν. Σε τέσσερα χρόνια ο Κύριος μου τον χάρισε αναγεννημένο. Είμαστε ευτυχισμένοι μαζί Του!»