«Εξεζήτησα τον Κύριον, και επήκουσέ μου, και εκ πάντων των φόβων μου με ηλευθέρωσεν. Απέβλεψαν προς αυτόν και εφωτίσθησαν, και τα πρόσωπα αυτών δεν κατησχύνθησαν. Ούτος ο πτωχός έκραξε, και ο Κύριος εισήκουσε, και εκ πασών των θλίψεων αυτού έσωσεν αυτόν. Άγγελος Κυρίου στρατοπεδεύει κύκλω των φοβουμένων αυτόν και ελευθερόνει αυτούς. Γεύθητε και ιδέτε ότι αγαθός ο Κύριος· μακάριος ο άνθρωπος ο ελπίζων επ’ αυτόν. Φοβήθητε τον Κύριον, οι άγιοι αυτού· διότι δεν υπάρχει στέρησις εις τους φοβουμένους αυτόν.Οι πλούσιοι πτωχεύουσι και πεινώσιν· αλλ’ οι εκζητούντες τον Κύριον δεν στερούνται ουδενός αγαθού. Έλθετε, τέκνα, ακούσατέ μου· τον φόβον του Κυρίου θέλω σας διδάξει. Τις είναι ο άνθρωπος όστις θέλει ζωήν, αγαπά ημέρας, διά να ίδη καλόν; Φύλαττε την γλώσσαν σου από κακού, και τα χείλη σου από του να λαλώσι δόλον· Έκκλινον από του κακού και πράττε το αγαθόν· ζήτει ειρήνην και κυνήγει αυτήν. Οι οφθαλμοί του Κυρίου είναι επί τους δικαίους, και τα ώτα αυτού εις την κραυγήν αυτών.» (Ψαλμός 34:4-15)

Φοβάσαι; Ναι, θα έχεις κάτι που φοβάσαι μην το χάσεις. Ναι, κάτι υπάρχει που αγαπάς πάρα πολύ, αν και ο Κύριος σου είπε, «αγαπήσεις Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου», εσύ αγαπάς κάτι άλλο  και φοβάσαι μην το χάσεις. Ναι, μη στερηθείς και μείνεις χωρίς αυτά, που τόσο έχουν κυριεύσει τη ζωή σου, ώστε να είναι το κέντρο της ύπαρξή σου. Δυστυχώς, αυτή είναι η αλήθεια. Οι περισσότεροι χριστιανοί, λυπούμε που το λέω, μα ζουν σε μια κατάσταση τραγική. Και είναι χριστιανοί. Μα ποτέ δεν ησυχάζουν. Μα ποτέ δεν κοιμούνται. Μα δεν έχουν χαρά και σπαράζουν για κάποια θέματα, έξω από το Χριστό και την αγάπη Του. Όταν θα κερδίσουν τη δίκη, τότε… τότε… Όταν θα τα καταφέρουν να τους αγαπά η νύφη τους, η πεθερά τους. Όταν θα θεραπευτούν από εκείνο τον πόνο που μπορεί να έχει μια άσχημη εξέλιξη. Ε, λοιπόν, όχι. Όχι τότε. Αυτή τότε δεν θα είναι χαρά Κυρίου. Χαρά Χριστού είναι: Όταν τα έχεις όλα αυτά, μα ακόμα εξακολουθείς να έχεις χαρά. Όταν έχεις την αρρώστια, που πάει προς το χειρότερο, μα εξακολουθείς να έχεις χαρά. Όταν η πεθερά σου, η νύφη σου, εξακολουθούν να μη σου φέρονται καλά, να έχεις άφθονη χαρά. Το μυστικό είναι το πρόσωπο του Χριστού. Η καρδιά μας είναι μοιρασμένη σε πολλά άλλα πλην του Χριστού, που χάνονται, αλλάζουν, στερούνται. Εάν η αγάπη μας ήτανε εν Κυρίω, στο πρόσωπο του Κυρίου, στο έργο του Κυρίου, στη δωρεά του Κυρίου, στην παρουσία του Κυρίου, τότε δε θα είχαμε κανένα φόβο μην τα χάσουμε. Τότε, κανένας δε θα μπορούσε να τα πειράξει. Τότε, τι θα μπορούσε να μας χωρίσει από την αγάπη του Θεού; Τότε, θα μπορούσαμε να ζούμε και να χαιρόμαστε εν Κυρίω. «Χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε» (Φιλιππησίους 4:4). Χαίρετε εν Κυρίω τώρα. Όχι κάποτε στον Ουρανό όταν θα πάμε. Είναι μια παγίδα που μας έστησε ο διάβολος και μας κλέβει τα πάντα. Κάποτε, ο διάβολος αποσυντονίζει το νευρικό μας σύστημα, μετά από μακροχρόνια πίεση, και μένουμε έρμαια στα χέρια του εχθρού. Και είναι σαν να ζεις κάθε μέρα μέσα σε μια κατάσταση, και να νοιώθεις πάνω στο στήθος σου ένα θεριό να σε πλακώνει. Και να μην μπορείς να αναπνεύσεις. Από αυτά πέρασα και τα ξέρω. Πόσο διαφορετικά ζει ο πραγματικός χριστιανός. Αγαπάει το Χριστό και μόνο το Χριστό. Αγαπάει το Χριστό και ψάλλει σ’ Αυτόν αδιάκοπα. Αγαπάει το Χριστό, και αδιάκοπα σκέφτεται, και ζει, μιλάει με το Χριστό μαζί, αδιάκοπα, αδιαλείπτως, και δεν μπορεί να μην σκέφτεται με αυτό τον τρόπο. Χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε. Χαίρετε όντας μέσα στον Κύριο και περιβαλλόμενοι απ’ Αυτόν. Χαίρετε εν Κυρίω με τη χαρά που δίνει η δυνατή παρουσία του Κυρίου, το Πρόσωπο του Κυρίου. Μπορεί να χαίρεσαι επειδή συγχωρήθηκαν οι αμαρτίες σου(Κολοσσαείς 2:13). Μόνον αυτό; Μπορεί να χαίρεσαι γιατί κάποια μέρα θα πας στον Ουρανό(Ιωάννη 14:2-3, 17:24). Μεγάλο πράγμα. Μέχρι τότε όμως… θα έχεις κατάθλιψη, στρες, άγχος; Μπορεί να Χαίρεσαι γιατί απάντησε ο Θεός τρεις φορές σε τριάντα χρόνια πίστεως. Και τις άλλες δεν απάντησε; Μήπως δεν υπήρξαν άλλες φορές; Ο άνθρωπος που γελά, που είναι όχι σχετικά  μα οριστικά και απόλυτα χαρούμενος, είναι μια άλλη ζωή. Θα ζούμε με το έμβλημα «γενηθήτω το θέλημά σου». Οι μέριμνες είναι σαν τις βδέλες που απομυζούν το αίμα μας. Τα άγχη, μόνιμα ανοιχτές πληγές με προβλήματα, που μένουν σε μόνιμη βάση ανοιχτά. Τα ενδεχόμενα, τα πιθανά, που σαν σμάρι από μύγες γυρίζουν γύρω μας και διαπερνούν το μυαλό μας, την ύπαρξή μας, χωρίς να μπορούμε να ελέγξουμε την κατάσταση. Όχι… χίλιες φορές όχι. Εν Κυρίω, χαίρετε εν Κυρίω. Θα σκέφτομαι, θα ψάλλω, θα κοιτάζω, θα παρακολουθώ. Ευχαριστώ. «Πάντοτε χαίρετε, αδιαλείπτως προσεύχεσθε, κατά πάντα ευχαριστείτε. Τούτο είναι το θέλημα του Θεού» (1 Θεσσαλονικείς 5:16-18). Έχεις γελαστό πρόσωπο που να φανερώνει την παρουσία του Χριστού στην καρδιά σου; Ψάλλεις όλη την ημέρα για τη δόξα του Κυρίου; Ευχαριστείς τον Κύριο για κάθε τι που συμβαίνει μέσα στη ζωή σου γνωρίζοντας ότι στην πραγματικότητα είναι ο Κύριος. Τα μάτια σου τι κοιτάζουν; Ποιοι είναι οι πόθοι της καρδιάς σου; Που θέλεις να φτάσεις; Να, λέμε να πάρουμε ένα οικοπεδάκι, , να χτίσουμε ένα σπιτάκι. Να, λέμε να πάρουμε ένα αυτοκινητάκι. Μετά κάποιο πονάκι, μετά μια εχγειρησούλα. Ύστερα ένα νεκροταφείο. Τώρα τι σου έδωσε και τι έχεις; «Εχαρίσατο εις ημάς τον Χριστόν και μετ’ αυτού τα πάντα». Ο διάβολος μας παίρνει αυτά που μας χάρισε ο Χριστός. Και μας περνά τη θηλιά του άγχους.