A huge collection of 3400+ free website templates, WP themes and more http://jartheme.com/ at the biggest community-driven free web design site.

Πνευματικό νόημα των παραβολών

Φως κάτω από τον μόδιο

14 Σεις είσθε το φως του κόσμου· πόλις κειμένη επάνω όρους δεν δύναται να κρυφθή·
15 ουδέ ανάπτουσι λύχνον και θέτουσιν αυτόν υπό τον μόδιον, αλλ” επί τον λυχνοστάτην, και φέγγει εις πάντας τους εν τη οικία. 16 Ούτως ας λάμψη το φως σας έμπροσθεν των ανθρώπων, διά να ίδωσι τα καλά σας έργα και δοξάσωσι τον Πατέρα σας τον εν τοις ουρανοίς. (Ματθαίος 5:14-15)

Σχόλιο

Το «Σεις» αναφέρεται στους αμαρτωλούς ανθρώπους που επέστρεψαν μετανοημένοι στο Θεό(1 Θεσσαλονικείς 1:9, Πράξεις 2:38), στους ανθρώπους που γνώρισαν την αλήθεια του ευαγγελίου(2 Ιωάννη 1:1), στα παιδιά του Θεού(Ιωάννη 1:12-13, 1 Ιωάννη 3:1-2). Αν λοιπόν αυτοί δεν μαρτυρίσουν την αλήθεια στον κόσμο, αυτό ισοδυναμεί με «άρνηση του ονόματος του Ιησού Χριστού»(Ματθαίος 10:33) και με το «κατακρατούν την αλήθεια εν αδικία»(Ρωμαίους 1:18). Δεν μπορεί ο άνθρωπος του Θεού να κρύψει το φως της αλήθειας, αλλά αντίθετα, έχει αγωνία στο πνεύμα του(Πράξεις 18:5), να κηρύξει το ευαγγέλιο σωτηρίας στους ανθρώπους για να σωθούν. (Μάρκος 16:15-16). Ο άνθρωπος του Θεού, φαίνεται από τις πράξεις του ότι είναι παιδί του Θεού. Η λαλιά και μόνο τον κάνει φανερό(Ματθαίος 26:73).

Σπίτι στο βράχο και σπίτι στην άμμο

24 Πας λοιπόν όστις ακούει τους λόγους μου τούτους και κάμνει αυτούς, θέλω ομοιώσει αυτόν με άνδρα φρόνιμον, όστις ωκοδόμησε την οικίαν αυτού επί την πέτραν· 25 και κατέβη η βροχή και ήλθον οι ποταμοί και έπνευσαν οι άνεμοι και προσέβαλον εις την οικίαν εκείνην, και δεν έπεσε· διότι ήτο τεθεμελιωμένη επί την πέτραν. 26 Και πας ο ακούων τους λόγους μου τούτους και μη κάμνων αυτούς θέλει ομοιωθή με άνδρα μωρόν, όστις ωκοδόμησε την οικίαν αυτού επί την άμμον· 27 και κατέβη η βροχή και ήλθον οι ποταμοί και έπνευσαν οι άνεμοι και προσέβαλον εις την οικίαν εκείνην, και έπεσε, και ήτο η πτώσις αυτής μεγάλη. (Ματθαίος 7:24-27)

Σχόλιο

Ο Ιησούς Χριστός δεν θέλει μόνο ακροατές, αλλά ακροατές που έχουν την διαθεση να εφαρμόσουν τα λεγόμενά του. Σ” αυτό επιμένει και ο Ιάκωβος(Ιάκωβος 1:22-25).Ταυτίζει την εφαρμογή των εντολών του με την αγάπη προς το πρόσωπό Του(Ιωάννη 14:15). Μας αναφέρει μια παρομοίωση, για να καταλάβουμε με τι μοιάζουμε όταν εφαρμόζουμε το λόγο Του και πόσο ανόητοι είμαστε όταν δεν εφαρμόζουμε τα λόγια Του. Μας θεωρεί συνετούς όταν εφαρμόζουμε τις εντολές Του. Η εφαρμογή του λόγου Του είναι θέμα υπακοής. Η μη εφαρμογή σημαίνει ανυπακοή. Και θα θερίσουμε δυσάρεστα αποτελέσματα όταν δεν τον ακούμε και κάνουμε του κεφαλιού μας.

Όχι καινούριο μπάλωμα σε παλιό ρούχο

16 Και ουδείς βάλλει επίρραμμα αγνάφου πανίου επί ιμάτιον παλαιόν· διότι αφαιρεί το αναπλήρωμα αυτού από του ιματίου, και γίνεται σχίσμα χειρότερον.(Ματθαίος 9:16)

Σχόλιο

Η σαρκική ζωή δεν διορθώνεται με μπαλώματα ηθικής. Ένας αμαρτωλός άνθρωπος χωρίς μετάνοια στο Θεό και γέννηση πνευματική από το Θεό, δεν μπορεί να εφαρμόσει τις αλήθειες του ευαγγελίου. Η αλήθειες του ευαγγελίου δεν ράβονται πάνω σε μια σαρκική ζωή. Οι αλήθειες του ευαγγελίου ελέγχουν την σαρκική ζωή και την σχίζουν.

Όχι καινούριο κρασί σε παλιό ασκί

17 Ουδέ βάλλουσιν οίνον νέον εις ασκούς παλαιούς· ει δε μη, σχίζονται οι ασκοί, και ο οίνος εκχέεται και οι ασκοί φθείρονται· αλλά βάλλουσιν οίνον νέον εις ασκούς νέους, και αμφότερα διατηρούνται. (Ματθαίος 9:17)

Σχόλιο

Ο παλιός ασκός είναι ο σαρκικός άνθρωπος που από τη φύση του αμαρτάνει διαρκώς. Ο νέος οίνος είναι η διδασκαλία  του Χριστού. Ένας αμαρτωλός άνθρωπος χωρίς να έχει επιστρέψει στο Θεό, δεν μπορεί να αντέξει την καινούρια διδασκαλία του Χριστού. Η σάρκα δεν υποτάσσεται στο Πνέμα. Δεν μπορεί ο αμετανόητος αμαρτωλός να δεχτεί την διδασσκαλία του ευαγγελίου. Ο φυσικός άνθρωπος δεν δέχεται τα του Πνεύματος. Ο σαρκικός άνθρωπος έχει φρόνημα σαρκικό και ο πνευματικός άνθρωπος έχει το φρόνημα του Πνεύματος. Μόνο έτσι ταιριάζουν.

Η σπορά και είδος του εδάφους

3 Και ελάλησε προς αυτούς πολλά διά παραβολών, λέγων· Ιδού, εξήλθεν ο σπείρων διά να σπείρη. 4 Και ενώ έσπειρεν, άλλα μεν έπεσον παρά την οδόν, και ήλθον τα πετεινά και κατέφαγον αυτά· 5 άλλα δε έπεσον επί τα πετρώδη, όπου δεν είχον γην πολλήν, και ευθύς ανεφύησαν, επειδή δεν είχον βάθος γης, 6 και ότε ανέτειλεν ο ήλιος εκαυματίσθησαν και επειδή δεν είχον ρίζαν εξηράνθησαν· 7 άλλα δε έπεσον επί τας ακάνθας, και ανέβησαν αι άκανθαι και απέπνιξαν αυτά· 8 άλλα δε έπεσον επί την γην την καλήν και έδιδον καρπόν το μεν εκατόν, το δε εξήκοντα, το δε τριάκοντα. (Ματθαίος 13:3-8)

Σχόλιο

Ο λόγος του Θεού που ακούει ο άνθρωπος καρποφορεί ή όχι ανάλογα με το είδος της καρδιάς του ανθρώπου. Ο φυσικός σπόρος καρποφορεί ή όχι ανάλογα με το έδαφος. Είναι φυσικός νόμος αλλά και πνευματικός νόμος. Ο σπόρος του ευαγγελίου έχει τη δύναμη να σώσει τον άνθρωπο(Ρωμαίους 1:16), αλλά αυτό εξαρτάται από την σκληρότητα ή όχι της καρδιάς του ανθρώπου. Υπάρχουν καρδιές σκληρές, καρδιές γεμάτο σαρκικές επιθυμίες, καρδιές γεμάτες απιστία, καρδιές αδιάφορες. Ο σπόρος του ευαγγελίου για να καρποφορήσει, χρειάζεται κάποιες προϋποθέσεις. Χρειάζεται ταπεινοφροσύνη, αγάπη για την αλήθεια και διάθεση για μετάνοια. Αν δεν υπάρχουν αυτές οι προϋποθέσεις στην καρδιά του ανθρώπου, δεν καρποφορεί ο λόγος του Θεού στην καρδιά του ανθρώπου.

Ο κόκκος του συναπιού

31 Άλλην παραβολήν παρέθηκεν εις αυτούς, λέγων· Ομοία είναι η βασιλεία των ουρανών με κόκκον σινάπεως, τον οποίον λαβών άνθρωπος έσπειρεν εν τω αγρώ αυτού· 32 το οποίον είναι μεν μικρότερον πάντων των σπερμάτων, όταν όμως αυξηθή είναι μεγαλήτερον των λαχάνων και γίνεται δένδρον, ώστε έρχονται τα πετεινά του ουρανού και κατασκηνούσιν εν τοις κλάδοις αυτού. (Ματθαίος 13:31-32)

Σχόλιο

Η πρώτη ομάδα χριστιανών που μοιάζει με κόκο συνάπεως, γρήγορα φούντωσε και απλώθηκε σε όλο τον κόσμο. Σήμερα ο πραγματικός χριστιανισμός είναι δέντρο παγκόσμιο. Δυστυχώς όμως πολλοί απ” αυτούς που κατασκηνώνουν μέσα στο δέντρο αυτό δεν είναι χριστιανοί(Ματθαίος 7:23).

Τα ζιζάνια

24 Άλλην παραβολήν παρέθηκεν εις αυτούς, λέγων· Ωμοιώθη η βασιλεία των ουρανών με άνθρωπον, όστις έσπειρε καλόν σπόρον εν τω αγρώ αυτού· 25 αλλ” ενώ εκοιμώντο οι άνθρωποι, ήλθεν ο εχθρός αυτού και έσπειρε ζιζάνια ανά μέσον του σίτου και ανεχώρησεν. 26 Ότε δε εβλάστησεν ο χόρτος και έκαμε καρπόν, τότε εφάνησαν και τα ζιζάνια. 27 Προσελθόντες δε οι δούλοι του οικοδεσπότου είπον προς αυτόν· Κύριε, καλόν σπόρον δεν έσπειρας εν τω αγρώ σου; πόθεν λοιπόν έχει τα ζιζάνια; 28 Ο δε είπε προς αυτούς· Εχθρός άνθρωπος έκαμε τούτο· οι δε δούλοι είπον προς αυτόν· Θέλεις λοιπόν να υπάγωμεν και να συλλέξωμεν αυτά; 29 Ο δε είπεν· Ουχί, μήποτε συλλέγοντες τα ζιζάνια εκριζώσητε μετ” αυτών τον σίτον· 30 αφήσατε να συναυξάνωσιν αμφότερα μέχρι του θερισμού, και εν τω καιρώ του θερισμού θέλω ειπεί προς τους θεριστάς· Συλλέξατε πρώτον τα ζιζάνια και δέσατε αυτά εις δέσμας διά να κατακαύσητε αυτά, τον δε σίτον συνάξατε εις την αποθήκην μου. (Ματθαίος 13:24-30)

Σχόλιο

Μέσα στην πραγματική εκκλησία του Θεού, ο διάβολος σπέρνει ζιζάνια, τοποθετεί τους δικούς του ανθρώπους, τους δικούς του διακόνους, ώστε να κάνει  στην εκκλησία κακό από μέσα(2 Κορινθίους 11:14-15). Δεν είναι εύκολο να διακρίνεις τις «μωρές παρθένες» που μιμούνται τη ζωή των πραγματικών πιστών του Χριστού, γι” αυτό και δεν μπορείς να ξεριζώνεις ανθρώπους μέσα από το περιβάλλον της εκκλησίας. Αυτή είναι δουλειά του Χριστού. Δεν έχουμε δικαίωμα προς καθαίρεσιν(2 Κορινθίους 13:10). διότι υπάρχει περίπτωση να ξεριζώσεις και πραγματικό πιστό του Χριστού. Αυτή τη δουλειά την έκανε κάποιος «Διοτρεφής» που τον κατακρίνει ο απόστολος Ιωάννης(3 Ιωάννη 9-10)

Το προζύμι

33 Άλλην παραβολήν είπε προς αυτούς· Ομοία είναι η βασιλεία των ουρανών με προζύμιον, το οποίον λαβούσα γυνή ενέκρυψεν εις τρία μέτρα αλεύρου, εωσού έγεινεν όλον ένζυμον. (Ματθαίος 13:33)

Σχόλιο

Η πρώτη ομάδα μαθητών του Χριστού είναι το προζύμι. Αυτό άρχισε να κάνει ένζυμο τον κόσμο της Ιερουσαλήμ και σιγά-σιγά όλο τον κόσμο(Ματθαίος 24:14, Μάρκος 16:15-16). Επιθυμία του Θεού είναι να σωθούν όλοι οι άνθρωποι(1 Τιμοθέου 2:4). Το προζύμι εξακολουθεί να υπάρχει στον κόσμο, πόσοι ακόμα θα γίνουν ένζυμοι δεν ξέρουμε. Πάντως ο λόγος του Θεού δεν περιμένει πολλούς(2 Πέτρου 3:9), διότι βλέπει την σκληροκαρδία των ανθρώπων(Ρωμαίους 2:44-5),  την ασέβεια(Ρωμαίους 1:18) και την τάση των ανθρώπων να μη θέλουν να δοξάσουν το Θεό(Ρωμαίους 1:21).

Ο κρυμμένος θησαυρός

44 Πάλιν ομοία είναι η βασιλεία των ουρανών με θησαυρόν κεκρυμμένον εν τω αγρώ, τον οποίον ευρών άνθρωπος έκρυψε, και από της χαράς αυτού υπάγει και πωλεί πάντα όσα έχει και αγοράζει τον αγρόν εκείνον. (Ματθαίος 13:44)

Σχόλιο

Το δήλωσε ο απόστολος Παύλος ότι «μάλιστα δε και νομίζω τα πάντα ότι είναι ζημία διά το έξοχον της γνώσεως του Ιησού Χριστού του Κυρίου μου, διά τον οποίον εζημιώθην τα πάντα, και λογίζομαι ότι είναι σκύβαλα διά να κερδήσω τον Χριστόν»(Φιλιππησίους 3:8). Αξίζει να θυσιάσεις τα πάντα για να κερδίσεις τη σωτηρία της ψυχής σου(1 Πέτρου 1:9, Εβραίους 10:39).

Το πολύτιμο μαργαριτάρι

45 Πάλιν ομοία είναι η βασιλεία των ουρανών με άνθρωπον έμπορον ζητούντα καλούς μαργαρίτας· 46 όστις ευρών ένα πολύτιμον μαργαρίτην, υπήγε και επώλησε πάντα όσα είχε και ηγόρασεν αυτόν. (Ματθαίος 13:45-46)

Σχόλιο

Αξίζει να θυσιάσεις τα πάντα αυτής της ζωής για να κερδίσεις την αιώνια ζωή. Διότι αυτά είναι προσωρινά, είναι πρόσκαιρα, ενώ τα του Θεού είναι αιώνια. Δεν είναι πιο συμφέρον στον άνθρωπο να κερδίσει την δικαίωση από το Θεό, την συγχώρεση, την συμφιλίωση με τον Θεό, την Ουράνια κληρονομιά και τη σωτηρία της ψυχής! Ποιός έμεινε για πάντα εδώ στη γη. Ποιός πήρε μαζί του την επίγεια δόξα που είχε και τα πλούτη του; (1 Τιμοθέου 6:7). Ο διάβολος προσπαθεί να εξαπατήσει τον άνθρωπο με τα πρόσκαιρα αυτής της ζωής.

Το δύχτι

47 Πάλιν ομοία είναι η βασιλεία των ουρανών με δίκτυον, το οποίον ερρίφθη εις την θάλασσαν και συνήγαγεν από παντός είδους· 48 το οποίον, αφού εγεμίσθη, ανεβίβασαν επί τον αιγιαλόν και καθήσαντες συνέλεξαν τα καλά εις αγγεία, τα δε αχρεία έρριψαν έξω. (Ματθαίος 13:47-48)

Σχόλιο

Δύχτι είναι το ευαγγέλιο του Χριστού(Μάρκος 1:1) που ψαρεύει ψυχές από τον κόσμο. Τα καλά είναι οι μετανοημένοι αμαρτωλοί(Πράξεις 17:30, 2:38), αυτοί που επέστρεψαν στο Θεό(1 Θεσσαλονικείς 1:9, Πράξεις 3:19), αυτοί που συμφιλιώθηκαν με τον Θεό(Ρωμαίους 5:10-11), αυτοί που δικαιώθηκαν από το Θεό(Ρωμαίους 5:1, 3:24-26), αυτοί που ελεήθηκαν από το Θεό(1 Πέτρου 2:10), αυτοί που συγχωρέθηκαν από το Θεό(Κολοσσαείς 2:13), αυτοί που έγιναν παιδιά του Θεού(Ιωάννη 1:12-13, 1 Ιωάννη 3:1-2), αυτοί που πίστεψαν στο Χριστό και πήραν αιώνια ζωή(Ιωάννη 6:47, 1 Ιωάννη 5:13), αυτοί που γνώρισαν τον Θεό(1 Ιωάννη 2:13-14, Ιωάννη 17:3). Τα σκουπίδια είναι οι «τυπικοί» χριστιανοί, αυτοί που έχουν μόνο το όνομα(Αποκάλυψη 3:1), οι χλιαροί χριστιανοί και οι ψυχροί(Αποκάλυψη 3:15-16), οι ασεβείς(Ρωμαίους 1:18), οι πονηροί, οι πλεονέκτες, οι άδικοι, οι πόρνοι, οι κακοί, οι φονιάδες, οι υπερήφανοι, οι αλαζόνες, οι συκοφάντες, οι υβριστές, οι ασύνετοι, οι παραβάτες, οι άσπλαχνοι, οι αδιάλλακτοι, οι ανελεήμονες, οι φίλαυτοι, οι φιλάργυροι, οι βλάσφημοι, οι απειθείς(Ρωμαίους 1:28-32, 2 Τιμοθέου 3:1-5). Οι μεν πρώτοι είναι οι εκλεκτοί του Θεού και πάνε στη δόξα του Ουρανού, ενώ οι άλλοι θα ριχτούν στη λίμνη του πυρός(Αποκάλυψη 20:14-15, 21:8)

Το χαμένο πρόβατο

12 Τι σας φαίνεται; εάν άνθρωπός τις έχη εκατόν πρόβατα και πλανηθή εν εξ αυτών, δεν αφίνει τα ενενήκοντα εννέα και υπάγων επί τα όρη, ζητεί το πλανώμενον; 13 Και εάν συμβή να εύρη αυτό, αληθώς σας λέγω ότι χαίρει δι” αυτό μάλλον παρά διά τα ενενήκοντα εννέα τα μη πεπλανημένα. (Ματθαίος 18:12-13)

Σχόλιο

Ο αμαρτωλός άνθρωπος είναι το πλανημένο «πρόβατο». Ο Χριστός κατέβηκε από τον Ουρανό να βρει τον αμαρτωλό που πλανάται σ” αυτή τη ζωή και να τον οδηγήσει σε μετάνοια(Λουκάς 5:32, 13:3,5). Θέλει να φέρει τον άνθρωπο πίσω στο Θεό(1 Θεσσαλονικείς 1:9, Πράξεις 3:19). Θέλει τον άνθρωπο να αποκατασταθεί μπροστά στο Θεό(1 Ιωάννη 1:9, Ψαλμός 32:5), να συμφθλιωθεί με τον Θεό(Ρωμαίους 5:10-11), για να έχει κοινωνία με τον Θεό(1 Ιωάννη 1:3). Να δώσει στον άνθρωπο αιώνια ζωή(Ιωάννη 6:47) και να ζήσει μαζί Του στη δόξα του Ουρανού(Ιωάννη 14:2-3, 17:24)

Ο χρεοφειλέτης δούλος

23 Διά τούτο η βασιλεία των ουρανών ωμοιώθη με άνθρωπον βασιλέα, όστις ηθέλησε να θεωρήση λογαριασμόν μετά των δούλων αυτού. 24 Και ότε ήρχισε να θεωρή, εφέρθη προς αυτόν εις οφειλέτης μυρίων ταλάντων. 25 Και επειδή δεν είχε να αποδώση, προσέταξεν ο κύριος αυτού να πωληθή αυτός και η γυνή αυτού και τα τέκνα και πάντα όσα είχε, και να αποδοθή το οφειλόμενον. 26 Πεσών λοιπόν ο δούλος προσεκύνει αυτόν, λέγων· Κύριε, μακροθύμησον εις εμέ, και πάντα θέλω σοι αποδώσει. 27 Σπλαγχνισθείς δε ο κύριος του δούλου εκείνου, απέλυσεν αυτόν και το δάνειον αφήκεν εις αυτόν. 28 Αφού όμως εξήλθεν ο δούλος εκείνος, εύρεν ένα των συνδούλων αυτού, όστις εχρεώστει εις αυτόν εκατόν δηνάρια, και πιάσας αυτόν έπνιγε, λέγων· Απόδος μοι ό,τι χρεωστείς. 29 Πεσών λοιπόν ο σύνδουλος αυτού εις τους πόδας αυτού, παρεκάλει αυτόν λέγων· Μακροθύμησον εις εμέ, και πάντα θέλω σοι αποδώσει. 30 Εκείνος όμως δεν ήθελεν, αλλ” απελθών έβαλεν αυτόν εις φυλακήν, εωσού αποδώση το οφειλόμενον. 31 Ιδόντες δε οι σύνδουλοι αυτού τα γενόμενα, ελυπήθησαν σφόδρα και ελθόντες εφανέρωσαν προς τον κύριον αυτών πάντα τα γενόμενα.
32 Τότε προσκαλέσας αυτόν ο κύριος αυτού, λέγει προς αυτόν· Δούλε πονηρέ, παν το χρέος εκείνο σοι αφήκα, επειδή με παρεκάλεσας· 33 δεν έπρεπε και συ να ελεήσης τον σύνδουλόν σου, καθώς και εγώ σε ηλέησα; 34 Και οργισθείς ο κύριος αυτού παρέδωκεν αυτόν εις τους βασανιστάς, εωσού αποδώση παν το οφειλόμενον εις αυτόν.
35 Ούτω και ο Πατήρ μου ο επουράνιος θέλει κάμει εις εσάς, εάν δεν συγχωρήσητε εκ καρδίας σας έκαστος εις τον αδελφόν αυτού τα πταίσματα αυτών.(Ματθαίος 18:23-35)

Σχόλιο

Το χρέος των αμαρτιών μας απέναντι στο Θεό είναι τεράστιο! Αυτό το χρέος προσφέρεται ο Θεός να μας το χαρίσει(Κολοσσαείς 2:13, 1 Ιωάννη 1:9), διότι ο Θεός είναι ελεήμων. Αν όμως εμείς είμαστε ανελεήμονες στους συνανθρώπους μας, τότε ο Θεός δεν θα μπορέσει να μας χαρίσει το χρέος. Μάλιστα θα τιμωρηθούμε για το χρέος μας(Εβραίους 9:27, Πράξεις 17:31, Αποκάλυψη 20:14-15, 21:8)

Οι εργάτες του αμπελώνα

1 Διότι η βασιλεία των ουρανών είναι ομοία με άνθρωπον οικοδεσπότην, όστις εξήλθεν άμα τω πρωΐ διά να μισθώση εργάτας διά τον αμπελώνα αυτού. 2 Αφού δε συνεφώνησε μετά των εργατών προς εν δηνάριον την ημέραν, απέστειλεν αυτούς εις τον αμπελώνα αυτού. 3 Και εξελθών περί την τρίτην ώραν, είδεν άλλους ισταμένους εν τη αγορά αργούς, 4 και προς εκείνους είπεν· Υπάγετε και σεις εις τον αμπελώνα, και ό,τι είναι δίκαιον θέλω σας δώσει. Και εκείνοι υπήγον. 5 Πάλιν εξελθών περί την έκτην και ενάτην ώραν, έκαμεν ωσαύτως. 6 Περί δε την ενδεκάτην ώραν εξελθών εύρεν άλλους ισταμένους αργούς, και λέγει προς αυτούς· Διά τι ίστασθε εδώ όλην την ημέραν αργοί; 7 Λέγουσι προς αυτόν· Διότι ουδείς εμίσθωσεν ημάς. Λέγει προς αυτούς· Υπάγετε και σεις εις τον αμπελώνα, και ό,τι είναι δίκαιον θέλετε λάβει. 8 Αφού δε έγεινεν εσπέρα, λέγει ο κύριος του αμπελώνος προς τον επίτροπον αυτού· Κάλεσον τους εργάτας και απόδος εις αυτούς τον μισθόν, αρχίσας από των εσχάτων έως των πρώτων. 9 Και ελθόντες οι περί την ενδεκάτην ώραν μισθωθέντες, έλαβον ανά εν δηνάριον. 10 Ελθόντες δε οι πρώτοι, ενόμισαν ότι θέλουσι λάβει πλειότερα, έλαβον όμως και αυτοί ανά εν δηνάριον. 11 Και λαβόντες εγόγγυζον κατά του οικοδεσπότου, 12 λέγοντες ότι, Ούτοι οι έσχατοι μίαν ώραν έκαμον, και έκαμες αυτούς ίσους με ημάς, οίτινες εβαστάσαμεν το βάρος της ημέρας και τον καύσωνα. 13 Ο δε αποκριθείς είπε προς ένα εξ αυτών· Φίλε, δεν σε αδικώ· δεν συνεφώνησας εν δηνάριον μετ” εμού; 14 λάβε το σον και ύπαγε· θέλω δε να δώσω εις τούτον τον έσχατον ως και εις σε. 15 Η δεν έχω την εξουσίαν να κάμω ό,τι θέλω εις τα εμά; ή ο οφθαλμός σου είναι πονηρός διότι εγώ είμαι αγαθός;
16 Ούτω θέλουσιν είσθαι οι έσχατοι πρώτοι και οι πρώτοι έσχατοι· διότι πολλοί είναι οι κεκλημένοι, ολίγοι δε οι εκλεκτοί. (Ματθαίος 20:1-16)

Σχόλιο

Δεν επιτρέπεται σε πιστούς του Χριστού να μην εργάζονται για το Θεό στο έργο Του(1 Θεσσαλονικείς 1:9, 2 Κορινθίους 6:1). Ο Θεός δίνει χαρίσματα. Ο πιστός πρέπει να είναι διαθέσιμος στο Θεό. Αν ο πιστός φροντίζει μόνο τα εαυτού, τότε θα έχει πρόβλημα με τον Θεό. Ο μισθός στους πιστούς καθορίζεται από τον Χριστό(Αποκάλυψη 22:12)

Οι δύο γιοί

28 Αλλά τι σας φαίνεται; Άνθρωπος τις είχε δύο υιούς, και ελθών προς τον πρώτον είπε· Τέκνον, ύπαγε σήμερον εργάζου εν τω αμπελώνι μου. 29 Ο δε αποκριθείς είπε· Δεν θέλω· ύστερον όμως μετανοήσας υπήγε. 30 Και ελθών προς τον δεύτερον είπεν ωσαύτως. Και εκείνος αποκριθείς είπεν· Εγώ υπάγω, κύριε· και δεν υπήγε. 31 Τις εκ των δύο έκαμε το θέλημα του πατρός; Λέγουσι προς αυτόν· Ο πρώτος. Λέγει προς αυτούς ο Ιησούς· Αληθώς σας λέγω ότι οι τελώναι και αι πόρναι υπάγουσι πρότερον υμών εις την βασιλείαν του Θεού.(Ματθαίος 21:28-31)

Σχόλιο

Δεν θα μπουν στη βασιλεία του Θεού αυτοί που λένε πολλά Κύριε, αλλά αυτοί που θα εφαρμόσουν το θέλημα του Θεού, αυτοί που θα εφαρμόσυν το λόγο του Θεού εδώ στη γη(1 Θεσσαλονικείς 4:3, Ιάκωβος 1:22-25).

Οι κακοί γεωργοί

33 Άλλην παραβολήν ακούσατε. Ήτο άνθρωπός τις οικοδεσπότης, όστις εφύτευσεν αμπελώνα και περιέβαλεν εις αυτόν φραγμόν και έσκαψεν εν αυτώ ληνόν και ωκοδόμησε πύργον, και εμίσθωσεν αυτόν εις γεωργούς και απεδήμησεν. 34 Ότε δε επλησίασεν ο καιρός των καρπών, απέστειλε τους δούλους αυτού προς τους γεωργούς διά να λάβωσι τους καρπούς αυτού. 35 Και πιάσαντες οι γεωργοί τους δούλους αυτού, άλλον μεν έδειραν, άλλον δε εφόνευσαν, άλλον δε ελιθοβόλησαν. 36 Πάλιν απέστειλεν άλλους δούλους πλειοτέρους των πρώτων, και έκαμον εις αυτούς ωσαύτως.
37 Ύστερον δε απέστειλε προς αυτούς τον υιόν αυτού λέγων· Θέλουσιν εντραπή τον υιόν μου. 38 Αλλ” οι γεωργοί, ιδόντες τον υιόν, είπον προς αλλήλους· Ούτος είναι ο κληρονόμος· έλθετε, ας φονεύσωμεν αυτόν και ας κατακρατήσωμεν την κληρονομίαν αυτού. 39 Και πιάσαντες αυτόν, εξέβαλον έξω του αμπελώνος και εφόνευσαν. 40 Όταν λοιπόν έλθη ο κύριος του αμπελώνος, τι θέλει κάμει εις τους γεωργούς εκείνους;
41 Λέγουσι προς αυτόν· Κακούς κακώς θέλει απολέσει αυτούς, και τον αμπελώνα θέλει μισθώσει εις άλλους γεωργούς, οίτινες θέλουσιν αποδώσει εις αυτόν τους καρπούς εν τοις καιροίς αυτών. (Ματθαίος 21:33-41)

Σχόλιο

Ο Θεός έστειλε στο λαό Ισραήλ πολλούς προφήτες και αποστόλους για να καλλιεργήσουν το λαό Ισραήλ, ώστε να σωθεί, αλλά αυτοί βασάνισαν και σκότωσαν όλους. Φυσικά τους περιμένει τιμωρία από το Θεό. Άνθρωποι του Θεού, ιεραπόστολοι, ευαγγελιστές στάλθηκαν και στέλλονται σε όλο τον κόσμο. Αν οι άνθρωποι δεν τους δεχτούν αλλά τους διώξουν, τότε θα έχουν την τιμωρία τους από τον Θεό.

Οι καλεσμένοι στο γάμο, ένας χωρίς ένδυμα

2 Ωμοιώθη η βασιλεία των ουρανών με άνθρωπον βασιλέα, όστις έκαμε γάμους εις τον υιόν αυτού· 3 και απέστειλε τους δούλους αυτού να καλέσωσι τους προσκεκλημένους εις τους γάμους, και δεν ήθελον να έλθωσι. 4 Πάλιν απέστειλεν άλλους δούλους, λέγων· Είπατε προς τους προσκεκλημένους· Ιδού, το γεύμα μου ητοίμασα, οι ταύροι μου και τα θρεπτά είναι εσφαγμένα και πάντα είναι έτοιμα· έλθετε εις τους γάμους. 5 Εκείνοι όμως αμελήσαντες απήλθον, ο μεν εις τον αγρόν αυτού, ο δε εις το εμπόριον αυτού· 6 οι δε λοιποί πιάσαντες τους δούλους αυτού ύβρισαν και εφόνευσαν. 7 Ακούσας δε ο βασιλεύς ωργίσθη, και πέμψας τα στρατεύματα αυτού απώλεσε τους φονείς εκείνους και την πόλιν αυτών κατέκαυσε. 8 Τότε λέγει προς τους δούλους αυτού· Ο μεν γάμος είναι έτοιμος, οι δε προσκεκλημένοι δεν ήσαν άξιοι·
9 υπάγετε λοιπόν εις τας διεξόδους των οδών, και όσους αν εύρητε καλέσατε εις τους γάμους. 10 Και εξελθόντες οι δούλοι εκείνοι εις τας οδούς, συνήγαγον πάντας όσους εύρον, κακούς τε και καλούς· και εγεμίσθη ο γάμος από ανακεκλιμένων.
11 Εισελθών δε ο βασιλεύς διά να θεωρήση τους ανακεκλιμένους, είδεν εκεί άνθρωπον μη ενδεδυμένον ένδυμα γάμου,
12 και λέγει προς αυτόν· Φίλε, πως εισήλθες ενταύθα μη έχων ένδυμα γάμου; Ο δε απεστομώθη. 13 Τότε είπεν ο βασιλεύς προς τους υπηρέτας· Δέσαντες αυτού πόδας και χείρας, σηκώσατε αυτόν και ρίψατε εις το σκότος το εξώτερον· εκεί θέλει είσθαι ο κλαυθμός και ο τριγμός των οδόντων. 14 Διότι πολλοί είναι οι κεκλημένοι, ολίγοι δε οι εκλεκτοί. (Ματθαίος 22:2-14)

Σχόλιο

Λαθραία δεν μπορεί κανείς να μπει στη βασιλεία του Θεού, αλλά και ούτε με διαφορετικό τρόπο, απ” αυτό που συνέστησε ο Ιησούς Χριστός. Μέσω του Χριστού και με μετάνοια στο Θεό μπορείς να μπεεις στη βασιλεία του Θεού(Λουκάς 5:32,13:3,5, Πράξεις 17:30, 2:38). Μόνο αν γεννηθείς άνωθεν μπορείς να μπεις στη βασιλεία των Ουρανών(Ιωάννη 3:3-8, 1:12-13, 1 Ιωάννη 5:1,18). Μόνο αν επιστρέψεις μετανοημένος στο Θεό(1 Θεσσαλονικείς 1:9, Πράξεις 3;19) και συμφιλιωθείς με τον Θεό(Ρωμαίους 5:10-11). Μόνο αν δικαιωθείς από το Θεό(Ρωμαίους 5;1) μπορείς να μπεις στη βασιλεία του Θεού.

Η συκιά, προάγγελος του καλοκαιριού

32 Από δε της συκής μάθετε την παραβολήν· Όταν ο κλάδος αυτής γείνη ήδη απαλός και εκβλαστάνη τα φύλλα, γνωρίζετε ότι πλησιάζει το θέρος· 33 ούτω και σεις, όταν ίδητε πάντα ταύτα, εξεύρετε ότι πλησίον είναι επί τας θύρας. (Ματθαίος 24:32-33)

Σχόλιο

Ο Χριστός δεν όρισε το πότε θα ξανάρθει, αλλά έδωσε διάφορα σημεία που θα προηγηθούν στην έλευσή Του. Παραβολικά αυτά τα σημεία μοιάζουν τη συκιά που προαναγγέλλει το καλοκαίρι. Τα σημεία αυτά αναφέρονται στο Ματθαίος(24:5-31)

Οι δέκα «παρθένες»

1 Τότε θέλει ομοιωθή η βασιλεία των ουρανών με δέκα παρθένους, αίτινες λαβούσαι τας λαμπάδας αυτών εξήλθον εις απάντησιν του νυμφίου. 2 Πέντε δε εξ αυτών ήσαν φρόνιμοι και πέντε μωραί. 3 Αίτινες μωραί, λαβούσαι τας λαμπάδας αυτών, δεν έλαβον μεθ” εαυτών έλαιον· 4 αι φρόνιμοι όμως έλαβον έλαιον εν τοις αγγείοις αυτών μετά των λαμπάδων αυτών. 5 Και επειδή ο νυμφίος εβράδυνεν, ενύσταξαν πάσαι και εκοιμώντο. 6 Εν τω μέσω δε της νυκτός έγεινε κραυγή· Ιδού, ο νυμφίος έρχεται, εξέλθετε εις απάντησιν αυτού. 7 Τότε εσηκώθησαν πάσαι αι παρθένοι εκείναι και ητοίμασαν τας λαμπάδας αυτών. 8 Και αι μωραί είπον προς τας φρονίμους· Δότε εις ημάς εκ του ελαίου σας, διότι αι λαμπάδες ημών σβύνονται. 9 Απεκρίθησαν δε αι φρόνιμοι, λέγουσαι· Μήποτε δεν αρκέση εις ημάς και εις εσάς· όθεν υπάγετε κάλλιον προς τους πωλούντας και αγοράσατε εις εαυτάς. 10 Ενώ δε απήρχοντο διά να αγοράσωσιν, ήλθεν ο νυμφίος και αι έτοιμοι εισήλθον μετ” αυτού εις τους γάμους, και εκλείσθη η θύρα. 11 Ύστερον δε έρχονται και αι λοιπαί παρθένοι, λέγουσαι· Κύριε, Κύριε, άνοιξον εις ημάς. 12 Ο δε αποκριθείς είπεν· Αληθώς σας λέγω, δεν σας γνωρίζω.
13 Αγρυπνείτε λοιπόν, διότι δεν εξεύρετε την ημέραν ουδέ την ώραν, καθ” ην ο Υιός του ανθρώπου έρχεται. (Ματθαίος 25:1-13)

Σχόλιο

Η παραβολή αυτή είναι μια προειδοποίηση στους πιστούς, να μη αποκοιμηθούν στο δρόμο για τον Ουρανό. Ζέοντες στο πνεύμα μας θέλει ο Θεός, άγρυπνους διότι οι καιροί είναι πονηροί, ένθερμους στην αγάπη μας για το Θεό, εργαζόμενοι για το Θεό και να μη «βόσκουμε» στον κόσμο, ο οποίος κατηφορίζει στη διαφθορά(2 Τιμοθέου 3:1-5) και σέρνεται προς την απώλεια(Εβραίους 10:38-39).

Τα τάλαντα

14 Διότι θέλει ελθεί ως άνθρωπος, όστις αποδημών εκάλεσε τους δούλους αυτού και παρέδωκεν εις αυτούς τα υπάρχοντα αυτού, 15 και εις άλλον μεν έδωκε πέντε τάλαντα, εις άλλον δε δύο, εις άλλον δε εν, εις έκαστον κατά την ιδίαν αυτού ικανότητα, και απεδήμησεν ευθύς. 16 Υπήγε δε ο λαβών τα πέντε τάλαντα και εργαζόμενος δι” αυτών έκαμεν άλλα πέντε τάλαντα. 17 Ωσαύτως και ο τα δύο εκέρδησε και αυτός άλλα δύο. 18 Ο δε λαβών το εν υπήγε και έσκαψεν εις την γην και έκρυψε το αργύριον του κυρίου αυτού. 19 Μετά δε καιρόν πολύν έρχεται ο κύριος των δούλων εκείνων και θεωρεί λογαριασμόν μετ” αυτών. 20 Και ελθών ο λαβών τα πέντε τάλαντα, προσέφερεν άλλα πέντε τάλαντα, λέγων· Κύριε, πέντε τάλαντα μοι παρέδωκας· ιδού, άλλα πέντε τάλαντα εκέρδησα επ” αυτοίς. 21 Και είπε προς αυτόν ο κύριος αυτού· Εύγε, δούλε αγαθέ και πιστέ· εις τα ολίγα εστάθης πιστός, επί πολλών θέλω σε καταστήσει· είσελθε εις την χαράν του κυρίου σου. 22 Προσελθών δε και ο λαβών τα δύο τάλαντα είπε· Κύριε, δύο τάλαντα μοι παρέδωκας· ιδού, άλλα δύο τάλαντα εκέρδησα επ” αυτοίς. 23 Είπε προς αυτόν ο κύριος αυτού· Εύγε, δούλε αγαθέ και πιστέ· εις τα ολίγα εστάθης πιστός, επί πολλών θέλω σε καταστήσει· είσελθε εις την χαράν του κυρίου σου. 24 Προσελθών δε και ο λαβών το εν τάλαντον, είπε· Κύριε, σε εγνώρισα ότι είσαι σκληρός άνθρωπος, θερίζων όπου δεν έσπειρας και συνάγων όθεν δεν διεσκόρπισας· 25 και φοβηθείς υπήγα και έκρυψα το τάλαντόν σου εν τη γή· ιδού, έχεις το σον. 26 Αποκριθείς δε ο κύριος αυτού, είπε προς αυτόν· Πονηρέ δούλε και οκνηρέ· ήξευρες ότι θερίζω όπου δεν έσπειρα και συνάγω όθεν δεν διεσκόρπισα· 27 έπρεπε λοιπόν να βάλης το αργύριόν μου εις τους τραπεζίτας, και ελθών εγώ ήθελον λάβει το εμόν μετά τόκου. 28 Λάβετε λοιπόν απ” αυτού το τάλαντον, και δότε εις τον έχοντα τα δέκα τάλαντα. 29 Διότι εις πάντα τον έχοντα θέλει δοθή και περισσευθή, από δε του μη έχοντος και εκείνο το οποίον έχει θέλει αφαιρεθή απ” αυτού. 30 Και τον αχρείον δούλον ρίψατε εις το σκότος το εξώτερον· εκεί θέλει είσθαι ο κλαυθμός και ο τριγμός των οδόντων. (Ματθαίος 25:14-30)

Σχόλιο

Ο Θεός δίνει χαρίσματα σε όλους τους πιστούς Του, διότι θέλει όλους να εργάζονται στο έργο Του(1 Θεσσαλονικείς 1:9, 1 Κορινθίους 3:9, 2 Κορινθίους 6:1). Όποιος δεν εργάζεται το θέλημα του Θεού, θα έχει την ίδια μεταχείρηση με τον πονηρό δούλο. Αυτό το είπε ξεκάθαρα ο Ιησούς στην παραβολή Του. Αυτός που δεν εργάζεται για το Θεό, σημαίνει ότι δεν έχει καταλάβει με ποιον Θεό έχει να κάνει, και δεν έχει καταλάβει την σοβαρότητα του έργου του Θεού. Στο έργο του Θεού διαχειρίζεσαι ψυχές αθάνατες!

Τα πρόβατα και τα ερίφια

31 Όταν δε έλθη ο Υιός του ανθρώπου εν τη δόξη αυτού και πάντες οι άγιοι άγγελοι μετ” αυτού, τότε θέλει καθήσει επί του θρόνου της δόξης αυτού, 32 και θέλουσι συναχθή έμπροσθεν αυτού πάντα τα έθνη, και θέλει χωρίσει αυτούς απ” αλλήλων, καθώς ο ποιμήν χωρίζει τα πρόβατα από των εριφίων, 33 και θέλει στήσει τα μεν πρόβατα εκ δεξιών αυτού, τα δε ερίφια εξ αριστερών.
34 Τότε ο Βασιλεύς θέλει ειπεί προς τους εκ δεξιών αυτού· Έλθετε οι ευλογημένοι του Πατρός μου, κληρονομήσατε την ητοιμασμένην εις εσάς βασιλείαν από καταβολής κόσμου. 35 Διότι επείνασα, και μοι εδώκατε να φάγω, εδίψησα, και με εποτίσατε, ξένος ήμην, και με εφιλοξενήσατε, 36 γυμνός, και με ενεδύσατε, ησθένησα, και με επεσκέφθητε, εν φυλακή ήμην, και ήλθετε προς εμέ. (Ματθαίος 25:31-36)

Σχόλιο

Στο τέλος αυτού του κόσμου, στην κρίση του Θεού, θα γίνει ο παντοτεινός διαχωρισμός. Οι μετανοημένοι θα ζήσουν στη δόξα του Ουρανού μαζί με τον Χριστό στην παρουσία του Θεού. Οι αμετανόητοι θα καταδικαστούν σε αιώνιο θάνατο και θα ριχτούν στη λίμνη του πυρός μαζί με τον διάβολο!

Η σπορά και ο θερισμός

26 Και έλεγεν· Ούτως είναι η βασιλεία του Θεού, ως εάν άνθρωπος ρίψη τον σπόρον επί της γης, 27 και κοιμάται και σηκόνηται νύκτα και ημέραν, και ο σπόρος βλαστάνη και αυξάνη καθώς αυτός δεν εξεύρει. 28 Διότι αφ” εαυτής η γη καρποφορεί, πρώτον χόρτον, έπειτα αστάχυον, έπειτα πλήρη σίτον εν τω ασταχύω. 29 Όταν δε ωριμάση ο καρπός, ευθύς αποστέλλει το δρέπανον, διότι ήλθεν ο θερισμός. (Μάρκος 4:26-29)

Σχόλιο

Ο σπόρος του ευαγγελίου πέφτει στις ψυχές των ανθρώπων και όπου καρποφορεί αφού οι ψυχή δοκιμαστεί και ωριμάσει συλλέγεται από τον θεό στη δόξα Του.

Ο δανιστής και ο χρεοφειλέτης

41 Είχε τις δανειστάς δύο χρεωφειλέτας· ο εις εχρεώστει δηνάρια πεντακόσια, ο δε άλλος πεντήκοντα. 42 Και επειδή δεν είχον να αποδώσωσιν, εχάρισεν αυτά εις αμφοτέρους. Τις λοιπόν εξ αυτών, ειπέ, θέλει αγαπήσει αυτόν περισσότερον;
43 Αποκριθείς δε ο Σίμων, είπε· Νομίζω ότι εκείνος, εις τον οποίον εχάρισε το περισσότερον. Ο δε είπε προς αυτόν· Ορθώς έκρινας.(Λουκάς 7:41-43)

Σχόλιο

Είναι φυσικό ο άνθρωπος στον οποίο ο Θεός συγχώρεσε περισσότερες αμαρτίες, να αγαπά περισσότερο τον Θεό! Όταν σου χαρίζουν μεγαλύτερο χρεός, φυσικό ειναι να είσαι περισσότερο ευγνώμων στον δωρητή.

Ο καλός Σαμαρίτης

30 Και αποκριθείς ο Ιησούς είπεν· Άνθρωπος τις κατέβαινεν από Ιερουσαλήμ εις Ιεριχώ και περιέπεσεν εις ληστάς· οίτινες και γυμνώσαντες αυτόν και καταπληγώσαντες, ανεχώρησαν αφήσαντες αυτόν ημιθανή. 31 Κατά συγκυρίαν δε ιερεύς τις κατέβαινε δι” εκείνης της οδού, και ιδών αυτόν επέρασεν από το άλλο μέρος. 32 Ομοίως δε και Λευΐτης, φθάσας εις τον τόπον, ελθών και ιδών επέρασεν από το άλλο μέρος. 33 Σαμαρείτης δε τις οδοιπορών ήλθεν εις τον τόπον όπου ήτο, και ιδών αυτόν εσπλαγχνίσθη, 34 και πλησιάσας έδεσε τας πληγάς αυτού επιχέων έλαιον και οίνον, και επιβιβάσας αυτόν επί το κτήνος αυτού, έφερεν αυτόν εις ξενοδοχείον και επεμελήθη αυτού· 35 και την επαύριον, ότε εξήρχετο, εκβαλών δύο δηνάρια έδωκεν εις τον ξενοδόχον και είπε προς αυτόν· Επιμελήθητι αυτού, και ό,τι συ δαπανήσης περιπλέον, εγώ όταν επανέλθω θέλω σοι αποδώσει. 36 Τις λοιπόν εκ των τριών τούτων σοι φαίνεται ότι έγεινε πλησίον του εμπεσόντος εις τους ληστάς;
37 Ο δε είπεν· Ο ποιήσας το έλεος εις αυτόν· Είπε λοιπόν προς αυτόν ο Ιησούς· Ύπαγε και συ, κάμνε ομοίως. (Λουκάς 10:30-37)

Σχόλιο

Για να φερθείς όπως ο καλός Σαμαρείτης πρέπει να έχεις σπλάχνα ελέους, κάτι που δεν είχαν ο ιερέας και ο Λευίτης, αλλά είχε μόνο ο Σμαρείτης. Ο Θεός είναι ελεήμων, γι” αυτό και θέλει τον άνθρωπο να είναι ελεήμων. Η αμαρτία όμως σκληραίνει τον άνθρωπο και τον κάνει ανελεήμονα.

Ο φίλος σε ανάγκη

5 Και είπε προς αυτούς· Εάν τις εξ υμών έχη φίλον, και υπάγη προς αυτόν το μεσονύκτιον και είπη προς αυτόν· Φίλε, δάνεισόν μοι τρεις άρτους, 6 επειδή ήλθε φίλος μου προς εμέ εξ οδοιπορίας, και δεν έχω τι να βάλω έμπροσθεν αυτού. 7 Και εκείνος αποκριθείς έσωθεν είπη· Μη με ενόχλει· η θύρα είναι ήδη κεκλεισμένη και τα παιδία μου είναι μετ” εμού εις την κλίνην· δεν δύναμαι να σηκωθώ και να σοι δώσω. 8 Σας λέγω· Και αν δεν σηκωθή και δώση εις αυτόν, διότι είναι φίλος αυτού, τουλάχιστον διά την αναίδειαν αυτού θέλει σηκωθή και δώσει εις αυτόν όσα χρειάζεται. (Λουκάς 11:5-8)

Σχόλιο

Όταν έχεις φίλο, πρέπει να φέρεσαι φιλικά. Αν κάποια στιγμή ο φίλος σου έχει κάποια ανάγκη και μπορείς να τον βοηθήσεις πρέπει να το κάνεις, αλλιώς είναι σε σσένα αμαρτία. Αν δεν τον βοηθήσεις τότε δεν είναι αυτό φιλία, μάλλον είσαι υποκριτής και διατηρείς αυτή την «φιλία» μόνο για προσωπικό σου συμφέρον.

Ο άφρονας πλούσιος

16 Είπε δε προς αυτούς παραβολήν, λέγων· Ανθρώπου τινός πλουσίου ηυτύχησαν τα χωράφια· 17 Και διελογίζετο εν εαυτώ λέγων· Τι να κάμω, διότι δεν έχω που να συνάξω τους καρπούς μου; 18 Και είπε· Τούτο θέλω κάμει· θέλω χαλάσει τας αποθήκας μου και θέλω οικοδομήσει μεγαλητέρας και συνάξει εκεί πάντα τα γεννήματά μου και τα αγαθά μου, 19 και θέλω ειπεί προς την ψυχήν μου· Ψυχή, έχεις πολλά αγαθά εναποτεταμιευμένα δι” έτη πολλά· αναπαύου, φάγε, πίε, ευφραίνου. 20 Είπε δε προς αυτόν ο Θεός· Άφρον, ταύτην την νύκτα την ψυχήν σου απαιτούσιν από σού· όσα δε ητοίμασας, τίνος θέλουσιν είσθαι; 21 Ούτω θέλει είσθαι όστις θησαυρίζει εις εαυτόν και δεν πλουτεί εις Θεόν. (Λουκάς 12:16-21)

Σχόλιο

Ο παραπάνω πλούσιος είχε λάθος αντίληψη για τη ζωή. Νόμιζε ότι τα υλικά αγαθά θα γεμίσουν το κενό της ψυχής του. Δεν μπορείς να ενεργείς σ” αυτή τη ζωή χωρίς τον ξενοδόχο δηλαδή τον Θεό που έχει τη ζωή σου στα χέρια Του. Η συσσώρευση αγαθών έχει σκοπό να ικανοποιήσει μόνο τον εγωϊσμό και την αλαζονεία του ανθρώπου.

Οι άγρυπνοι δούλοι

35 Ας ήναι αι οσφύες σας περιεζωσμέναι και οι λύχνοι καιόμενοι· 36 και σεις όμοιοι με ανθρώπους, οίτινες προσμένουσι τον κύριον αυτών, πότε θέλει επιστρέψει εκ των γάμων, διά να ανοίξωσιν ευθύς εις αυτόν όταν έλθη και κρούση. 37 Μακάριοι οι δούλοι εκείνοι, τους οποίους ελθών ο κύριος θέλει ευρεί αγρυπνούντας. Αληθώς σας λέγω, ότι θέλει περιζωσθή και καθίσει αυτούς εις την τράπεζαν, και ελθών εις το μέσον θέλει υπηρετήσει αυτούς. 38 Και εάν έλθη εν τη δευτέρα φυλακή και εν τη τρίτη φυλακή έλθη και εύρη ούτω, μακάριοι είναι οι δούλοι εκείνοι. 39 Τούτο δε γινώσκετε, ότι εάν ήξευρεν ο οικοδεσπότης ποίαν ώραν ο κλέπτης έρχεται, ήθελεν αγρυπνήσει και δεν ήθελεν αφήσει να διορυχθή ο οίκος αυτού. 40 Και σεις λοιπόν γίνεσθε έτοιμοι· διότι καθ” ην ώραν δεν στοχάζεσθε, έρχεται ο Υιός του ανθρώπου. (Λουκάς 12:35-40)

Σχόλιο

Σ” αυτή την παραβολή ο Ιησούς τονίζει την ανάγκη των μαθητών του να είναι άγρυπνοι, να υπηρετούν το έργο Του και είναι πνευματικά καθαροί, ώστε να μην αιφνιαδιαστούν από την έλευσή Του που θα είναι ξαφνική.

Ο πιστός οικονόμος

41 Είπε δε προς αυτόν ο Πέτρος· Κύριε, προς ημάς λέγεις την παραβολήν ταύτην ή και προς πάντας;
42 Και ο Κύριος είπε· Τις λοιπόν είναι ο πιστός οικονόμος και φρόνιμος, τον οποίον θέλει καταστήσει ο κύριος αυτού επί των υπηρετών αυτού, διά να δίδη εν καιρώ την διωρισμένην τροφήν; 43 Μακάριος ο δούλος εκείνος, τον οποίον ελθών ο κύριος αυτού θέλει ευρεί πράττοντα ούτως. 44 Αληθώς σας λέγω, ότι θέλει καταστήσει αυτόν επί πάντων των υπαρχόντων αυτού. 45 Εάν δε είπη ο δούλος εκείνος εν τη καρδία αυτού, Βραδύνει να έλθη ο κύριός μου· και αρχίση να δέρη τους δούλους και τας δούλας, και να τρώγη και να πίνη και να μεθύη, 46 θέλει ελθεί ο κύριος του δούλου εκείνου, καθ” ην ημέραν δεν προσμένει και καθ” ην ώραν δεν εξεύρει, και θέλει αποχωρίσει αυτόν, και το μέρος αυτού θέλει θέσει μετά των απίστων. 47 Εκείνος δε ο δούλος, όστις γνωρίσας το θέλημα του κυρίου αυτού δεν ητοίμασεν ουδέ έκαμε κατά το θέλημα αυτού, θέλει δαρθή πολύ· 48 όστις όμως μη γνωρίσας έπραξεν άξια δαρμών, θέλει δαρθή ολίγον· εις πάντα δε, εις τον οποίον εδόθη πολύ, πολύ θέλει ζητηθή παρ” αυτού, και εις όντινα ενεπιστεύθη πολύ, περισσότερον θέλουσιν απαιτήσει παρ” αυτού. (Λουκάς 12:41-48)

Σχόλιο

Σ” αυτή την παραβολή ο Ιησούς τονίζει την υποχρέωση των εργατών Του, να εργαστούν σύμφωνα με τα χαρίσματα που έχει ο καθένας. Σ” όποιον ο Θεός έδωσε πολύ θα ζητήσει και πολύ καρπό. Σ” όποιον ο Θεός θα δείξει περισσότερη εμπιστοσύνη, θα έχει και περισσότερες απαιτήσεις.

Η άκαρπη συκιά

6 Έλεγε δε ταύτην την παραβολήν· Είχε τις συκήν πεφυτευμένην εν τω αμπελώνι αυτού, και ήλθε ζητών καρπόν εν αυτή και δεν εύρε. 7 Και είπε προς τον αμπελουργόν· Ιδού, τρία έτη έρχομαι ζητών καρπόν εν τη συκή ταύτη και δεν ευρίσκω· έκκοψον αυτήν· διά τι καταργεί και την γην; 8 Ο δε αποκριθείς λέγει προς αυτόν· Κύριε, άφες αυτήν και τούτο το έτος, έως ότου σκάψω περί αυτήν και βάλω κοπρίαν· 9 και εάν μεν κάμη καρπόν, καλώς· ει δε μη, θέλεις εκκόψει αυτήν μετά ταύτα. (Λουκάς 13:6-9)

Σχόλιο

Με την παραβολή αυτή δείχνει την επιείκεια που δείχνει στους πιστούς που με το χρόνο πρέπει να δώσουν και πνευματικό καρπό. Αν δεν δώσουν καρπό θα είναι άσχημα τα αποτελέσματα γι” αυτούς. Καρπό σε αγιασμό και σε ψυχές.

Οι πρωτοκαθεδρίες στους γάμους

7 Είπε δε παραβολήν προς τους κεκλημένους, επειδή παρετήρει πως εξέλεγον τας πρωτοκαθεδρίας, λέγων προς αυτούς. 8 Όταν προσκληθής υπό τινός εις γάμους, μη καθήσης εις τον πρώτον τόπον, μήποτε είναι προσκεκλημένος υπ” αυτού εντιμότερός σου, 9 και ελθών εκείνος, όστις εκάλεσε σε και αυτόν, σοι είπη· Δος τόπον εις τούτον· και τότε αρχίσης με αισχύνην να λαμβάνης τον έσχατον τόπον. 10 Αλλ” όταν προσκληθής, ύπαγε και κάθησον εις τον έσχατον τόπον, διά να σοι είπη όταν έλθη εκείνος, όστις σε εκάλεσε· Φίλε, ανάβα ανωτέρω· τότε θέλεις έχει δόξαν ενώπιον των συγκαθημένων μετά σου. 11 Διότι πας ο υψών εαυτόν θέλει ταπεινωθή και ο ταπεινών εαυτόν θέλει υψωθή.
12 Έλεγε δε και προς εκείνον, όστις προσεκάλεσεν αυτόν. Όταν κάμνης γεύμα ή δείπνον, μη προσκάλει τους φίλους σου μηδέ τους αδελφούς σου μηδέ τους συγγενείς σου μηδέ γείτονας πλουσίους, μήποτε και αυτοί σε αντικαλέσωσι, και γείνη εις σε ανταπόδοσις. 13 Αλλ” όταν κάμνης υποδοχήν, προσκάλει πτωχούς, βεβλαμμένους, χωλούς, τυφλούς, 14 και θέλεις είσθαι μακάριος, διότι δεν έχουσι να σοι ανταποδώσωσιν· επειδή η ανταπόδοσις θέλει γείνει εις σε εν τη αναστάσει των δικαίων. (Λουκάς 14:7-14)

Σχόλιο

Μ” αυτή την παραβολή τους τόνισε την αλήθεια να είναι ταπεινοί και όχι υπερήφανοι και αλαζονικοί διαλέγοντας πρωτοκαθεδρίες. Επίσεις στις πράξεις τους να μη ζητούν την ανταπόδωση, αλλά την ανταπόδωση να την περιμένουν από το Θεό.

Το μεγάλο δείπνο και οι απρόθυμοι καλεσμένοι

16 Ο δε είπε προς αυτόν· Άνθρωπος τις έκαμε δείπνον μέγα και εκάλεσε πολλούς· 17 και απέστειλε τον δούλον αυτού τη ώρα του δείπνου διά να είπη προς τους κεκλημένους· Έρχεσθε, επειδή πάντα είναι ήδη έτοιμα. 18 Και ήρχισαν πάντες με μίαν γνώμην να παραιτώνται. Ο πρώτος είπε προς αυτόν· Αγρόν ηγόρασα, και έχω ανάγκην να εξέλθω και να ίδω αυτόν· παρακαλώ σε, έχε με παρητημένον. 19 Και άλλος είπεν· Ηγόρασα πέντε ζεύγη βοών, και υπάγω να δοκιμάσω αυτά· παρακαλώ σε, έχε με παρητημένον. 20 και άλλος είπε· Γυναίκα ενυμφεύθην, και διά τούτο δεν δύναμαι να έλθω. 21 Και ελθών ο δούλος εκείνος, απήγγειλε προς τον κύριον αυτού ταύτα. Τότε οργισθείς ο οικοδεσπότης, είπε προς τον δούλον αυτού· Έξελθε ταχέως εις τας πλατείας και τας οδούς της πόλεως, και εισάγαγε εδώ τους πτωχούς και βεβλαμμένους και χωλούς και τυφλούς. 22 Και είπεν ο δούλος· Κύριε, έγεινεν ως προσέταξας, και είναι έτι τόπος. 23 Και είπεν ο κύριος προς τον δούλον· Έξελθε εις τας οδούς και φραγμούς και ανάγκασον να εισέλθωσι, διά να γεμισθή ο οίκός μου. 24 Διότι σας λέγω ότι ουδείς των ανδρών εκείνων των κεκλημένων θέλει γευθή του δείπνου μου. (Λουκάς 14:16-24)

Σχόλιο

Εδώ τονίζει αλήθειες σχετικά με τον ευαγγελισμό των ψυχών. Όποιοι δεν δέχονται την πρόσκληση του ευαγγελίου, να στρέφονται αλλού. Να επιμένουν στον ευαγγελισμό ψυχών, διότι πλησιάζει η κρίση του θεού και θα δοθεί τέλος στην χάρη του Θεού.

Υπολογίζοντας το κόστος

28 Διότι τις εξ υμών, θέλων να οικοδομήση πύργον, δεν κάθηται πρώτον και λογαριάζει την δαπάνην, αν έχη τα αναγκαία διά να τελειώση αυτόν; 29 μήποτε αφού βάλη θεμέλιον και δεν δύναται να τελειώση αυτόν, αρχίσωσι πάντες οι βλέποντες να εμπαίζωσιν αυτόν, 30 λέγοντες· Ότι ούτος ο άνθρωπος ήρχισε να οικοδομή και δεν ηδυνήθη να τελειώση. 31 Η τις βασιλεύς υπάγων να πολεμήση άλλον βασιλέα δεν κάθηται πρότερον και σκέπτεται εάν ήναι δυνατός με δέκα χιλιάδας να απαντήση τον ερχόμενον κατ” αυτού με είκοσι χιλιάδας; 32 Ει δε μη, ενώ αυτός είναι έτι μακράν, αποστέλλει πρέσβεις και ζητεί ειρήνην. 33 Ούτω λοιπόν πας όστις εξ υμών δεν απαρνείται πάντα τα εαυτού υπάρχοντα, δεν δύναται να ήναι μαθητής μου. (Λουκάς 14:28-33)

Σχόλιο

Εδώ τόνισε την ανάγκη να μην είναι οι μαθητές Του επιπόλαιοι, αλλά να σχεδιάζουν και να υπολογίζουν το κόστος για κάθε ενέργειά τους.

Η χαμένη δραχμή

8 Η τις γυνή έχουσα δέκα δραχμάς, εάν χάση δραχμήν μίαν, δεν ανάπτει λύχνον και σαρόνει την οικίαν και ζητεί επιμελώς, έως ότου εύρη αυτήν; 9 και αφού εύρη, συγκαλεί τας φίλας και τας γείτονας, λέγουσα· Συγχάρητέ μοι, διότι εύρον την δραχμήν την οποίαν έχασα. 10 Ούτω, σας λέγω, χαρά γίνεται ενώπιον των αγγέλων του Θεού διά ένα αμαρτωλόν μετανοούντα. (Λουκάς 15:8-10)

Σχόλιο

Με την παραβολή αυτή θέλει να μας πει ο Ιησούς ότι ο άνθρωπος σαν ψυχή είναι χαμένος, μια χαμένη αξία  που όταν βρεθεί δηλαδή όταν μετανοιωμένη επιστρέψει στο θεό, γίνεται χαρά(Λουκάς 15:7,10).

Ο άσωτος γιός

11 Είπε δέ· Άνθρωπος τις είχε δύο υιούς. 12 Και είπεν ο νεώτερος αυτών προς τον πατέρα· Πάτερ, δος μοι το ανήκον μέρος της περιουσίας. Και διεμοίρασεν εις αυτούς τα υπάρχοντα αυτού. 13 Και μετ” ολίγας ημέρας συνάξας πάντα ο νεώτερος υιός, απεδήμησεν εις χώραν μακράν και εκεί διεσκόρπισε την περιουσίαν αυτού ζων ασώτως. 14 Αφού δε εδαπάνησε πάντα, έγεινε πείνα μεγάλη εν τη χώρα εκείνη, και αυτός ήρχισε να στερήται. 15 Τότε υπήγε και προσεκολλήθη εις ένα των πολιτών της χώρας εκείνης, όστις έπεμψεν αυτόν εις τους αγρούς αυτού διά να βόσκη χοίρους. 16 Και επεθύμει να γεμίση την κοιλίαν αυτού από των ξυλοκεράτων, τα οποία έτρωγον οι χοίροι, και ουδείς έδιδεν εις αυτόν.
17 Ελθών δε εις εαυτόν, είπε· Πόσοι μισθωτοί του πατρός μου περισσεύουσιν άρτον, και εγώ χάνομαι υπό της πείνης. 18 Σηκωθείς θέλω υπάγει προς τον πατέρα μου και θέλω ειπεί προς αυτόν· Πάτερ, ήμαρτον εις τον ουρανόν και ενώπιόν σου· 19 και δεν είμαι πλέον άξιος να ονομασθώ υιός σου· κάμε με ως ένα των μισθωτών σου.
20 Και σηκωθείς ήλθε προς τον πατέρα αυτού. Ενώ, δε απείχεν έτι μακράν, είδεν αυτόν ο πατήρ αυτού και εσπλαγχνίσθη, και δραμών επέπεσεν επί τον τράχηλον αυτού και κατεφίλησεν αυτόν. 21 είπε δε προς αυτόν ο υιός· Πάτερ, ήμαρτον εις τον ουρανόν και ενώπιόν σου, και δεν είμαι πλέον άξιος να ονομασθώ υιός σου. 22 Και ο πατήρ είπε προς τους δούλους αυτού· Φέρετε έξω την στολήν την πρώτην και ενδύσατε αυτόν, και δότε δακτυλίδιον εις την χείρα αυτού και υποδήματα εις τους πόδας, 23 και φέροντες τον μόσχον τον σιτευτόν σφάξατε, και φαγόντες ας ευφρανθώμεν, 24 διότι ούτος ο υιός μου νεκρός ήτο και ανέζησε, και απολωλώς ήτο και ευρέθη. Και ήρχισαν να ευφραίνωνται.
25 Ήτο δε ο πρεσβύτερος αυτού υιός εν τω αγρώ· και καθώς ερχόμενος επλησίασεν εις την οικίαν, ήκουσε συμφωνίαν και χορούς, 26 και προσκαλέσας ένα των δούλων, ηρώτα τι είναι ταύτα. 27 Ο δε είπε προς αυτόν ότι ο αδελφός σου ήλθε· και έσφαξεν ο πατήρ σου τον μόσχον τον σιτευτόν, διότι απήλαυσεν αυτόν υγιαίνοντα. 28 Και ωργίσθη και δεν ήθελε να εισέλθη. Εξήλθε λοιπόν ο πατήρ αυτού και παρεκάλει αυτόν. 29 Ο δε αποκριθείς είπε προς τον πατέρα· Ιδού, τόσα έτη σε δουλεύω, και ποτέ εντολήν σου δεν παρέβην, και εις εμέ ουδέ ερίφιον έδωκάς ποτέ διά να ευφρανθώ μετά των φίλων μου. 30 Ότε δε ο υιός σου ούτος, ο καταφαγών σου τον βίον μετά πορνών, ήλθεν, έσφαξας δι” αυτόν τον μόσχον τον σιτευτόν. 31 Ο δε είπε προς αυτόν· Τέκνον, συ πάντοτε μετ” εμού είσαι, και πάντα τα εμά σα είναι· 32 έπρεπε δε να ευφρανθώμεν και να χαρώμεν, διότι ο αδελφός σου ούτος νεκρός ήτο και ανέζησε, και απολωλώς ήτο και ευρέθη. (Λουκάς 15:11-32)

Σχόλιο

Με την παραβολή αυτή θέλει να μας πει ο Ιησούς ότι ο κάθε αμαρτωλός άνθρωπος βρίσκεται στη θέση του άσωτου υιού. Συνεπώς πρέπει σε κάποια στιγμή να συνέλθει(Λουκάς 15:17) και μετανοιωμένος να επιστρέψει στο θεό(Πράξεις 17:30, 1 Θεσσαλονικείς 1:9).

Ο άδικος κληρονόμος

1 Έλεγε δε και προς τους μαθητάς αυτού· Ήτο άνθρωπός τις πλούσιος, όστις είχεν οικονόμον, και ούτος κατηγορήθη προς αυτόν ως διασκορπίζων τα υπάρχοντα αυτού. 2 Και κράξας αυτόν, είπε προς αυτόν· Τι είναι τούτο το οποίον ακούω περί σου; δος τον λογαριασμόν της οικονομίας σου· διότι δεν θέλεις δυνηθή πλέον να ήσαι οικονόμος. 3 Είπε δε καθ” εαυτόν ο οικονόμος· Τι να κάμω, επειδή ο κύριός μου αφαιρεί απ” εμού την οικονομίαν; να σκάπτω δεν δύναμαι, να ζητώ εντρέπομαι· 4 ενόησα τι πρέπει να κάμω, διά να με δεχθώσιν εις τους οίκους αυτών, όταν αποβληθώ της οικονομίας. 5 Και προσκαλέσας ένα έκαστον των χρεωφειλετών του κυρίου αυτού, είπε προς τον πρώτον· Πόσον χρεωστείς εις τον κύριόν μου; 6 Ο δε είπεν· Εκατόν μέτρα ελαίου. Και είπε προς αυτόν· Λάβε το έγγραφόν σου και καθήσας ταχέως γράψον πεντήκοντα. 7 Έπειτα είπε προς άλλον· Συ δε πόσον χρεωστείς; Ο δε είπεν· Εκατόν μόδια σίτου. Και λέγει προς αυτόν· Λάβε το έγγραφόν σου και γράψον ογδοήκοντα. 8 Και επήνεσεν ο κύριος τον άδικον οικονόμον, ότι φρονίμως έπραξε· διότι οι υιοί του αιώνος τούτου είναι φρονιμώτεροι εις την εαυτών γενεάν παρά τους υιούς του φωτός. (Λουκάς 16:1-8)

Σχόλιο

Με την παραβολή αυτή θέλει να μας τονίσει ο Ιησούς ότι σαν πιστοί Του πρέπει να ενεργούμε με σοφία σ” αυτό τον κόσμο και δεν πρέπει οι άνθρωποι του κόσμου να είναι σοφότεροι από εμάς.

Ο πλούσιος και ο Λάζαρος

19 Ήτο δε άνθρωπός τις πλούσιος και ενεδύετο πορφύραν και στολήν βυσσίνην, ευφραινόμενος καθ” ημέραν μεγαλοπρεπώς. 20 Ήτο δε πτωχός τις ονομαζόμενος Λάζαρος, όστις έκειτο πεπληγωμένος πλησίον της πύλης αυτού 21 και επεθύμει να χορτασθή από των ψιχίων των πιπτόντων από της τραπέζης του πλουσίου· αλλά και οι κύνες ερχόμενοι έγλειφον τας πληγάς αυτού. 22 Απέθανε δε ο πτωχός και εφέρθη υπό των αγγέλων εις τον κόλπον του Αβραάμ· απέθανε δε και ο πλούσιος και ετάφη. 23 Και εν τω άδη υψώσας τους οφθαλμούς αυτού, ενώ ήτο εν βασάνοις, βλέπει τον Αβραάμ από μακρόθεν και τον Λάζαρον εν τοις κόλποις αυτού. 24 Και αυτός φωνάξας είπε· Πάτερ Αβραάμ, ελέησόν με και πέμψον τον Λάζαρον, διά να βάψη το άκρον του δακτύλου αυτού εις ύδωρ και να καταδροσίση την γλώσσαν μου, διότι βασανίζομαι εν τη φλογί ταύτη· 25 είπε δε ο Αβραάμ· Τέκνον, ενθυμήθητι ότι απέλαβες συ τα αγαθά σου εν τη ζωή σου, και ο Λάζαρος ομοίως τα κακά· τώρα ούτος μεν παρηγορείται, συ δε βασανίζεσαι· 26 και εκτός τούτων πάντων, μεταξύ ημών και υμών χάσμα μέγα είναι εστηριγμένον, ώστε οι θέλοντες να διαβώσιν εντεύθεν προς εσάς να μη δύνανται, μηδέ οι εκείθεν να διαπερώσι προς υμάς. 27 Είπε δέ· παρακαλώ σε λοιπόν, πάτερ, να πέμψης αυτόν εις τον οίκον του πατρός μου· 28 διότι έχω πέντε αδελφούς· διά να μαρτυρήση εις αυτούς, ώστε να μη έλθωσι και αυτοί εις τον τόπον τούτον της βασάνου. 29 Λέγει προς αυτόν ο Αβραάμ, Έχουσι τον Μωϋσήν και τους προφήτας· ας ακούσωσιν αυτούς. 30 Ο δε είπεν· Ουχί, πάτερ Αβραάμ, αλλ” εάν τις από νεκρών υπάγη προς αυτούς, θέλουσι μετανοήσει. 31 Είπε δε προς αυτόν· Εάν τον Μωϋσήν και τους προφήτας δεν ακούωσιν, ουδέ εάν τις αναστηθή εκ νεκρών θέλουσι πεισθή. (Λουκάς 16:19-31)

Σχόλιο

Σ” αυτή την παραβολή μας τονίζει ο Ιησούς ότι δεν χρειάζονται θαύματα για να πειστεί ο άνθρωπος για τη σωτηρία του. Υπάρχει ο λόγος του Θεού, το ευαγγέλιο και καλείται ο αμαρτωλός άνθρωπος να το πιστέψει, αφού προηγουμένως μετανοήσει για την αμαρτωλή ζωή του και έτσι να σωθεί. Το ευαγγέλιο έχει τη δύναμη να σώσει τον άνθρωπο(Ρωμαίους 1:16), αρκεί ο άνθρωπος να ταπεινωθεί μπροστά στο Θεό.

Ο αφέντης και ο δούλος του

7 Τις δε από σας έχων δούλον αροτριώντα ή ποιμαίνοντα, θέλει ειπεί προς αυτόν, ευθύς αφού έλθη εκ του αγρού· Ύπαγε, κάθησον να φάγης, 8 και δεν θέλει ειπεί προς αυτόν· Ετοίμασον τι να δειπνήσω, και περιζωσθείς υπηρέτει με, εωσού φάγω και πίω, και μετά ταύτα θέλεις φάγει και πίει συ; 9 Μήπως γνωρίζει χάριν εις τον δούλον εκείνον, διότι έκαμε τα διαταχθέντα εις αυτόν; δεν μοι φαίνεται. 10 Ούτω και σεις, όταν κάμητε πάντα τα διαταχθέντα εις εσάς, λέγετε ότι δούλοι αχρείοι είμεθα, επειδή εκάμαμεν ό,τι εχρεωστούμεν να κάμωμεν. (Λουκάς 17:7-10)

Σχόλιο

Με την παραβολή αυτή ο Ιησούς θέλει να μας τονίσει, ότι προηγείται το δικό Του θέλημα και μετά το δικό μας, διότι εμείς είμαστε οι δούλοι Του.

Η ενοχλητική χήρα και ο άδικος κριτής

1 Έλεγε δε και παραβολήν προς αυτούς περί του ότι πρέπει πάντοτε να προσεύχωνται και να μη αποκάμνωσι, 2 λέγων· Κριτής τις ήτο εν τινί πόλει, όστις τον Θεόν δεν εφοβείτο και άνθρωπον δεν εντρέπετο. 3 Ήτο δε χήρα τις εν εκείνη τη πόλει και ήρχετο προς αυτόν, λέγουσα· Εκδίκησόν με από του αντιδίκου μου. 4 Και μέχρι τινός δεν ηθέλησε· μετά δε ταύτα είπε καθ” εαυτόν· Αν και τον Θεόν δεν φοβώμαι και άνθρωπον δεν εντρέπωμαι, 5 τουλάχιστον επειδή με ενοχλεί η χήρα αύτη, ας εκδικήσω αυτήν, διά να μη έρχηται πάντοτε και με βασανίζη. (Λουκάς 18:1-5)

Σχόλιο

Με την παραβολή αυτή θέλει να μας πει ο Ιησούς ότι πρέπει να επιμένουμε στην προσευχή μας προς τον Θεό, για να πάρουμε την απάντηση, όπως επέμενε αυτή η χήρα. Αν ο άδικος άρχοντας απάντησε στο αίτημα της χήρας πολύ περισσότερο ο δίκαιος Θεός  θα απαντήσει στην προσευχή μας!

Ο Φαρισαίος και ο Τελώνης

9 Είπε δε και προς τινάς, τους θαρρούντας εις εαυτούς ότι είναι δίκαιοι και καταφρονούντας τους λοιπούς, την παραβολήν ταύτην· 10 Άνθρωποι δύο ανέβησαν εις το ιερόν διά να προσευχηθώσιν, ο εις Φαρισαίος και ο άλλος τελώνης. 11 Ο Φαρισαίος σταθείς προσηύχετο καθ” εαυτόν ταύτα· Ευχαριστώ σοι, Θεέ, ότι δεν είμαι καθώς οι λοιποί άνθρωποι, άρπαγες, άδικοι, μοιχοί, ή και καθώς ούτος ο τελώνης· 12 νηστεύω δις της εβδομάδος, αποδεκατίζω πάντα όσα έχω. 13 Και ο τελώνης μακρόθεν ιστάμενος, δεν ήθελεν ουδέ τους οφθαλμούς να υψώση εις τον ουρανόν, αλλ” έτυπτεν εις το στήθος αυτού, λέγων· Ο Θεός, ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ. 14 Σας λέγω, Κατέβη ούτος εις τον οίκον αυτού δεδικαιωμένος μάλλον παρά εκείνος· διότι πας ο υψών εαυτόν θέλει ταπεινωθή, ο δε ταπεινών εαυτόν θέλει υψωθή. (Λουκάς 18:9-14)

Σχόλιο

Με την παραπάνω παραβολή θέλει να μας τονίσει ο Ιησούς ότι όποιος πάει στο Θεό με τα καλά του έργα, την θρησκεία του και την καλοσύνη του δεν πρόκειται να δικαιωθεί. Αντίθετα όποιος πάει στο θεό ταπεινωμένος με την αμαρτωλότητά του και ζητήσει το έλεος του Θεού θα δικαιωθεί! Ο ηθικά μολυσμένος άνθρωπος, ό,τι κάνει είναι ηθικά μολυσμένο.

Πήγαινε στην αρχή

Πνευματικά μηνύματα

Φως111χχχΦυλαξε7Φοβος88ΦατσουλεςΥποσχεση111Υποσχεση44ΥποσχέσειςΨυχη111Ψυχη3ΨαχνειςΧαρα-ΘλιψηφωςχχΧεριΓνωριζειςΓνωριζουμεΓνωριμια33Γνωριμια111Βοηθεια88Βουλες434Βραβειο7ΒραχοςΓεννηση1χχΓεννηση_απο_ΘεογιοίΓνωριζει2ΓοναταΓραφηΓνωριμια

χαιρομαιΧαιρετε

Βιβλιο1χ1χΒιβλος1χ1Βοηθεια1χ1χΒοηθεια44Βοηθεια55ΒοηθειαΒοηθοςΑρραβωνας33Ασφαλεια99ΑφιλαργυροςΑΩ11Βαθη

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σωτηρια7ΣωκρατηςΣταυρος33σοφοςΣκοταδι11Τοπιο1χΤοξοΤαπεινωση11χχΤαπεινοιΣωτηρια111χχχΣωτηρια55

 

 

 

 

 

 

 

 

 

τριανταφυλλαΤου ΧριστούΤοπιοΤριανταφυλλο3Υπομονη3ΥπομενωΥποδοχη

 

ΦωςΨαλμόςΧριστος44ΧορτασανΧαρις1χ1χ

 

ΘελετεΘαυμα44ΗρωεςΙησους44Θυμος2Θλιψη_ΔοξαΘυμήσουΘελημα44Πλησιαστε