«Μετά πάσης φυλάξεως φύλαττε την καρδίαν σου· διότι εκ ταύτης προέρχονται αι εκβάσεις της ζωής. Απόβαλε από σου σκολιότητα στόματος, και διαστροφήν χειλέων απομάκρυνον από σου. Οι οφθαλμοί σου ας βλέπωσιν ορθά, και τα βλέφαρά σου ας κατευθύνωνται έμπροσθέν σου. Στάθμιζε το βάδισμα των ποδών σου, και πάσαι αι οδοί σου θέλουσι κατευθυνθή. Μη εκκλίνης δεξιά ή αριστερά· απόστρεψον τον πόδα σου από κακού.» (Παροιμίες 4:23-27)

Όπως πάντοτε στα πνευματικά πράγματα, όπως όλα στη ζωή του πιστού, είναι και το να γίνουμε «τέλειοι και ολοκληρωμένοι» θέμα καρδιάς. Η σύγχυση είναι μια από τις πιο αποδοτικές και σίγουρες μεθοδείες του διαβόλου. Πολλοί χριστιανοί πάσχουν από σύγχυση και τάχουν τόσο μπερδεμένα στη ζωή τους. Το μπλέξιμο το κάνει ο εχθρός φυσικά, όπως την αποδοχή την κάνουμε εμείς, είναι ευθύνη μας. Παραδείγματα; Άπειρα. Άλλο πράγμα είναι να λες πιστεύω και τελείως άλλο είναι να λες έχω! Και το ξέρουμε πολύ καλά πως μονάχα «όστις έχει τον Υιόν, έχει την ζωήν». Λέμε, ακούω το λόγο του Θεού και πράγματι αυτό κάνουμε, όμως η αξία βρίσκεται στο υπακούω, στην υπακοή, και πάλι είναι κι αυτό θέμα καρδιάς. Είναι τόσο μεγάλη η απόσταση αλήθεια. Λέμε ξέρω, … συμφωνώ, … ευχαριστιέμαι, … ν’ ακούω, … ανήκω …, όμως η αξία βρίσκεται αλλού, είναι στο ζω! Έχω, είναι δικός μου ο Κύριος, Τον ζω καθημερινά. Ζω εν Αυτώ, ζω δι’ Αυτού! Είναι αλήθεια μεγάλη η σύγχυση και η απόστασή μας από το θαύμα της λυτρωμένης ζωής τρομακτική. Συναντάς πολλούς χριστιανούς που, ενώ ξέρουν ότι το αίμα του Ιησού Χριστού τους κάλυψε το χρέος της αμαρτίας και ότι είναι καθαροί μπροστά στη δικαιοσύνη του Θεού, το μόνο που κατάφεραν να νιώσουν τόσα χρόνια στο Χριστό είναι ότι γλύτωσαν από το θάνατο και ότι δεν θα πάνε στην κόλαση. Καμιά αναφορά για τη δόξα, το μεγαλείο της λυτρωμένης ζωής, καμία κουβέντα για πληρότητα, ολοκλήρωση, τελειότητα. Θα πρέπει ακόμα να πούμε ακόμα ένα σημείο. Η τελειοποίηση του πιστού ανθρώπου είναι δώρο, δηλαδή δίδεται, χαρίζεται ή πιο σωστά το εμπιστεύεται ο Κύριος σε γνήσιους, σε κατάλληλους, σε αληθινούς. Το μέρος του πιστού ανθρώπου είναι η με πίστη εκζήτηση, το μέρος του Πατέρα Θεού είναι να μας «αγιάσει ολοκλήρως και να διατηρηθεί ολόκληρο το πνεύμα μας, η ψυχή και το σώμα μας αμέμπτως εν τη παρουσία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού» (1 Θεσσαλονικείς 5:23). Ο Κύριος καλεί, ο Κύριος «θέλει εκτελέσει» (1 Θεσσαλονικείς 5:24). Επομένως τι μένει σ’ εμένα; Πολύ απλά, άλλα σημαντικά βήματα. –Θέλεις να ζήσεις το θαύμα; Μη χαμογελάς, δεν είναι σίγουρο αυτό για όλους. Πολλοί θέλουν τη «βολή τους στο Χριστό», την εξασφάλισή τους. Γι’ αυτούς ούτε λόγος να γίνεται. –Είσαι σύμφωνος να καταβάλλεις το κόστος της δουλείας του Θεού πάνω σου, να απαρνηθείς τον εαυτό σου, να μισήσεις την ψυχούλα σου την αγαπημένη, να καταδικάσεις τα είδωλά σου, να σηκώσεις τον καθημερινό σταυρό σου, να ακολουθήσεις τον Κύριο σ’ ένα δρόμο στενό, δρόμο τεθλιμμένο, δρόμο ταπείνωσης; -Μπορείς να πιστέψεις και σ’ αυτό να μείνεις ότι ο Κύριος θα στο χαρίσει, θα στο κάνει δικό σου, ότι η χάρη Του δεν κάνει διάκριση μπροστά στις γήινες καρδιές; Αν ναι, τότε χαμογέλασε. Είσαι νικητής, θα απολαύσεις το θαύμα της τελειότητας από τώρα, από εδώ κάτω, όταν ο Χριστός θα φτάσει πλέον να γίνει το μόνο και μόνιμο περιεχόμενο της ψυχής σου.