Σκληρή εποχή του θερισμού

0
101

«Και άλλος άγγελος εξήλθεν εκ του ναού, κράζων μετά μεγάλης φωνής προς τον καθήμενον επί της νεφέλης. Πέμψον το δρέπανόν σου και θέρισον, διότι ήλθεν εις σε η ώρα του να θερίσης, επειδή εξηράνθη ο θερισμός της γης.  Και ο καθήμενος επί της νεφέλης έβαλε το δρέπανον αυτού επί την γην, και εθερίσθη η γη.» (Αποκάλυψη 14:15)

«Μη πλανάσθε, ο Θεός δεν εμπαίζεται· επειδή ό,τι αν σπείρη ο άνθρωπος, τούτο και θέλει θερίσει· διότι ο σπείρων εις την σάρκα εαυτού θέλει θερίσει εκ της σαρκός φθοράν, αλλ” ο σπείρων εις το Πνεύμα θέλει θερίσει εκ του Πνεύματος ζωήν αιώνιον. Ας μη αποκάμνωμεν δε πράττοντες το καλόν· διότι εάν δεν αποκάμνωμεν, θέλομεν θερίσει εν τω δέοντι καιρώ. Άρα λοιπόν ενόσω έχομεν καιρόν, ας εργαζώμεθα το καλόν προς πάντας, μάλιστα δε προς τους οικείους της πίστεως.» (Γαλάτας 6:7-10)

Είναι αλήθεια γλαφυρή η απάντηση του Λόγου του Θεού στον προφήτη Ιερεμία. Το να αποσυρθεί(Κριτές 16:20) ο Θεός από μια ζωή είναι ό,τι χειρότερο μπορείς να διανοηθείς. Και το να παραδοθεί ο άνθρωπος στις επιθυμίες του(Ρωμαίους 1:24), να γίνει δούλος τους, είναι ό,τι πιο θανατηφόρο και φρικτό μπορεί να συμβεί. Αυτά τα δυο έγιναν στον κόσμο μας, επειδή η καρδιά των ανθρώπων, σκληρή και εγωιστική, το θέλησε και το πρόκρινε. Τώρα θερίζουμε την σπορά των επιλογών μας. «Ο σπείρων εις την σάρκα θέλει θερίσει εκ της σαρκός φθοράν». Καμπανιστή η φωνή του Πνεύματος του Θεού δεν διστάζει να πει την αλήθεια, να δείξει την πραγματικότητα. Εμείς δοξάζουμε το Θεό γιατί, αν και είμαστε ακόμα στη γη, ζούμε σε άλλο κόσμο. Στον κόσμο της αγάπης Του, της σοφίας Του , της παρουσίας Του, εκεί που βασιλεύει το θέλημά Του καιη δικαιοσύνη Του. Ο Ιησούς Χριστός, ο Σωτήρας μας ήρθε εδώ κάτω στη γη μας – ας το προσέξουμε καλά αυτό – όχι για να μας συγχωρήσει έτσι στεγνά τις αμαρτίες ώστε να μας τακτοποιήσει, να μας βολέψει. Ήρθε για κάτι πιο συγκεκριμένο και βαθύ. Ήρθε να πάρεις Εκείνος τη θέση των επιθυμιών μας μέσα στην καρδιά μας. Αντί να είναι οι επιθυμίες , η σάρκα, η ύλη ο κύριός μας, να γίνει ο ζωντανός Ιησούς μοναδικό περιεχόμενο της ψυχής μας, ο Λυτρωτής μας, ώστε «να μη ζούμε πλέον δι’ εαυτούς οι ζώντες, να μη ζούμε πλέον εμείς» αλλά να ζούμε τον Χριστό που είναι η Ζωή η αιώνια η άφθαρτη, η λυτρωμένη και καθαρή ζωή της ομορφιάς, της απόλαυσης, του φωτός. Οι επιθυμίες των ανθρώπων έχουν ένα τρομερό και ύπουλο χαρακτηριστικό. Μπορεί και να τις φτάσεις… μπορεί και να τις πραγματοποιήσεις… να σου έρθουν βολικά και να γίνουν δικά σου όσα αγκάλιασε η ψυχή σου μ’ αυτές. Αυτό θα σημάνει αιώνιο θάνατο για σένα, γιατί θα γίνεις δούλος τους , δεν θα ξυπνήσεις, δεν θα μετανοήσεις μπροστά στο Θεό, δεν θα κλάψεις για την αμαρτία σου, δεν θα επιστρέψεις… Επομένως δεν θα πάρεις τον Ιησού Χριστό, την αιώνια ζωή. Γι’ αυτό λύτρωση από την αμαρτία , από τη σάρκα, από τον αιώνιο θάνατο δεν γίνεται εάν δεν στραφείς ταπεινωμένος προς τον Θεό του Ουρανού να Τον δοξάσεις  και να Τον ευχαριστήσεις. Ο Ιησούς Χριστός: Γιατί ο Ιησούς; Θα ρωτήσει κάποιος. Κοίταξε είναι απλό. Έχεις εσύ σαν άνθρωπος μια καρδιά. Η καρδιά σου έχει αγκαλιάσει μέσα της επιθυμίες πολλές, επιθυμίες της σάρκας, της ύλης, της άρνησης του Θεού. Δυο δρόμοι ανοίγονται μπροστά σου. Ή θα μείνεις έτσι, με τέτοιο περιεχόμενο καρδιάς ή θα καλέσεις τον Ιησού Χριστό, αφού τα μισήσεις και τα αρνηθείς, να τα σαρώσει, να σε λυτρώσει(1 Πέτρου 1:18-19) από τον εαυτό σου, από τη δύναμη της αγάπης σου για την αμαρτία(Ρωμαίους 7:24-25). Θέλεις να γίνει Αυτός η ζωή σου, να γίνει ο νέος εαυτός σου(Γαλάτας 4:19); Θέλεις να μπει μέσα στο βάθος του είναι σου να σε αλλάξει τελείως(2 Κορινθίους 5:17), νέο άνθρωπο, νέο κτίσμα, χαρίζοντάς σου τον εαυτό Του για να ζήσεις; Αν ναι, ζήτησέ το με πίστη χωρίς να διστάζεις, χωρίς να αμφιβάλλεις. Ζήτησέ του γνήσια, ειλικρινά με όλη τη δύναμη της θέλησής σου. Ο κόσμος μας θα συνεχίσει το δρόμο του που διάλεξε(Ιωάννη 3:19-20, 2 Τιμοθέου 3:1-5). Τα χρόνια που έρχονται θα είναι όλο και πιο δύσκολα, όλο και πιο σκληρά, πιο απειλητικά, παρ’ όλες τις προσπάθειες των μεγάλων. Η απελπισία θα λιώνει τις ψυχές των ανθρώπων. Όμως θα μείνουν αμετακίνητοι στις επιλογές τους. Πρόκριναν το βόλεμα, λάτρεψαν την καλοπέραση, υποτάχθηκαν στον κόσμο της ύλης ανταλλάσσοντας πρόθυμα τους γαργαλισμούς της «σάρκας» με την ίδια την ψυχή τους , που θα ζει στο αιώνιο δράμα  μιας ατέλειωτης κόλασης συνειδητοποίησης και απελπισίας. «Εάν ζείτε κατά σάρκα, θα πεθάνετε» διευκρινίζει ο Λόγος του Θεού και είναι τόσο αληθινό. «Όστις όμως πράττει το θέλημα του Θεού μένει στον αιώνα». Αυτά τα δυο μονοπάτια υπάρχουν μπροστά στην καρδιά του σύγχρονου ανθρώπου. Μόνο αυτά και τίποτ’ άλλο. Η επιλογή είναι δική μας και οι συνέπειες ισόβιες και αιώνιες.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ