«Εάν λαλώ τας γλώσσας των ανθρώπων και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, έγεινα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και εξεύρω πάντα τα μυστήρια και πάσαν την γνώσιν, και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε να μετατοπίζω όρη, αγάπην δε μη έχω, είμαι ουδέν. Και εάν πάντα τα υπάρχοντά μου διανείμω, και εάν παραδώσω το σώμα μου διά να καυθώ, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ωφελούμαι. Η αγάπη μακροθυμεί, αγαθοποιεί, η αγάπη δεν φθονεί, η αγάπη δεν αυθαδιάζει, δεν επαίρεται, δεν ασχημονεί, δεν ζητεί τα εαυτής, δεν παροξύνεται, δεν διαλογίζεται το κακόν, δεν χαίρει εις την αδικίαν, συγχαίρει δε εις την αλήθειαν· πάντα ανέχεται, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει· τα άλλα όμως, είτε προφητείαι είναι, θέλουσι καταργηθή· είτε γλώσσαι, θέλουσι παύσει· είτε γνώσις, θέλει καταργηθή. Διότι κατά μέρος γινώσκομεν και κατά μέρος προφητεύομεν· όταν όμως έλθη το τέλειον, τότε το κατά μέρος θέλει καταργηθή. Ότε ήμην νήπιος, ως νήπιος ελάλουν, ως νήπιος εφρόνουν, ως νήπιος εσυλλογιζόμην· ότε όμως έγεινα ανήρ, κατήργησα τα του νηπίου.  Διότι τώρα βλέπομεν διά κατόπτρου αινιγματωδώς, τότε δε πρόσωπον προς πρόσωπον· τώρα γνωρίζω κατά μέρος, τότε δε θέλω γνωρίσει καθώς και εγνωρίσθην. Τώρα δε μένει πίστις, ελπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα. μεγαλητέρα δε τούτων είναι η αγάπη.» (1 Κορινθίους 13:1-13)

Κάποιος έλεγε πως όποιος αγαπά, προσεύχεται γι’ αυτόν που αγαπά. Η προσευχή θα μας μάθει να αγαπούμε, και η προσευχή θα μας εξασκήσει στην αγάπη. Ο Θεός ζητά, αναζητά, τέτοιους ανθρώπους, που έχουν σαν μοναδική και κύρια αποστολή τους την προσευχή της αγάπης. Πάρε ένα κομμάτι χαρτί και γράψε μέσα τα ονόματα των ανθρώπων για τους οποίους δεν προσεύχεσαι. Μα αυτό δεν σημαίνει πως έχεις κάποιους ειδικούς λόγους να μην προσεύχεσαι. Απλά, έτσι έτυχε να μην προσεύχεσαι. Μπορούμε να πούμε, με βεβαιότητα, ότι αυτούς τους ανθρώπους δεν τους αγαπάς. Αυτό δεν σημαίνει ότι τους μισείς. Είσαι, απλούστατα αδιάφορος. Στην (1 Κορινθίους 13:7) λέει, ότι «η αγάπη δεν ζητεί τα εαυτής». Μπορεί κάποιος να προσεύχεται όλη την ημέρα. Εάν προσεύχεται όμως μόνο για τον εαυτό του, τότε μπορούμε να πούμε ότι δεν περιπατεί «εν αγάπη». «Ζητείτε πρώτον την Βασιλεία του Θεού και την δικαιοσύνη Αυτού και πάντα ταύτα θέλουσι σας προστεθή» (Ματθαίος 6:33). Αυτά τα άλλα είναι η τροφή, το ένδυμα, τα βιοτικά. Αλίμονο αν αυτά μας απορροφήσουν. Αυτά τα έχει αναλάβει ο Κύριος. Εμείς έχουμε σαν αποστολή μας εδώ κάτω στον κόσμο, εφόσον είμαστε πραγματικά παιδιά του Θεού(Ιωάννη 1:12-13, 1 Ιωάννη 3:1-2, Εφεσίους 1:5, 2:19), ν;α προσευχόμαστε για τους άλλους ανθρώπους. Πως αλήθεια θα εκπληρώσουμε εκείνο το «έκαμεν ημάς βασιλείς και ιερείς εις τον Θεόν και Πατέρα αυτού»; (Αποκάλυψη 1:6). «Βασιλείς» θα πει εξουσία και «ιερείς» θα πει προσευχή. Πως θα γίνει η άλλη εντολή του Κυρίου μας «αδιαλείπτως προσεύχεσθε»; (1 Θεσσαλονικείς 5:17). Αυτό μπορεί να γίνει όταν προσεύχεσαι ονομαστικά και ατομικά, για τον καθένα χωριστά και ειδικά. Και βέβαια θα είναι από πάνω σου και μέσα στην καρδιά σου ο ίδιος ο Θεός και θα σου υπαγορεύει το τι ακριβώς να προσευχηθείς(Ρωμαίους 8:26), τι να αναφέρεις στην προσευχή σου. «Η αγάπη δεν ζητεί τα εαυτής». Ασφαλώς, μπορεί να ξεχάσεις κάποιο ή κάποια πράγματα που σε αφορούν. Μην πεις πως αυτό πάει χαμένο. Όχι. Αντίθετα, ο Κύριος θα σου το δώσει και αυτό, διότι θα είναι από αυτά που λέει «προστιθέμενα». «Ζητείτε πρώτον την Βασιλεία του Θεού και την δικαιοσύνην αυτού και ταύτα πάντα θέλουσι σας προστεθεί» (Ματθαίος 6:33).Ας προσέξουμε το «Πάτερ ημών» (Ματθαίος 6:9-13). Εκεί μέσα λέει, «ελθέτω η βασιλεία Σου, γενηθήτω το θέλημά Σου». Μήπως ο διάβολος μας ξεγελά και μας κάνει να τα ζητούμε αυτά πολύ γενικά και αόριστα, εξαιρώντας τον εαυτό μας; Είναι λάθος. Τα λέμε αυτά πρώτα για τον εαυτό μας: η βασιλεία και η δικαοσύνη του Θεού, που σημαίνει ζωή σύμφωνα με τις απαιτήσεις του δικαίου του Θεού. Ένας άνθρωπος άρρωστος, ηλικιωμένος, σακατεμένος, που οι άλλοι τον θεωρούν άχρηστο, γιατί δεν μπορεί να κάνει όσα εκείνοι κάνουν, αυτός ο άνθρωπος, με την προσευχή, μπορεί να κάνει τεράστιο έργο, να στηρίξει άμβωνες, να προσελκύσει ψυχές, να φέρει αποτελέσματα. «Κίνησε τον Βραχίονα που κινεί το σύμπαν». Αυτός ο άνθρωπος, όσο σακατεμένος και αν είναι μπορεί να βάλει σε κίνηση όλο το σύμπαν του Θεού. Θα κινητοποιήσει αγαθά, και η προσευχή του θα φέρει αποτελέσματα, που δεν τα φανταζόμαστε. Κίνησε τον βραχίονα που κινεί το σύμπαν. «Η αγάπη δεν ζητεί τα εαυτής». «Τα εαυτής» είναι και τα παιδιά μας, η οικογένειά μας, διότι αντανακλούν στον εαυτό μας. Δεν είναι οι άλλοι. Πάλι για τον εαυτό σου προσεύχεσαι. Εμείς θα προσευχόμαστε. Αυτός είναι ο λόγος της ύπαρξής μας. Όλα τα ονόματα, που αναφέρουμε στην προσευχή μας, είναι καρπός αγάπης. Είναι καρπός του Πνεύματος του Αγίου, καρπός της παρουσίας του Κυρίου. Μπορεί και πειραματικά να ασχοληθείς με αυτό. Φτιάξε έναν κατάλογο με αυτούς που θεωρείς εχθρούς σου. Μπορείς να πεις ότι εγώ δεν έχω εχθρούς. Θα υπάρχουν κάποιοι που σας καταλαλούν  και επηρεάζουν «την καλή σας εν Χριστώ διαγωγή» (1 Πέτρου 3:16). Άρχισε να προσεύχεσαι γι’ αυτούς με αγάπη, και τότε θα δεις τα μεγάλα αποτελέσματα. Τότε θα δεις ότι και αυτοί οι άνθρωποι θα σε αγαπούν, λες και ο Θεός τους πληροφορεί πως προσεύχεσαι γι’ αυτούς. Εργάτες της προσευχής. Μια γριούλα ξυπνά μέσα στο κρεβάτι της και αρχίζει το έργο της προσευχής «υπέρ πάντων των αγίων». Αρχίζεις να προσεύχεσαι για τους εργάτες του Ευαγγελίου, γι’ αυτούς που πάσχουν, που υποφέρουν, που δοκιμάζονται, τους εχθρούς σου. Αυτή είναι η αποστολή μας. Ο Κύριος να ευλογήσει.