«Απεκρίθη λοιπόν προς αυτόν ο Σίμων Πέτρος· Κύριε, προς τίνα θέλομεν υπάγει; λόγους ζωής αιωνίου έχεις· και ημείς επιστεύσαμεν και εγνωρίσαμεν ότι συ είσαι ο Χριστός ο Υιός του Θεού του ζώντος.» (Ιωάννη 6:68-69)

Κάποτε ο Κύριος φάνηκε σαν να έδιωχνε τους μαθητές του. Ο κόσμος ο πολύς έφευγε από αυτόν και μάλιστα λέγανε: «Σκληρός εστίν ο λόγος. Τις δύναται ακούειν;». Είπε λοιπόν και στους μαθητές του: «Μήπως και εσείς θέλετε να πάτε μαζί τους;». Και εξ ονόματος των μαθητών απάντησε ο Πέτρος: «Κύριε προς τίνα θέλομεν υπάγει; Λόγους αιωνίου ζωής έχεις. Είσαι ο Υιός του Θεού του ζώντος». Ήταν μια κουβέντα, που και τώρα και κάθε στιγμή την επαναλαμβάνει ο Κύριος. Και λέει: «Μήπως μετανιώσατε και θέλετε να φύγετε; Δε σας κρατώ με το ζόρι. Εάν θέλετε μένετε. Εάν θέλετε φεύγετε». Η απάντησή μας είναι ακριβώς η ίδια. Κύριε , προς τίνα θέλομεν υπαγει; Προς ποια κατεύθυνση να στραφούμε; Έχουμε ανάγκη σε κάποιον ν’ ακουμπήσουμε. Έχουμε ανάγκη κάποιος να μας δείξει το δρόμο της ζωής. Έχουμε ανάγκη κάποιος να μας στηρίξει και να αναλάβει τα προβλήματά μας. Σε ποιόν να πάμε, Κύριε; Ποιος άλλος μας αγάπησε, όπως εσύ μας αγάπησες και θυσιάστηκες για τις αμαρτίες μας; Ποιος άλλος μπήκε μέσα στη ζωή μας, ποιος ποιος άλλος μπήκε μέσα στην καρδιά μας, όπως εσύ, με ενδιαφέρον, με στοργή, με τρυφερότητα, προσφέροντας τον εαυτό του. Ποιος άλλος μας έδειξε στοργή και ετοίμασε για μας μια αιωνιότητα, μέσα στο φως και μέσα στη δόξα, τη δική σου δόξα. Κύριε, εμείς είδαμε και γνωρίσαμε ότι εσύ είσαι Αυτός που είχαμε ανάγκη. Αυτός που ζητούσαμε στις προσευχές μας. Αυτός που λαχταρούσε η καρδιά μας. Δεν πιστεύουμε, γιατί είναι γραμμένο κάπου κι εμείς το διαβάζουμε. Δεν πιστεύουμε, γιατί κάποιοι άλλοι μας το είπαν κι εμείς το δεχτήκαμε. Δεν πιστεύουμε πια, για κάτι που θα γίνει στο μέλλον. Ναι, τώρα και για πάντα είδαμε και πιστέψαμε πως εσύ είσαι ο Χριστός. Συ είσαι η απάντηση του Ουρανού στη γη. Συ είσαι η απάντηση του Θεού στην ψυχή μας. Συ είσαι η απάντηση στους πόθους της καρδιάς μας. Δεν μπορούσες να είσαι διαφορετικός. Έτσι ακριβώς σε είχαμε φανταστεί. Δεν μπορούσες να είσαι κάποιος άλλος. Εσένα περιμέναμε και σε αγαπούσαμε με την καρδιά μας πριν σε γνωρίσουμε. Τώρα πια είμαστε πλήρεις. Τώρα πια έχουμε αυτό που θέλαμε.