Δεν ζω εγώ…

0
93

«Μετά του Χριστού συνεσταυρώθην· ζω δε ουχί πλέον εγώ, αλλ” ο Χριστός ζη εν εμοί· καθ” ο δε τώρα ζω εν σαρκί, ζω εν τη πίστει του Υιού του Θεού, όστις με ηγάπησε και παρέδωκεν εαυτόν υπέρ εμού.» (Γαλάτας 2:20)

Οι ομολογίες του αποστόλου Παύλου δεν έχουν προσεχθεί όπως τους πρέπει και όπως τους αξίζει. Ας μη λησμονούμε πως ο απόστολος Παύλος ίσως είναι ο μόνος, που πραγματικά ζούσε το Χριστό κάθε ώρα και στιγμή και αυτή την πραγματικότητα την ομολογούσε αδιάκοπα και έντονα. Είναι ν’ απορεί κανείς, πως κατάφεραν οι χριστιανοί της εποχής μας, δεν προσέξανε αυτή την αλήθεια, αυτή την πραγματικότητα, και αφέθηκαν να υποδουλωθούν στον διδακτισμό, στη διδασκαλία, και δεν έδωσαν καμία σημασία στο «Χριστός εν ημίν η ελπίς της δόξης». Ο Παύλος ωμά, απλά, κατηγορηματικά, ομολογεί και λέγει, πως «δεν ζω εγώ, ζει εν εμοί Χριστός». Μπορείς να το πεις και εσύ; Είμαι σαράντα πέντε χρόνια χριστιανός και δεν άκουσα κανέναν, που να μπορεί να πει, να επαναλάβει τα ίδια λόγια. Όχι μόνο δεν το λένε, και πώς να το πουν, θα λέγανε ψέματα, μα ποτέ δεν στοχεύσανε σ’ αυτό, δεν το επιθύμησαν, δεν το οραματισθήκανε. Και όμως, το λέει τόσο καθαρά, ότι σκοπός της ζωής μας είναι να «γίνουμε σύμμορφοι της εικόνας του Υιού αυτού». Ο απόστολος Παύλος, όταν έβλεπε μέσα του, όταν εξέταζε τον εσωτερικό του κόσμο, δεν συναντούσε τον εαυτό του. «Δεν ζω εγώ», λέει και είναι τόσο καθαρό και διαυγές αυτό που λέει. Εάν τον ρωτούσαμε ο εαυτός σου τι έγινε, θα απαντούσε «σταυρώθηκε με τον Χριστό». Σε κάθε του εκδήλωση έβλεπε, αναγνώριζε, είχε συνείδηση, πως είχε να κάνει με τον Χριστό. Είναι τόσο όμορφο, τόσο θαυμαστό αυτό! Να έχεις αποβάλει τελείως τον εαυτό σου και να απολαμβάνεις, να ζεις συνειδητά, αδιάκοπα, όχι κάποιες στιγμές, την παρουσία του Χριστού. Να είσαι κυριολεκτικά «ναός» και «ενεργούμενο» του Κυρίου. Αυτός ο άνθρωπος δεν έχει να καταβάλει δυνάμεις, γιατί ενεργεί μέσα του, «κατά την δύναμιν την ενεργουμένην εν υμίν», ο Χριστός. Και το καταπληκτικότερο: αυτός ο άνθρωπος δεν αμάρτανε (1 Ιωάννη 3:6,9), «ουδέ δύναται να αμαρτάνει». Μα πώς να αμαρτήσει; Αφού δεν ζει για τον εαυτό του, που είναι μια μακρινή ανάμνηση, αλλά ζει ο Χριστός μέσα του και ενεργεί ο Χριστός μέσα του. Τότε, και μόνο τότε, μπορούμε να πούμε πως το έργο του Θεού μέσα μας είναι ολοκληρωμένο.

 

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ