Άγιοι γίνεσθε

0
116

«Επειδή τούτο είναι το θέλημα του Θεού, ο αγιασμός σας, να απέχησθε από της πορνείας, να εξεύρη έκαστος υμών να κρατή το εαυτού σκεύος εν αγιασμώ και τιμή, ουχί εις πάθος επιθυμίας καθώς και τα έθνη τα μη γνωρίζοντα τον Θεόν» (1 Θεσσαλονικείς 4:3-5)

«Διά τούτο αναζωσθέντες τας οσφύας της διανοίας σας, εγκρατεύεσθε και έχετε τελείαν ελπίδα εις την χάριν την ερχομένην εις εσάς, όταν αποκαλυφθή ο Ιησούς Χριστός, ως τέκνα υπακοής μη συμμορφούμενοι με τας προτέρας επιθυμίας, τας οποίας είχετε εν αγνοία υμών, αλλά καθώς είναι άγιος εκείνος, όστις σας εκάλεσεν, ούτω και σεις γίνεσθε άγιοι εν πάση διαγωγή· διότι είναι γεγραμμένον· Άγιοι γίνεσθε, διότι εγώ είμαι άγιος. Και εάν επικαλήσθε Πατέρα τον κρίνοντα απροσωπολήπτως κατά το έργον εκάστου, διάγετε μετά φόβου τον καιρόν της παροικίας σας,  εξεύροντες ότι δεν ελυτρώθητε από της ματαίας πατροπαραδότου διαγωγής υμών διά φθαρτών, αργυρίου ή χρυσίου, αλλά διά του τιμίου αίματος του Χριστού, ως αμνού αμώμου και ασπίλου, όστις ήτο μεν προωρισμένος προ καταβολής κόσμου, εφανερώθη δε εν τοις εσχάτοις καιροίς διά σας, τους πιστεύοντας δι” αυτού εις τον Θεόν, τον αναστήσαντα αυτόν εκ νεκρών και δόντα εις αυτόν δόξαν, ώστε η πίστις σας και η ελπίς να ήναι εις τον Θεόν. Καθαρίσαντες λοιπόν τας ψυχάς σας με την υπακοήν της αληθείας διά του Πνεύματος προς φιλαδελφίαν ανυπόκριτον, αγαπήσατε ενθέρμως αλλήλους εκ καθαράς καρδίας, επειδή ανεγεννήθητε ουχί εκ φθαρτού σπέρματος, αλλά αφθάρτου, διά του λόγου του Θεού του ζώντος και μένοντος εις τον αιώνα. Διότι Πάσα σαρξ είναι ως χόρτος, και πάσα δόξα ανθρώπου ως άνθος χόρτου. Εξηράνθη ο χόρτος, και το άνθος αυτού εξέπεσεν. Ο λόγος όμως του Κυρίου μένει εις τον αιώνα. Και ούτος είναι ο λόγος ο ευαγγελισθείς εις εσάς.» (1 Πέτρου 1:13-25)

Μπροστά μας έχουμε το δώρο του Θεού στον αμαρτωλό άνθρωπο. Τον παραλαμβάνει η χάρη Του από τα χέρια της αμαρτίας για να τον κάνει «νέο άνθρωπο, νέο κτίσμα, Ουράνιο δημιούργημα, παιδί του Θεού» (2 Κορινθίους 5:17, 1 Ιωάννη 3:1-2, Ιωάννη 1:12, Εφεσίους 1:5,2:19)Τούτο το αριστούργημα της αγάπης του Θεού Πατέρα είναι ένα ολόκληρο θαύμα που πολλές πλευρές του είναι άγνωστες και ασύλληπτες σε μας. Εκείνο που γνωρίζουμε με σιγουριά είναι πως το ξεκίνημά του βρίσκεται στη στιγμή που ο άνθρωπος θα μισήσει την ψυχή του, θα αναγνωρίσει το θάνατο που δουλεύει μέσα του(Ρωμαίους 7:14-25) και θα αποζητήσει τη λύτρωση του Ιησού Χριστού(1 Πέτρου 1:18-19). Ο στόχος του λυτρωτή είναι να γίνει Αυτός περιεχόμενο της ψυχής μας και να μας γεμίσει, καταργώντας έτσι το θάνατο που κυριαρχεί πάνω μας. Από αυτό το σημείο αρχίζει για τον μετανοημένο άνθρωπο(Πράξεις 2:38,3:19, 17:30, Λουκάς 13΅3,5) η πνευματική ζωή(Εφεσίους 2:1) που είναι καθαρή, άγια και αιώνια, η ζωή του Πνεύματος. Το νέο αυτό δημιούργημα(Εφεσίους 4:24, Κολοσσαείς 3:10) της αγάπης του Θεού(Ιωάννη 3:16), έχει ένα μοναδικό στόχο. Να ζήσει τον Χριστό, ταυτισμένο με το Χριστό, όπως λέει ο Λόγος του Θεού «εν τω Χριστώ». Φαίνεται πολύ καθαρά ότι δεν υπάρχει τόπος για δικές μας πρωτοβουλίες ή έστω αγαθές προθέσεις αφού υπάρχει το πρότυπο, υπάρχει το μοντέλο που θα ζήσουμε και μας δίνεται αναλυτικά μέσα στο νόμο του Θεού. Η ζωή του Ιησού Χριστού είναι ο τύπος της ζωής που ευαρέστησε το Θεό «κατά πάντα». Είναι Αυτός που περπάτησε σε απόλυτη συμφωνία με το νόμο του Πατέρα και εκτέλεσε το θέλημά Του. Αυτός ο Ιησούς είναι ο Δρόμος, η Αλήθεια και η Ζωή για μας. Η αγάπη του Πατέρα μας «προώρισε συμμόρφους της εικόνας του Υιού αυτού» πράγμα που για τον αμαρτωλό σημαίνει λύτρωση από την αμαρτία και αιώνια ζωή. Μελετώντας τη σύνθεση της πνευματικής ζωής πρέπει να το παραδεχτούμε, υπάρχουν κάποιες πτυχές της που δεν τις δεχόμαστε με ευχαρίστηση. Όταν μιλάει ο Λόγος του Θεού για ταπείνωση, υπομονή, καθαρισμό, κατεργασία του Πνεύματός Του πάνω μας, είναι αλήθεια δεν αισθανόμαστε και τόσο όμορφα. Ίσως είχαμε άλλες προσδοκίες πηγαίνοντας στο Χριστό. Ίσως δεν μας τα είπαν σωστά και ξαφνιαζόμαστε. Χρειάζεται γι’ αυτό από πολύ νωρίς να συνειδητοποιήσουμε ότι είναι ζωντανή η παρουσία του σταυρού σ’ όλες τις πτυχές της λυτρωμένης ζωής είναι αναπόσπαστο κομμάτι της σωτηρίας της ψυχής από τον αιώνιο θάνατο. Γυρίζοντας πίσω, κοιτάζοντας το υλικό με το οποίο ο Ουρανός στοχεύει να πραγματοποιήσει τούτο το θαύμα, γεμίζουμε απορία και απογοήτευση. Ο Λόγος του Θεού περιγράφει τις συνθήκες με λίγες σκληρές αδρές πινελιές, πολύ όμως αληθινές. «Εχθροί όντες, … νεκροί όντες, … ενώ είμεθα αμαρτωλοί..». Υλικό γεμάτο άρνηση και εγωισμό, ψυχές με φιλαυτία, αγάπη στη βρομιά. Τι μπορεί να γίνει με αυτό το υλικό; Πως θα δουλέψει ο Κύριος πάνω μας; Η απόφαση του Ουρανού είναι καθαρή, «νέο κτίσμα»(2 Κορινθίους 5:17). Η κατάτσαση του αμαρτωλού ανθρώπου ούτε βελτίωση σηκώνει ούτε καλυτέρευση, το ξεκαθάρισε ο Κύριός μας στον ζηλωτή Νικόδημο, «το γεγεννημένο εκ της σαρκός, είναι σαρξ» (Ιωάννη 3:6). Σάρκα θα πει θάνατος, χωρίς καμιά ελπίδα. Αυτό που στοχεύει η αγάπη του Θεού είναι μια νέα φύση , ένα καινούριο δημιούργημα να χτίσει μέσα μας. Με το υλικό που διαθέτουμε το διαβρωμένο από την αμαρτία δεν μπορεί να χτιστεί το θαύμα. Χρειάζεται πολύ και σκληρή δουλειά πάνω μας από το Πνεύμα του Θεού. Η λέξη που χρησιμοποιεί το Πνεύμα του Θεού είναι η «κατεργασία». Είναι μια καθαρή τεχνική λέξη, που περικλείει όλη την όμορφη δουλειά που ο Θεός με αγάπη και σοφία θα εκτελέσει πάνω μας. Από μόνοι μας δεν μπορούμε να αρέσουμε στο Θεό. Όσο αγαθές κι αν είναι οι προθέσεις μας. Η αμαρτία πάνω μας είναι δύναμη κατάληψης(Ρωμαίους 7:14-24), δύναμη που διαβρώνει και υποδουλώνει στον θάνατο. Αυτή η κατεργασία οπωσδήποτε δεν έχει ευχάριστο περιεχόμενο, ευχάριστο στο φυσικό άνθρωπο, στον σαρκικό άνθρωπο πάντοτε, που είναι διαφορετικά μαθημένος και αποκλειστικά για την ικανοποίηση της «σάρκας». Η αλήθεια αυτή τονιζόταν από τους πρώτους αποστόλους του Ιησού Χριστού τις γνήσιες εκείνες μέρες της πρώτης Εκκλησίας. «Προτρέποντες να εμμένωσιν εις την πίστιν και διδάσκοντες ότι δια πολλών θλίψεων πρέπει να εισέλθωμεν εις την Βασιλείαν του Θεού» (Πράξεις 14:22). Αυτό ακριβώς είναι και το κύριο χαρακτηριστικό που κάνει την πύλη στενή(Ματθαίος 7:13-14) και τεθλιμμένη. Οι πολλοί δεν αντέχουν την κατεργασία του αγιασμού(1 Πέτρου 1:15-16, 1 Θεσσαλονικείς 4:3), της ολοκλήρωσης. Δεν θα ‘χαν καμία αντίρρηση  για ένα Χριστό συγχωρητικό, πράο, που να βοηθάει πρόθυμα και χωρίς διαμαρτυρία για να περνάμε εμείς καλά. Όταν όμως αγγίζουν την περιοχή σταυρός, νέκρωση, θάνατος της σάρκας, άγια ζωή, υποταγή στο νόμο του Θεού…, πολύ γρήγορα κάνουν πίσω και μένουν στα δικά τους τα γνωστά και αγαπημένα. Γι’ αυτό λέει ο Λόγος του Θεού «λίγοι, πολύ λίγοι…» και το βλέπουμε πόσο δίκιο έχει. Είναι μια αλήθεια που την έχουμε ακούσει και επαναλάβει πολλές φορές. Ο Θεός μας αγαπά και μας εξαγοράζει με το πολύτιμο αίμα του Ιησού Χριστού(1 Πέτρου 1:18-19, Αποκάλυψη 5:9, 14:3-4) από την αμαρτία όχι γι’ αυτό που είμαστε, αλλά γι’ αυτό που θα γίνουμε στα δικά Του χέρια. Αυτό που μας κατάντησε η αμαρτία είναι ένα ερείπιο. Ο Θεός μας αποκτά για να φτιάξει πάνω σε μας ένα θαύμα. Αυτή η κατεργασία στοχεύει να μορφώσει τον χαρακτήρα του Ιησού πάνω μας(Γαλάτας 4:19). Να δώσει ζωή εκεί που κάποτε υπήρχε θάνατος(Εφεσίους 2:1).

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ