Προβλήματα, προβλήματα, προβλήματα

0
117

«Ταύτα ελάλησα προς εσάς, διά να έχητε ειρήνην εν εμοί. Εν τω κόσμω θέλετε έχει θλίψιν· αλλά θαρσείτε, εγώ ενίκησα τον κόσμον.» (Ιωάννη 16:33)

Είναι ίσως η πιο πολυακουσμένη λέξη στην ιστορία του ανθρώπου. Εϊναι ίσως η πιο πολυχρησιμοποιημένη λέξη στις μέρες που ζούμε εδώ κάτω στη γη. Τα προβλήματα. Πολλά τα προβλήματα, σκληρά και άλυτα. Το γεγονός τούτο δε μας εκπλήσσει. Φυσικό είναι. Και μάλιστα όσο περνάει ο καιρός και οι μέρες γίνονται πιο σκοτεινές, τα προβλήματα τα αυγαταίνουν, θα θεριέυουν! Σε όλους προβλήματα, σε κάθε ηλικία. Οι καιροί που έρχονται θα ‘ναι πιο σκληροί, πιο ανυπόφοροι. Και τα προβλήματα ανάλογα και καθημερινά. Όμως εμείς ασχολούμαστε με μια ειδική περιοχή στα άρθρα μας. Ασχολούμαστε με την αγάπη του Θεού στον αμαρτωλό άνθρωπο, ασχολούμαστε με την λυτρωμένη ζωή, με τη ζωή του Πνεύματος. ΑΠ’ αυτή τη σκοπιά κοιταγμένο το θέμα μας γεννά αμέσως ένα ερώτημα. Ο χριστιανός έχει προβλήματα. Τούτο το ερώτημα στις μέρες μας έχει γίνει πολύ οξύ, πολύ απαιτητικό, γιατί ακούγεται τόσο πολύ συχνά ανάμεσά μας η λέξη προβλήματα, που σε κάνει να ξαφνιάζεσαι και ν’ απορείς. Μα καλά, προβλήματα στον κόσμο, προβλήματα στη ζωή της αμαρτίας, του σκοταδιού, προβλήματα όμως και μέσα στην περιοχή της αγάπης του Θεού, προβλήματα στη ζωή της πίστεως, προβλήματα στους ανθρώπους του φωτός; Αλήθεια, συμβιβάζονται αυτά τα δυο, έχει ο χριστιανός προβλήματα; Για ν’ απαντήσουμε στο ερώτημα αυτό, χρειάζεται να ασχοληθούμε ξεχωριστά με τις δυο βασικές του έννοιες. Και πρώτ’ απ’ όλα τι είναι ο χριστιανός που μας ενδιαφέρει να μελετήσουμε; Ποιος είναι, πως ζει, γιατί ζει; Είναι αλήθεια πως η λέξη χριστιανός έχει κακοπάθει και στη γλώσσα μας είναι άσχημα κακοποιημένη. Τη χρησιμοποιούμε συχνά, απροβλημάτιστα, σχεδόν χωρίς ταυτότητα. Όμως αντίθετα, είναι κάτι πολύ σοβαρό και λέει πολλά για όσους θέλουν να κάνουν διάκριση. Χριστιανός είναι το παιδί του Θεού. Μονάχα αυτό. Ένας αμαρτωλός που τον αναγέννησε ο Θεός δια του Αγίου Πνεύματος(1 Πέτρου 1:23, Ιωάννη 1:13, 3:3-8, 1 Ιωάννη 4:7, 5:1,18) και του χάρισε τον Ιησού Χριστό ζωντανό, αναστημένο να γίνει ο Κύριος της ψυχής του, η ζωή του, ο αγιασμός του. Αυτός είναι ο λυτρωμένος άνθρωπος για τον οποίο μιλάμε. Αν θέλετε μπορούμε να αλλάξουμε τον φθαρμένο όρο χριστιανός με τον θαυμάσιο τίτλο τιμής «παιδί του Θεού». Είναι γέννημα θρέμμα της αγάπης του Θεού(Ρωμαίους 5:8, Ιωάννη 3:16), είναι «καρπός του πόνου της ψυχής Του», είναι ο λυτρωμένος Του(1 Πέτρου 1:18-19). Σ’ αυτόν χαρίστηκε ο αναστημένος Ιησούς Χριστός για να γίνει ζωή αιώνια, για να γεμίσει την ψυχή του, να κατοικήσει μέσα του και να διαφεντεύει με την αγάπη Του ολόκληρο το είναι του, την ύπαρξη του. Αυτό το γνήσιο παιδί του Θεού είναι που ομολογεί με χαρά «δε ζω εγώ πλέον, ζει εν εμοί Χριστός». Αυτός είναι που καμαρώνει «για με το ζειν είναι ο Χριστός». Αυτός είναι που «τα πάντα εθεώρησε σκύβαλα και ζημεία» για να κερδίσει το Χριστό και να ζήσει γι’ Αυτόν στη δόξα Του. Γι’ αυτόν τον χριστιανό μιλάμε. Και το ερώτημα παραμένει. Ένας τέτοιος χριστιανός, αυτό το παιδί του Θεού, έχει προβλήματα; Πνίγεται καθημερινά στα προβλήματα;  Μπορεί η προσευχή του, η σκέψη του, η μέρα του να ξοδεύεται στα προβλήματα που συνθλίβουν και ταλαιπωρούν; Αν κοιτάξουμε με ειλικρίνεια τα διάφορα προβλήματα που μυρμηγκιάζουν γύρω μας αλλά και μέσα μας, έχουν όλα τους κοινή προέλευση, κοινή ρίζα, την αμαρτία. Η ζωή του Χριστού που μας χαρίζεται δεν έχει προβλήματα. Έχει μονάχα η ζωή της «σάρκας» προβλήματα, ο παλιός άνθρωπος, ο ψυχικός. Μάχες, συγκρούσεις, επιθυμίες, φόβους, ταραχές. Ο άνθρωπος ο νεκρωμένος, δεν έχει προβλήματα. Ο άνθρωπος ο αφιερωμένος, δεν έχει προβλήματα. Ο άνθρωπος ο παραδομένος στο Θεό, δεν έχει προβλήματα. Ο άνθρωπος που αγαπάει το θέλημα του Θεού, δεν έχει προβλήματα. Πηγή των προβλημάτων είναι τα υπολείμματα της «σάρκας» που κουβαλάμε πάνω μας. «Σάρκα» που αγαπάμε, που θέλουμε, που δεν καταδικάσαμε. Προβλήματα μας δημιουργούν οι επιθυμίες μας, το κυνήγι του συμφέροντος, της προβολής, οι απαιτήσεις του εγωισμού μας. Προβλήματα δεν έχει όποιος έμαθε να «αναθέτει στον Κύριο και να ελπίζει». Προβλήματα δεν έχει η ψυχή που «χαίρεται» να κάνει το θέλημα του Θεού. Προβλήματα δεν υπάρχουν στην ψυχή που μέσα της αφέντης και οδηγός είναι ο ζωντανός Ιησούς. Προβλήματα δεν έχει ο «συντετριμμένος στην καρδιά». Προβλήματα δεν έχει αυτός που «εν τω νόμω του Κυρίου είναι το θέλημα αυτού και εν τω νόμω αυτού μελετά ημέραν και νύκτα» (Ψαλμός 1ος). Και είναι μεγάλη αλήθεια όλ’ αυτά, αφού ο Λόγος του Θεού τόσο απλά μας το ξεκαθαρίζει. 1)Καθώς η θεία δύναμις αυτού εχάρισεν εις ημάς πάντα τα προς ζωήν και ευσέβειαν. 2)δια των οποίων εδωρήθησαν εις ημάς αι μέγισται και τίμιαι επαγγελίαι, ίνα δια τούτων γείνητε κοινωνοί θείας φύσεως. (2 Πέτρου 1:3-5). Προβλήματα υπάρχουν όπου δεν έχει εισχωρήσει ο Ιησούς Χριστός. Προβλήματα μας ζώνουν όταν προκρίνουμε το δικό μας θέλημα και απορρίπτουμε το θέλημα του Θεού. Το παιδί του Θεού δεν έχει προβλήματα. Έχει Κύριο. Γι’ αυτό μας πήρε κοντά Του, στην αγάπη Του. Όταν βλέπουμε προβλήματα στη ζωή μας, είναι βέβαιο, έχουμε χάσει την αίσθηση της παρουσία Του δια της πίστεως. Όμως παρ’ όλες αυτές τις σωστές διαπιστώσεις , εμείς συνεχίζουμε να μιλάμε για προβλήματα, να προσευχόμαστε για προβλήματα. Πως αντιμετωπίζεται αυτή η κατάσταση; Το φάρμακο είναι η πίστη στο ζωντανό Θεό. Η πίστη είναι όραση. Βλέπεις την παρουσία του Θεού, τη δύναμή Του. Η πίστη είναι ακοή. Νιώθεις τις επεμβάσεις Του. Η πίστη είναι κοινωνία, συμμετοχή. Φέρνει το Θεό μέσα μου, υψώνει εμένα στο Θεό και τα προβλήματα εξαφανίζονται, δεν υπάρχουν, δεν μας αγγίζουν. Ας δοκιμάσουμε το κανάλι της πίστης. Ας δοκιμάσουμε το δρόμο της διοίκησης του Αγίου Πνεύματος του Θεού. Ο Ιησούς Χριστός μας δόθηκε απάντηση στα προβλήματα , στο πρόβλημα το ένα το μεγάλο της αμαρτίας. Προβλήματα έχει η συμβιβασμένη ζωή. Προβλήματα έχει η αξεκαθάριστη διάθεση της καρδιάς. Προβλήματα έχει το κρυφοκοίταγμα του κόσμου, της αμαρτίας. Προβλήματα έχει η αγάπη στον εαυτό μου, στο θέλημά μου. Προβλήματα έχει η ανυπακοή στο Θεό, η απιστία. Ο Θεός να μας δείξει μέσα από τα προβλήματά μας τους εαυτούς μας, την  ανάγκη μας για καθαρισμό και αφιέρωση, να μας φανερώσει τη μικρή, ίσως ανύπαρκτη πίστη μας, που δεν φτάνει να φέρει τις δυνάμεις του Ουρανού στη ζωή μας. Όταν αυτό γίνει, τότε δεν μένει παρά να διαλέξουμε. Με τα προβλήματα ή με το Χριστό Κύριο και αρχηγό στη ζωή μας. Εδώ χρειάζεται να συμπληρώσουμε ένα ακόμη σημείο. Είναι αυτοί που πήγαν στο Χριστό γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, για τα προβλήματά τους. Να τους τα λύσει, να τους ευλογεί, να περνάνε καλά και χωρίς προβλήματα. Και είναι πολλοί πραγματικά αυτής της κατηγορίας οι χριστιανοί. Αυτοί οι άνθρωποι συνεχώς για προβλήματα μιλάνε, συνεχώς για προβλήματα προσεύχονται και η ψυχή τους γεννοβολάει τα προβλήματα σαν Λερναία Ύδρα. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν πλάσει έναν δικό τους Χριστό, δικής τους σύνθεσης, προορισμένο να τους λύνει τα προβλήματα που γεννάνε οι ίδιοι, η σαρκικότητά τους η ολιγοπιστία τους. Αν μπορούσε να βγάλει μια φανταστική δύναμη τα προβλήματα από τη ζωή τους, δε θα ‘χαν ανάγκη το Χριστό και ούτε που θα Τον λογάριαζαν πλέον. «Ζητείτε και δεν λαμβάνετε διότι κακώς ζητείτε δια να δαπανήσετε στις ηδονές σας». ‘Έτσι μας βλέπει πολλές φορές ο Λόγος του Θεού και είναι πολύ σωστό. Ας αφήσουμε τις μέριμνες, που τόσο κυνηγάμε, στο Θεό, όπως μας το ζητάει ο Ίδιος. Ας καταδικάσουμε τις επιθυμίες που τόσο αγαπάμε και ας ζητήσουμε το θαύμα της λυτρωμένης ζωής, που δεν έχει προβλήματα, αλλά μονάχα την εξουσία του θελήματος του Θεού πάνω μας δια της πίστεως. Ο πιστός του Θεού που μιλάει για προβλήματα προσβάλλει το Θεό κατάφορα και δεν το καταλαβαίνει. Ο πιστός που ασχολείται μονάχα για τη δόξα του Θεού, νίκησε τα προβλήματα, νίκησε τον εαυτό του, τη «σάρκα», νίκησε την αμαρτία, νίκησε το θάνατο.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ