Η Ημέρα του Κυρίου

0
94

«Και καθώς έγεινεν εν ταις ημέραις του Νώε, ούτω θέλει είσθαι και εν ταις ημέραις του Υιού του ανθρώπου· έτρωγον, έπινον, ενύμφευον, ενυμφεύοντο, μέχρι της ημέρας καθ” ην ο Νώε εισήλθεν εις την κιβωτόν, και ήλθεν ο κατακλυσμός και απώλεσεν άπαντας. Ομοίως και καθώς έγεινεν εν ταις ημέραις του Λώτ· έτρωγον, έπινον, ηγόραζον, επώλουν, εφύτευον, ωκοδόμουν· καθ” ην δε ημέραν εξήλθεν ο Λωτ από Σοδόμων, έβρεξε πυρ και θείον απ” ουρανού και απώλεσεν άπαντας. Ωσαύτως θέλει είσθαι καθ” ην ημέραν ο Υιός του ανθρώπου θέλει φανερωθή.» (Λουκάς 17:26-30)

Ο Κύριος έρχεται. Ο Κύριος είναι εγγύς. Η ημέρα του Κυρίου δεν βραδύνει να έρθει. Αυτά λέγονται και γράφονται κατά κόρον. Μα πόσοι από τους πιστούς των εσχάτων καιρών, μα πόσοι από τους πιστούς σήμερα, έχουν αυτά μέσα στην καρδιά τους, έχουν προσαρμόσει τη ζωή τους και ζουν με την προσδοκία αυτή της έλευσης του Κυρίου. Είναι τόσο λυπηρή η διαπίστωση αυτή. Κανένας. Κανένας; Ναι. Ίσως σε κάποιο δωμάτιο, κάποιος γονατιστός δέεται και προσεύχεται. «Ναι, έρχου Κύριε Ιησού». «Ναι, έρχου απόψε. Ναι, έρχου τώρα». Οι άλλοι, πιστοί, χριστιανοί, όπως θέλεις πες τους, τι θα κάνουν; Να μα το λέει το εδάφιο: «έτρωγον, έπινον, …». Αυτό που έκαναν σ’ όλη τους τη ζωή. Γιατί να αλλάξουν τώρα συμπεριφορά, τρόπο ζωής; Επειδή τάχατες ξαφνικά θα έρθει ο Κύριος; Μπα. Δεν είναι λόγος αυτός. Ποιος είδε; Ποιος ξέρει; Μέσα σ’ αυτά τα οχτώ ρήματα είναι η καθημερινή μας ζωή. Τα αγκαλιάζουν όλα. Ίσως μερικοί να βλέπουν τηλεόραση ή βίντεο. Ίσως μερικοί να συζητούν πολιτικά. Ίσως μερικοί να πηγαίνουν στο γιατρό. Μα παράλληλα, θα ασχολούνται βασικά με αυτά τα οχτώ ρήματα. Αυτά θα παρουσιάζουν και θα χαρακτηρίζουν τη ζωή τους. Δε θα υπάρχει καμιά αναμονή. Δεν θα υπάρχει καμιά προς τα άνω ενατένιση. Δεν θα υπάρχει καμιά προσδοκία. Η Ημέρα του Κυρίου θα είναι τρομερή. Αυτοί, που σαν σκοπό της ζωής τους έχουν το τρώγοντες και πίνοντες, αυτοί θα μείνουν να συνεχίσουν να τρώνε και να πίνουν. Οι άλλοι θα είναι με τον Κύριο «εις τας νεφέλας» μέσα στη δοξασμένη Του παρουσία. Οι πολλοί, οι τρώγοντες και πίνοντες, και σήμερα μπορούμε να εξετάσουμε τους εαυτούς μας εάν είμαστε απ’ αυτούς, θα μείνουν, πιστοί αυτοί, μετά των απίστων. Και τότε θα ξεσπάσουν οι μεγάλες θλίψεις. Και βέβαια θα υπάρχουν «εκκλησίες» με ύμνους, χορωδίες,… μα η νύμφη, η πραγματική Εκκλησία θα είναι μετά του Κυρίου. Και βέβαια, θα γίνονται κηρύγματα για να αποκοιμίζουν τις ψυχές, όπως ακριβώς γίνεται και σήμερα , για να μπορούν να τρώνε και να πίνουν. Και βέβαια θα υπάρχουν μωρές παρθένες, που θα μείνουν για την Κρίση και θα είναι εκ των «πιστών»!

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΚαιροί χαλεποί
Επόμενο άρθροΆγιοι γίνεσθε

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ