Ομολογίες

 

Ομολογία απ. Παύλου

Άνδρες αδελφοί και πατέρες, ακούσατέ με απολογούμενον τώρα προς εσάς.
Ακούσαντες δε ότι ελάλει προς αυτούς εις την Εβραϊκήν διάλεκτον, έδειξαν περισσοτέραν ησυχίαν. Και είπεν·  Εγώ μεν είμαι άνθρωπος Ιουδαίος, γεγεννημένος εν Ταρσώ της Κιλικίας, ανατεθραμμένος δε εν τη πόλει ταύτη παρά τους πόδας του Γαμαλιήλ, πεπαιδευμένος κατά την ακρίβειαν του πατροπαραδότου νόμου, ζηλωτής ων του Θεού, καθώς πάντες σεις είσθε σήμερον·  όστις κατέτρεξα μέχρι θανάτου ταύτην την οδόν, δεσμεύων και παραδίδων εις φυλακάς άνδρας τε και γυναίκας,  καθώς και ο αρχιερεύς μαρτυρεί εις εμέ και όλον το πρεσβυτέριον· παρά των οποίων και επιστολάς λαβών προς τους αδελφούς, επορευόμην εις Δαμασκόν διά να φέρω δεδεμένους εις Ιερουσαλήμ και τους εκεί όντας, διά να τιμωρηθώσιν.
Ενώ δε οδοιπορών επλησίαζον εις την Δαμασκόν, περί την μεσημβρίαν εξαίφνης έστραψε περί εμέ φως πολύ εκ του ουρανού,  και έπεσον εις το έδαφος και ήκουσα φωνήν λέγουσαν προς εμέ· Σαούλ, Σαούλ, τι με διώκεις;  Εγώ δε απεκρίθην· Τις είσαι, Κύριε; Και είπε προς εμέ· Εγώ είμαι Ιησούς ο Ναζωραίος, τον οποίον συ διώκεις.  Οι όντες δε μετ’ εμού το μεν φως είδον και κατεφοβήθησαν, την φωνήν όμως του λαλούντος προς εμέ δεν ήκουσαν.  Και είπον· Τι να κάμω, Κύριε; Και ο Κύριος είπε προς εμέ· Σηκωθείς ύπαγε εις Δαμασκόν, και εκεί θέλει σοι λαληθή περί πάντων όσα είναι διωρισμένα να κάμης.  Και επειδή εκ της λαμπρότητος του φωτός εκείνου δεν έβλεπον, χειραγωγούμενος υπό των όντων μετ’ εμού ήλθον εις Δαμασκόν.
Ανανίας δε τις, άνθρωπος ευσεβής κατά τον νόμον, μαρτυρούμενος υπό πάντων των εκεί κατοικούντων Ιουδαίων,  ήλθε προς εμέ και σταθείς επάνω μου μοι, είπε· Σαούλ αδελφέ, ανάβλεψον. Και εγώ τη αυτή ώρα ανέβλεψα εις αυτόν.  Ο δε είπεν· Ο Θεός των πατέρων ημών σε διώρισε να γνωρίσης το θέλημα αυτού και να ίδης τον δίκαιον και να ακούσης φωνήν εκ του στόματος αυτού,  διότι θέλεις είσθαι μάρτυς περί αυτού προς πάντας τους ανθρώπους των όσα είδες και ήκουσας.  Και τώρα τι βραδύνεις; σηκωθείς βαπτίσθητι και απολούσθητι από των αμαρτιών σου, επικαλεσθείς το όνομα του Κυρίου.
Αφού δε υπέστρεψα εις Ιερουσαλήμ, ενώ προσηυχόμην εν τω ιερώ, ήλθον εις έκστασιν  και είδον αυτόν λέγοντα προς εμέ· Σπεύσον και έξελθε ταχέως εξ Ιερουσαλήμ, διότι δεν θέλουσι παραδεχθή την περί εμού μαρτυρίαν σου.  Και εγώ είπον· Κύριε, αυτοί εξεύρουσιν ότι εγώ εφυλάκιζον και έδερον εν ταις συναγωγαίς τους πιστεύοντας εις σέ·  και ότε εχύνετο το αίμα Στεφάνου του μάρτυρός σου, και εγώ ήμην παρών και συνεφώνουν εις τον φόνον αυτού και εφύλαττον τα ιμάτια των φονευόντων αυτόν.  Και είπε προς εμέ· Ύπαγε, διότι εγώ θέλω σε εξαποστείλει εις έθνη μακράν. (Πράξεις 22:1-21)

Η ομολογία μου

Θεέ μου! Τι έκανα;

« Πριν ένα χρόνο ζούσα σ΄ένα πολύ ελκυστικό σπίτι, σ΄έναν πολυσύχναστο δρόμο στο Λέξινγκτον του Κεντάκυ στις Ηνωμένες Πολιτείες. Είχα μια πολύ όμορφη νεαρή σύζυγο και μια καλή εργασία σ΄ένα εργοστάσιο που κατασκεύαζε κομπιούτερ , δηλαδή ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Δυστυχώς όμως η μεγάλη μου ζήλεια κούρασε τη σύζυγό μου, που μια μέρα με εγκατέλειψε και πήγε κοντά στους γονείς της. Έτσι άρχισε η διαδικασία του διαζυγίου.
Ύστερα από όλα αυτά έπαθα μια μεγάλη ταραχή. Τα είχα χαμένα. Δικηγορικές μάχες άρχισαν για την διάθεση του σπιτιού μας. Άφησα την εργασία μου. ΄Ενοιωθα μια τόσο μεγάλη κατάπτωση. Ήμουνα τόσο πολύ δυστυχισμένος. Άρχισε να με απασχολεί το θέμα της αυτοκτονίας, μα δεν είχα την ψυχική δύναμη που χρειάζεται για μια τέτοια δουλειά. Σ΄ένα από τα μπαρ που σύχναζα συνάντησα ένα παλιό μου φίλο μοτοσικλετιστή, τον Τζιμ, που και αυτός πάλι μου γνώρισε κάποιον άλλο δικό του φίλο, ένα σαξοφωνίστα Ραλφ, που έπαιζε στο κέντρο που πηγαίναμε.
Μια μέρα η καινούρια μου παρέα, μου είπε πως τη βραδιά εκείνη θα είχαμε μια ξεχωριστή δυνατή συγκίνηση. Στο δρόμο πηγαίνοντας για το σπίτι προσκολλήθηκε και κάποιος άλλος στην παρέα μας, που τον λέγανε Τζόνυ. Αυτός είχε LSD στη τσέπη του. Από την πρώτη στιγμή μου έκανε εντύπωση η ματιά του. Τα μάτια του είχαν ένα βαθύ γαλάζιο χρώμα. Ήτανε πολύ γυαλιστερά, διαπεραστικά και ήτανε σαν γυάλινα. Ποτέ μου δεν είχα ξαναδεί τέτοια ματιά. Πήραμε όλοι μας τη δόση μας από το LSD, μα δεν βρήκα καμιά ικανοποίηση ούτε τίποτα το σπουδαίο. Κι όμως δεν σταμάτησα να το παίρνω.
Σε λίγο ο φίλος μου ο Τζιμ έφυγε για μια άλλη πόλη. Φεύγοντας μου είπε να φυλάγομαι από τον Τζόνυ, πριν φτάσω στο σημείο που θα είναι πολύ αργά. Μα σε λίγες μέρες συνάντησα τον Τζόνυ σε ένα φεστιβάλ ροκ και με παρακάλεσε να του παραχωρήσω αυτού και της φιλενάδας του, μιας χορεύτριας, το δωμάτιο που πριν είχα δοσμένο στον Τζιμ. Τους είπα πως δεν με ένοιαζε καθόλου. Έτσι κάθε βράδυ αρχίσαμε πάλι να έχουμε εκείνες τις συγκεντρώσεις με τα ναρκωτικά, μέσα στο σπίτι μου. Ένα βράδυ, καθώς κοίταζα ένα πίνακα, είδα να βγαίνουν φλόγες γύρω μου από όλες τις μεριές. Ήτανε σαν να βρισκόμουν τρομαγμένος μέσα στην κόλαση. Έτρεξα στο άλλο δωμάτιο που βρισκότανε ο Τζόνυ. Του είπα τι μου συνέβαινε και αυτός μου δήλωσε πως είχε επικοινωνία με τον διάβολο, τον «μαύρο κύριο» όπως τον ονομάτιζε. Μου είπε μάλιστα, πως αυτός τον λάτρευε και πως σε αντάλλαγμα είχε διάφορες εξυπηρετήσεις από αυτόν. Προχώρησε σε ακόμα περισσότερα και μου πρότεινε, αν ήθελα να πουλήσω την ψυχή μου στον διάβολο, κι αυτός θα μου χάριζε ό,τι ήθελα. Τι ήτανε αυτό που επιθυμούσα περισσότερο από κάθε τι άλλο; Του είπα πως ήθελα να γίνω σταρ κινηματογράφου, μα δεν είχα διάθεση να του πουλήσω την ψυχή μου.
Άφησα το δωμάτιό μου και σαν γύρισα ύστερα από λίγο, βρήκα το κορίτσι του μπροστά στον καθρέφτη. Σαν τη ρώτησα τι έκανε, μου απάντησε πως προσπαθούσε να έρθει σε επικοινωνία με τον «άρχοντα του θανάτου». Αυτός έρχεται όταν είσαι έτοιμος γι΄αυτό. Γέλασα και έφυγα. Μια άλλη μέρα ο Τζόνυ μου εξήγησε πως μπορούσε να ταξιδεύει ελεύθερα με ένα αστρικό σώμα και αυτό ήτανε η πιο μεγάλη ευδαιμονία. Μετά από μέρες αφού ένα βράδυ είχαμε πάρει όλοι το LSD, πηγαίνοντας στο δωμάτιο του Τζόνυ με σταμάτησε και μου είπε να πάρω στη σκέψη μου μια παθητική θέση. Εκείνη τη στιγμή ένοιωσα ένα δυνατό χτύπημα στο σβέρκο μου, σαν να με χτυπούσε κάποια δυνατή χορδή και η σκέψη μου να φεύγει και να αιχμαλωτίζεται μπαίνοντας στον Τζόνυ. Αυτό δεν βάσταξε πολύ. Πήγα στο δωμάτιο του Ραλφ και αυτός μου είπε ότι του συνέβη το ίδιο. Μα τώρα τα μάτια του Ραλφ είχαν εκείνη την γυάλινη όψη που είχαν και μάτια του Τζόνυ. Έτρεξα τρομαγμένος στον καθρέφτη και είδα πως και τα δικά μου μάτια είχαν την ίδια γυαλάδα. Τρομαγμένος φώναξα: «Θεέ μου! Τι έκανα;» Άφησα τον διάβολο να μπει μέσα μου και να ελέγχει το σώμα μου. Έτρεξα προς την τζαμόπορτα και ένα φλιτζάνι με γάλα, που κρατούσα, έσπασε.
Μετά από μερικές μέρες αρκετοί από μας είχαμε μια ειδική συγκέντρωση. Πολλά κορίτσια γύρω μου χόρευαν κάτι παράξενους σκοπούς. Σε μια στιγμή ένοιωσα πάλι την ίδια παράξενη αίσθηση πίσω στο λαιμό μου. Εκείνη τη στιγμή γύρισα και κοίταξα τον Τζόνυ, που μου χαμογελούσε και μου είπε. «Να δεις τώρα τι θα έχεις και τι θα μπορείς να κάνεις !» Μα την ίδια νύχτα οι αστυνομικοί συλλάβανε τον Τζόνυ, που γι΄αυτόν πάρα πολύ καιρό. Πάνω του βρήκαν 20 ταμπλέτες LSD, καθώς και ένα όπλο. Τώρα βρίσκεται και εκτίει μια μακρόχρονη φυλάκιση.
Κείνο το βράδυ έπεσα σε μεγάλη σκέψη. Για πρώτη φορά συνειδητοποίησα πως είχα σπαταλήσει τη ζωή μου τελείως άσκοπα. Κατάλαβα πως είχα κάνει περισσότερο κακό στην κοινωνία παρά καλό. Κατάλαβα πως υπήρχε ένας μεγάλος κίνδυνος για μένα και πως ο κίνδυνος αυτός δεν ήτανε έξω από μένα, αλλά μέσα μου. Γύρισα σπίτι μου και άρχισα να διαβάζω την Αγία Γραφή. Αποφάσισα να ζητήσω τη σωτηρία του Ιησού Χριστού και να ζήσω γι΄ Αυτόν. Τρεις βδομάδες ήμουν σε τραγική κατάσταση. Ζητούσα από το Θεό να με συγχωρήσει. Πίστευα πως είχα κάνει «την ασυγχώρητη αμαρτία». Θυμήθηκα μερικούς παλιούς γνωστούς, τους οποίους συναντούσα στην Εκκλησία όταν μικρός πήγαινα με τους γονείς μου. Πήγα και τους βρήκα και τους είπα την περίπτωσή μου. «Δεν είναι ασυγχώρητη, μου είπαν αυτοί». Πέσαμε κάτω στα γόνατα όλοι μας και ζητήσαμε από τον Κύριο να με συγχωρήσει και να με ελευθερώσει. Ήμουνα τόσο συντριμμένος. Το ήξερα πως ήμουνα αμαρτωλός.
Φώναζα στον Κύριο πως δεν ήθελα να πάω στην κόλαση.
Την επόμενη Κυριακή πήγα μαζί τους στην Εκκλησία και έκανα δημόσια ομολογία. Το ίδιο βράδυ βαπτίστηκα. Ο ποιμένας της Εκκλησίας όλη την εβδομάδα με στήριζε μέσα από τον Λόγο του Θεού. Σιγά-σιγά εκείνο το γυάλινο βλέμμα άρχισε να με εγκαταλείπει και εκείνη η νεύρωση που ένοιωθα στο πίσω μέρος του λαιμού μου με εγκατέλειψε τελείως. Κάθε μέρα ευχαριστούσα τον Κύριο για το θαύμα αυτό το μεγάλο που έκανε σε μένα.
Πραγματικά σε μένα έγινε αυτό που λέει ο Λόγος του Θεού «ελευθέρωσε εμάς από την εξουσία του σκότους και μας μετέφερε στην βασιλεία του αγαπητού Υιού Του».(Κολοσ. 1:13)
Καθώς καμιά φορά τα σκέφτομαι όλα αυτά, δεν μπορώ να φανταστώ ότι συνέβησαν σε μένα. Είναι σαν κάτι το πολύ μακρινό. ΄Ενας εφιάλτης που πέρασε και δεν θα ξαναγυρίσει. Ξαναγύρισα στην εργασία μου και υπηρετώ τον Κύριο.
Μόνο ο Ιησούς Χριστός μπορεί να μας ελευθερώσει από την κυριαρχία του πονηρού

 



 

Για ελληνικούς υπότιτλους (κάνε κλικ)