Ο φόβος

0
118

«Ο δε είπε, Την φωνήν σου ήκουσα εν τω παραδείσω, και εφοβήθην, διότι είμαι γυμνός· και εκρύφθην.» (Γένεση 3:10)

«Φόβος δεν είναι εν τη αγάπη, αλλ” η τελεία αγάπη έξω διώκει τον φόβον, διότι ο φόβος έχει κόλασιν· και ο φοβούμενος δεν είναι τετελειωμένος εν τη αγάπη.» (1 Ιωάννη 4:18)

«Δεν είναι φόβος Θεού έμπροσθεν των οφθαλμών αυτών.» (Ρωμαίους 3:18)

«Και είπεν ο Αβραάμ, Επειδή εγώ είπον, Βέβαια δεν είναι φόβος Θεού εν τω τόπω τούτω και θέλουσι με φονεύσει διά την γυναίκα μου·» (Γένεση 20:11)

«Και είπεν ο Μωϋσής προς τον λαόν, Μη φοβείσθε· διότι ο Θεός ήλθε διά να σας δοκιμάση, και διά να ήναι ο φόβος αυτού έμπροσθέν σας διά να μη αμαρτάνητε.» (Έξοδος 20:20)

«Και είπε προς τον άνθρωπον, Ιδού, ο φόβος του Κυρίου, ούτος είναι η σοφία, και η αποχή από του κακού σύνεσις.» (Ιώβ 28:28)

Μια κατάρα μαστίζει όλη την ανθρωπότητα, κατάρα εγγενής, βαθιά ριζωμένη μέσα στην ύπαρξή τους: Ο φόβος. Τους βασανίζει μέρα νύχτα, γιατί και τη νύχτα έρχονται στην επιφάνεια τα αντανακλαστικά της ημέρας. Βασανίζει νέους και γέρους, μα πιο πολύ τους νέους και ας κάνουν πως δεν τον λογαριάζουν. Βασανίζει υγιείς και αρρώστους, γιατί οι υγιείς φοβούνται ότι μπορούν να έχουν όλων των ειδών τις αρρώστιες, που ακόμα δεν έχουν εκδηλωθεί. Ο φόβος, η κατάρα με τα χίλια πρόσωπα. Μπροστά μας απλώνεται ένα μέλλον, που είναι άγνωστο, απροσδιόριστο, αβέβαιο. Όλα μπορούν να κρύβονται μέσα στο μέλλον αυτό. Τα πάντα, πέρα για πέρα τα πάντα μπορούν να συμβούν, αυτά που βάζει ο νους μας και αυτά που δεν βάζει, και δεν περνούν από την σκέψη μας. Τα ενδεχόμενα είναι ένας απέραντος αγρός που χάνεται μέσα σ’ αυτόν. Και όλα, μα όλα μπορούν να συμβούν, και τίποτα δεν μπορούμε να αποκλείσουμε. Φόβος, σε μόνιμη βάση φοβία, πανικός στο τέλος. Ο σφυγμός γίνεται γρήγορος, το χρώμα γίνεται κατάλευκο, τα μάτια απλανή και τρομαγμένα. Δυστυχώς, ακόμα και χριστιανοί, που έχουν ομολογία μα δεν έχουν Χριστό στην καρδιά τους, ζουν μέσα σ’ αυτή την κόλαση του φόβου. Όλα λες και έχουν ονοματίσει εναντίον μας. Και δεν ξέρω γιατί χωρίζουν το φόβο από το θάνατο. Στερνή κατάληξη του φόβου είναι ο θάνατος. Ο φόβος έχει μια ιστορία. Μόνο ο Λόγος του Θεού, που παρακολουθεί τον άνθρωπο, μπορεί να την αποκαλύψει. Μέσα από τη ζωή των πρωτόπλαστων ξεκινά αυτός ο φόβος. Πως θα ήτανε η ζωή τους χωρίς το φόβο, δεν μπορούμε να φανταστούμε. Εμείς γεννιόμαστε μεγαλώνουμε και πεθαίνουμε με το φόβο. Αδύνατο να συλλάβουμε την έννοια της ζωής χωρίς το φόβο. Ζούσαν στον Παράδεισο με τον Θεό, χωρίς φόβο και ξάφνου ανακαλύπτουν μέσα στα στήθια τους έναν άγριο εχθρό να τους δαγκώνει. Ο φόβος. Άγνωστος μέχρι τότε. Μα τόσο βασανιστικό. Λες να ήτανε ο θάνατος που τους είχε μιλήσει; Μα ναι. Αυτό θα ήτανε. Ένας πανικός τους κατέλαβε. Και πήγαν να κρυφτούν μέσα στα δέντρα του Παραδείσου, όταν μάλιστα άκουσαν τη φωνή του Θεού να τους φωνάζει, μέσα στα βάθη της ένοχης συνείδησής τους. Είχαν παρακούσει την εντολή του Θεού Είχαν μπει μέσα στο θάνατο. Από τότε η ζωή τους έγινε μια ζωή θανάτου. Ο καθημερινός θάνατος, που λέει ο απόστολος Παύλος. Ένας επικρεμάμενος θάνατος. Ανά πάσα στιγμή. Η ζωή έπαυσε να είναι αυτή που γνώριζαν. Μια ζωή θανάτου τη διαδέχτηκε. Όλα πιθανά, όλα δυνατά. Όλα ενδεχόμενα. Ο επικρεμάμενος φόβος. Αυτή η Δαμόκλειος σπάθη πάνω από το κεφάλι μας. Ένα λάθος στο τιμόνι του αυτοκινήτου. Ένα λάθος στη δοσολογία του φαρμάκου. Ένα λάθος στο διακόπτη που γυρίζουμε. Μια ζωή άστατη, ανεξέλεγκτη, ρέμπελη, αδέσμευτη, που όλα μπορούν να συμβούν. Δυστυχώς έτσι τη βλέπουν τη ζωή, και δεν μπορούν να φανταστούν πως είναι δυνατόν η ζωή να είναι διαφορετική. Αυτή είναι η ζωή χωρίς Θεό, χωρίς Χριστό, χωρίς ελπίδα(Εφεσίους 2:12). Ταλαίπωροι άνθρωποι. Μα δεν είναι πάντα έτσι. Είναι και Θεός. Είναι και Κύριος. «Και οι τρίχες της κεφαλής είναι αριθμημένες». Είναι λόγια Του. Είναι για μένα και για σένα. Εάν πιστεύεις. Τα πάντα στο χέρι της δυνάμεώς Του. Όλα στην εξουσία Του. Και όταν λέμε όλα, εννοούμε όλα απόλυτα. Τίποτα δεν γίνεται αν δεν προστάξει Αυτός. Είναι ο Κύριος και ο εξουσιαστής. Από τη σύγκριση, με τα άλλα που κάτω από το πέλμα του φόβου σκεπτόμασταν, υπάρχει μια πραγματική άβυσσος: χάσμα μέγα(Λουκάς 16:26). Ο φόβος είναι κατάρα. Ο φόβος είναι αμαρτία, πρόσεξέ το. Ο φόβος είναι απιστία, που έχει συνέπεια. Ο φόβος είναι τιμωρία, μιας ζωής χωρίς Θεό. Είσαι καταδικασμένος να ζεις με αυτόν τον τρόπο όσο είσαι αμετανόητος με συνείδηση φορτωμένη από πονηρά και νεκρά έργα(Εβραίους 9:14). Θα απαλλαγείς από τον φόβο του θανάτου μόνο αν ομολογήσεις τις αμαρτίες σου στο Θεό(1 Ιωάννη 1:9).

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ