«Χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε· πάλιν θέλω ειπεί, Χαίρετε. Η επιείκειά σας ας γείνη γνωστή εις πάντας τους ανθρώπους. Ο Κύριος είναι πλησίον. Μη μεριμνάτε περί μηδενός, αλλ’ εν παντί πράγματι ας γνωρίζωνται τα ζητήματά σας προς τον Θεόν μετ’ ευχαριστίας διά της προσευχής και της δεήσεως. Και η ειρήνη του Θεού η υπερέχουσα πάντα νούν θέλει διαφυλάξει τας καρδίας σας και τα διανοήματά σας διά του Ιησού Χριστού. Το λοιπόν, αδελφοί, όσα είναι αληθή, όσα σεμνά, όσα δίκαια, όσα καθαρά, όσα προσφιλή, όσα εύφημα, αν υπάρχη τις αρετή και εάν τις έπαινος, ταύτα συλλογίζεσθε· εκείνα τα οποία και εμάθετε και παρελάβετε και ηκούσατε και είδετε εν εμοί, ταύτα πράττετε και ο Θεός της ειρήνης θέλει είσθαι μεθ’ υμών.» (Φιλιππησίους 4:4-9)

Χτες μια αδελφή με ρώτησε τηλεφωνικά: «Γιατί δεν έχω τη χαρά του Κυρίου;» Υπάρχει μια εντολή που λέει, «Χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε». Δυστυχώς πολλοί, που λένε ότι είναι του Κυρίου, λένε ότι είναι χριστιανοί, δεν έχουν αυτή τη χαρά. Θα πρέπει να δώσουμε μια απάντηση. Λοιπόν, ζητούν τη χαρά εκεί που δεν μπορεί να βρεθεί, εκεί που δεν προσφέρεται, εκεί που δεν υπάρχει. Θα προσπαθήσω να δείξω, πως αυτή η χαρά του Κυρίου δίδεται, όταν οι ρίζες της ζωής μας είναι μέσα στην παρουσία του Κυρίου, μέσα στα λόγια του Κυρίου, μέσα στην πίστη του Κυρίου. Και θα αναφέρω τρία σημεία από το λόγο Του. 1)Μέγας πλουτισμός η ευσέβεια μετά αυταρκείας(1 Τιμοθέου 6:6). Υποτίθεται πως οι πλούσιοι που έχουν πολλά παραπάνω απ’ όσα έχουν ανάγκη, αυτοί είναι ικανοποιημένοι. Συνήθως γκρινιάζουμε γιατί δεν έχουμε όσα και όποια θέλαμε να έχουμε. Εδώ είναι ένα μεγάλο λάθος. Η αυτάρκεια. Να είσαι ικανοποιημένος με αυτά που έχεις. Με αυτά, που έκρινε ο Θεός ότι σου χρειάζονται. Όχι με όσα εσύ θα ήθελες να έχεις. Να μάθεις να αρκείσαι σ’ αυτά που έχεις και το κενό να το καλύπτεις με ευσέβεια και λατρεία προς το Θεό. Τότε θα ζεις, θα αισθάνεσαι, θα πορεύεσαι σαν πλούσιος. Σαν να έχεις πολλά. Σαν να τα έχεις όλα. 2)Εν παντί ευχαριστείτε(1 Θεσσαλονικείς 5:18). Μάθε, παντού και πάντοτε, να ευχαριστείς το Θεό, για ό,τι επιτρέπει να έρχεται μέσα στη ζωή σου. Για όλα. Μπορεί στα μάτια σου να μη φαίνονται τόσο επιθυμητά, τόσο απολαυστικά, τόσο ζηλευτά, μα εσύ, επειδή πιστεύεις στο Θεό, και αυτή η πλευρά είναι της πίστεως, εσύ Τον ευχαριστείς, διότι σου έδωσε, σου εξασφάλισε, σου χάρισε αυτό το κάτι που ίσως οι άλλοι άνθρωποι το βλέπουν με κακό μάτι. Εμείς το βλέπουμε με το μάτι του Θεού και πραγματικά το απολαμβάνουμε, και δοξάζουμε το όνομά Του. 3)Αδιαλείπτως προσεύχεστε(1 Θεσσαλονικείς 5:17). Εμείς πιστεύουμε σε ένα πρόσωπο, τον αγαπημένο μας Κύριο, και όχι σε ένα σύστημα, σε ένα μηχανισμό ιδεών, διδασκαλιών, αντιλήψεων. Αυτά υπάρχουν, μα είναι στα χέρια του Κυρίου που μας τα προσφέρει από αγάπη, προσωπική αγάπη. Ναι, αδιάκοπα μιλούμε και επικοινωνούμε μαζί Του, και δεν κρατούμε για δικό μας, για μυστικό τίποτα, μα αδιάκοπα βρισκόμαστε σε επικοινωνία μαζί Του. Οι σκέψεις μας, οι επιθυμίες μας, οι στοχασμοί μας είναι στην παρουσία Του. Αδιάκοπα. Η χαρά του Κυρίου είναι καρπός και αποτέλεσμα της ζωής του Κυρίου. Δεν μπορούμε να κάνουμε μια δική μας ζωή και να ζούμε τη χαρά του Κυρίου. Μόνο από τ6η ζωή Του, την παράδοση και την πίστη μας όπως του Κυρίου, θα έχουμε τη χαρά του Κυρίου. Ο Δαβίδ λέει. Ενώπιόν μου είχον τον Κύριον διαπαντός, διότι είναι εκ δεξιών μου, δια να μη σαλευτώ(Ψαλμός 16:8). Ναι, να έχουμε τη χαρά του Κυρίου, ατενίζοντας τη μορφή Του, όπως αυτή παρουσιάζεται μέσα από τις σελίδες της Βίβλου. Μόνο τότε θα έχουμε τη χαρά του Κυρίου. Εάν το κεφάλι μας είναι μέσα στα γήινα και προσδοκούμε χαρά Κυρίου, πήραμε λάθος δρόμο και κάναμε λάθος μεγάλο.