Καιροί χαλεποί

0
98

«Γίνωσκε δε τούτο, ότι εν ταις εσχάταις ημέραις θέλουσιν ελθεί καιροί κακοί· διότι θέλουσιν είσθαι οι άνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, αλαζόνες, υπερήφανοι, βλάσφημοι, απειθείς εις τους γονείς, αχάριστοι, ανόσιοι, άσπλαγχνοι, αδιάλλακτοι, συκοφάνται, ακρατείς, ανήμεροι, αφιλάγαθοι, προδόται, προπετείς, τετυφωμένοι, φιλήδονοι μάλλον παρά φιλόθεοι, έχοντες μεν μορφήν ευσεβείας, ηρνημένοι δε την δύναμιν αυτής. Και τούτους φεύγε.» (2 Τιμοθέου 3:1-5)

Είναι γενική προσδοκία, είτε το ομολογούμε είτε όχι. Οι καλύτερες μέρες, οι φωτεινότερες μέρες, οι καιροί αναψυχής. Είναι η δίψα μας, η λαχτάρα της ψυχής μας, η κρυφή ελπίδα μας. Ακόμη θα ‘λεγα είναι η ζωτική ανάγκη. Δεν πάει άλλο, λένε απελπισμένοι οι άνθρωποι, δεν αντέχουμε, δε σηκώνει άλλο. Οι καλύτερες μέρες, γι’ αυτό παρακολουθούμε τα βρώμικα εθνικά και διεθνή θέματα, γι’ αυτό μελετάμε τις συγκρούσεις, τις αποτυχίες των συστημάτων, τα σε διεθνή κλίμακα αδιέξοδα. Για να βρούμε τις καλύτερες μέρες, που τόσο χρειαζόμαστε, κυριολεκτικά αποκλεισμένοι από τα προβλήματά μας. Μερικοί προχωρούν ακόμη περισσότερο. Τις βλέπουν τις καλύτερες μέρες να έρχονται, να ζυγώνουν. Νοιώθουν την παρουσία τους, έτσι νομίζουν τουλάχιστον. Εμείς είμαστε άνθρωποι της Αγίας Γραφής, που είναι ο Λόγος του Θεού. Δεν αυτοσχεδιάζουμε, δεν κάνουμε υποθέσεις και κυρίως δεν στηριζόμαστε στα συναισθήματά μας, στις επιθυμίες μας. Κοιτάζουμε, όχι με τα δικά μας μάτια, αλλά με το φως που έφερε η αγάπη του Θεού στην ψυχή μας. Αξιολογούμε, αλλά με το Πνεύμα του Θεού που ζωντανό μας καθοδηγεί(Πράξεις 2:38, Γαλάτας 5:18) καθημερινά και μας προσανατολίζει. Και πρώτιστα δεν αφήνουμε να μας παρασύρει στις δικές του δίνες ο άνθρωπος, ο ανθρώπινος τρόπος σκέψης και εκτίμησης των γεγονότων. Γνωρίζουμε ότι γύρω μας υπάρχει σκοτάδι, υπάρχει άρνηση Θεού και της αγάπης Του, υπάρχει άγνοια(Εφεσίους 4:18). Η θέση του Λόγου του Θεού είναι σαφής και εύστοχα δοσμένη σαν καθαρό στίγμα του κακοτάξιδου καραβιού των ημερών μας. «Καιροί χαλεποί» (2 Τιμοθέου 3:1) καιροί δύσκολοι, καιροί κακοί, καιροί αβάσταχτοι. Οι μέρες που έρχονται είναι μόνο κακές μέρες, μονάχα δύσκολοι καιροί θα ‘ρχονται. Η κάθε μέρα θα διαφέρει από την προηγούμενοι στο ότι θα είναι χειρότερη και πιο αβάσταχτη. Μόνο κακές μέρες, μόνο απελπιστικά μηνύματα οι μέρες μας. Ιδιαίτερη σημασία έχει εδώ να θυμίσουμε τον ταχύ ρυθμό εξέλιξης των γεγονότων προς το χειρότερο και την πιο απελπιστική κατεύθυνση. Σε επίπεδο ατομικό, σε επίπεδο οικογένειας, σε κράτη, στα συστήματα, οι μέρες χειροτερεύουν, τα συστήματα απελπίζουν, τα σύννεφα σκοτεινιάζουν το πρόσωπο της ζωής. Πουθενά φως και ελπίδα αναψυχής. Όσοι περιμένουν καλύτερες μέρες μέσα από τις διεθνείς εξελίξεις είναι τυφλοί, αδιάβαστοι και ανόητοι. Τα συστήματα, η τεχνολογία, η γνώση, όλα στο βωμό της καλοπέρασης, της άνεσης, της ευημερίας. Και όμως οι μέρες που έρχονται θα ‘ναι χειρότερες, κάθε χρονιά που θα αλλάζει το τέλμα θα μας βυθίζει βαθύτερα σε απόγνωση, τα δράματα θα αυξάνουν. Όμως το ερώτημα παραμένει σκληρό, απαιτητικό. Γιατί αλήθεια αυτή η εξέλιξη, γιατί αυτή η φορά των γεγονότων προς το κακό, γιατί η κάθε μας μέρα γίνεται πιο αβάσταχτη; Η απάντηση σε τούτο το κεφαλαιώδες θέμα αγωνίας του σύγχρονου ανθρώπου είναι μία. Οι άνθρωποι. Η ψυχή του ανθρώπου. Η διάθεσή του, η θέση του απέναντι στο Φως(Ιωάννη 3:19-20), στην αλήθεια του Θεού(2 Θεσσαλονικείς 2:10), στην προσφορά της αγάπης Του(Ιωάννη 3:16, Ρωμαίους 5:8)! Αυτή είναι η δύναμη που διαμορφώνει τις συνθήκες, που χρωματίζει τα απελπιστικά γεγονότα με τα πιο σκούρα χρώματα. Οι άνθρωποι, η ψυχή τους, η αγάπη τους για την αμαρτία, η εναντίωση στο Θεό, η προτίμησή τους στο σκοτάδι, στην αδιαφορία, στη λατρεία της «σάρκας». Να μερικά από τα γνωρίσματα των ανθρώπων αυτών: φίλαυτοι, φιλάργυροι, αλαζόνες, υπερήφανοι, βλάσφημοι, απειθείς εις τους γονείς, αχάριστοι, ακρατείς, φιλήδονοι μάλλον παρά φιλόθεοι. Με αυτό το υλικό έλα να χτίσουμε το μέλλον, το αύριο. Τι μπορεί να βγει με τέτοιους ανθρώπους, τέτοιες καρδιές; Μονάχα καιροί κακοί, καιροί του Τέλους, καιροί απελπισίας και δραματικών εξελίξεων. Οι άνθρωποι του Θεού, τα παιδιά Του(1 Ιωάννη 3:1-2, Ιωάννη 1:12-13, Εφεσίους 1:5, 2:19), τα γνήσια, τα λυτρωμένα, δεν περιμένουν καλύτερες μέρες. Από πουθενά, από κανέναν. Ούτε πιστεύουμε στις καλύτερες μέρες, ούτε τις χρειαζόμαστε. Περιμένουμε την Ημέρα της απολύτρωσής μας. Περιμένουμε με λαχτάρα τη συνάντησή μας μαζί Του(1 Ιωάννη 3:2-3, Ματθαίος 5:8). Περιμένουμε να Τον δούμε «καθώς είναι». Περιμένουμε να Τον δούμε και ν’ απολαύσουμε τον τόπο που πήγε να μας ετοιμάσει(Ιωάννη 14:3). Το νέο Ουρανό και τη νέα γη(2 Πέτρου 3:13, Αποκάλυψη 21:1-5), τη δόξα και το μεγαλείο Του το αιώνιο(Ιωάννη 17:24, Αποκάλυψη 22:4). Να τι γεμίζει τις καρδιές μας. Να πια είναι η ελπίδα μας η ζωντανή, ο Ουρανός. Τα γεγονότα της χαμένης αυτής ζωής εδώ κάτω μια μονάχα σημασία έχουν για μας. Προσανατολισμός και προετοιμασία. «Και πας όστις έχει την ελπίδα ταύτην επ’ αυτόν καθαρίζει εαυτόν, καθώς Εκείνος είναι καθαρός» (1 Ιωάννη 3:3). Τα γεγονότα γύρω μας επιβεβαιώνουν ότι ο Κύριός μας έρχεται. Οι άνθρωποι γύρω στον κόσμο, μας προετοιμάζουν καλά. Δεν έχουμε πόλιν μένουσα εδώ κάτω. Αλλού ανήκουμε, για αλλού γεννηθήκαμε, είμαστε το απόκτημα της αγάπη; Του αιώνια. Οι εκκλησίες, οι χριστιανοί του αιώνα μας το βεβαιώνουν. Το τέλος πλησιάζει. Εμείς οι άνθρωποι του Θεού(Ιωάννη 1:13, 3:3-8, 1 Ιωάννη 4:7, 5:1,18), οι λυτρωμένοι του Θεού(1 Πέτρου 1:18-19) τσεκάρουμε τα γεγονότα και ζωντανεύει η ελπίδα της αιώνιας χαράς μέσα μας. Δεν περιμένουμε καλύτερες μέρες. Δεν περιμένουμε τίποτα από τους ανθρώπους, από την διεθνή κατρακύλα και τα αδιέξοδα. Περιμένουμε μονάχα τον Κύριό μας να έρθει να μας περιλάβει για να είμαστε μαζί Του στην αιώνια δόξα Του, στην Πατρίδα μας, στον Ουρανό!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ