«Αγαπητοί, ας αγαπώμεν αλλήλους, διότι η αγάπη είναι εκ του Θεού, και πας όστις αγαπά εκ του Θεού εγεννήθη και γνωρίζει τον Θεόν. Όστις δεν αγαπά δεν εγνώρισε τον Θεόν, διότι ο Θεός είναι αγάπη. Εν τούτω εφανερώθη η αγάπη του Θεού προς ημάς, ότι τον Υιόν αυτού τον μονογενή απέστειλεν ο Θεός εις τον κόσμον, διά να ζήσωμεν δι’ αυτού. Εν τούτω είναι η αγάπη, ουχί ότι ημείς ηγαπήσαμεν τον Θεόν, αλλ’ ότι αυτός ηγάπησεν ημάς και απέστειλε τον Υιόν αυτού ιλασμόν περί των αμαρτιών ημών. Αγαπητοί επειδή ούτως ηγάπησεν ημάς ο Θεός και ημείς χρεωστούμεν να αγαπώμεν αλλήλους. Τον Θεόν ουδείς είδε πώποτε· εάν αγαπώμεν αλλήλους, ο Θεός μένει εν ημίν, και η αγάπη αυτού είναι τετελειωμένη εν ημίν. Εκ τούτου γνωρίζομεν ότι εν αυτώ μένομεν και αυτός εν ημίν, διότι εκ του Πνεύματος αυτού έδωκεν εις ημάς.» (1 Ιωάννη 4:7-13)

Είναι μια μεγάλη αλήθεια. Είναι η πιο μεγάλη αλήθεια. Είναι η πιο συμφέρουσα αλήθεια. Ο Θεός είναι αγάπη. Ο Θεός αγαπά όλο τον κόσμο. Ο Θεός αγαπά κι εμένα. Αυτό το τελευταίο είναι το πιο σημαντικό και το πιο ουσιαστικό για μένα. Η αγάπη Του αποκαλύπτεται με χίλιους δυο τρόπους και Τον ευχαριστούμε. Είναι αγάπη όχι αφηρημένη και αόριστη. Είναι αγάπη ουσιαστική και πραγματική. Είναι αγάπη όπως ακριβώς την έχουμε ανάγκη. Η αγάπη αυτή δεν είναι συναισθηματική. Είναι μια αγάπη που μας χαρίζει το αγαθό μας και αποβλέπει σ’ αυτό. Και το σπουδαίο είναι πως μπορεί να μη γνωρίζουμε το αγαθό εμείς. Εμείς δεν ξέρουμε τι είναι το αγαθό και τι δεν είναι. Δεν ξέρουμε το συμφέρον μας. Δεν ξέρουμε τίποτα. Χρειάζεται πίστη στην αγάπη του Θεού, δια του προσώπου του Χριστού. Πιστεύω στην αγάπη Του, έστω κι αν δεν φαίνεται. Πιστεύω στην αγάπη Του, έστω κι αν δεν την διακρίνω καθαρά μέσα στη ζωή μου. Πιστεύω στην αγάπη Του, ακόμα κι όταν αυτή φαίνεται πικρή. Ναι, Κύριε, σχεδόν τίποτα δεν γνωρίζω και τίποτα δεν καταλαβαίνω. Αυτό θα πει πίστη στην αγάπη Του, αν και το προσφερόμενο είναι κάτι που δεν ταιριάζει με τα ανθρώπινα μέτρα στην αγάπη Του. «Έτσι αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, ώστε έδωκε τον Υιόν του τον μονογενή για να μη απωλεσθή πως ο πιστεύων εις αυτόν αλλά να έχει ζωήν αιώνιον» (Ιωάννη 3:16). Μα χάρισε το Χριστό και μετ’ αυτού τα πάντα. Η αγάπη του Θεού έχει σαν σκοπό να μας ελευθερώσει από την αμαρτία.  Η αμαρτία είναι κατάρα και θάνατος. Μπορούσε να μας δώσει και να παρακάμψει την αμαρτία. Μα τότε θα μέναμε μέσα στον αιώνιο θάνατο. Και ό,τι άλλο αν μας έδινε θα ήταν άχρηστο.