«Εάν δεχώμεθα την μαρτυρίαν των ανθρώπων, η μαρτυρία του Θεού είναι μεγαλητέρα· διότι αύτη είναι η μαρτυρία του Θεού, την οποίαν εμαρτύρησε περί του Υιού αυτού. Όστις πιστεύει εις τον Υιόν του Θεού έχει την μαρτυρίαν εν εαυτώ· όστις δεν πιστεύει εις τον Θεόν, έκαμεν αυτόν ψεύστην, διότι δεν επίστευσεν εις την μαρτυρίαν, την οποίαν εμαρτύρησεν ο Θεός περί του Υιού αυτού. Και αύτη είναι μαρτυρία, ότι ζωήν αιώνιον έδωκεν εις ημάς ο Θεός, και αύτη η ζωή είναι εν τω Υιώ αυτού. Όστις έχει τον Υιόν έχει την ζωήν· όστις δεν έχει τον Υιόν του Θεού, την ζωήν δεν έχει. Ταύτα έγραψα προς εσάς τους πιστεύοντας εις το όνομα του Υιού του Θεού, διά να γνωρίζητε ότι έχετε ζωήν αιώνιον, και διά να πιστεύητε εις το όνομα του Υιού του Θεού.» (1 Ιωάννη 5:9-13)

Υπάρχουν πάρα πολλές εκφράσεις που μιλούν για τη σχέση μας με το Χριστό, με πολλές διατυπώσεις. «Πήγαινε στο Χριστό». Συνηθισμένη έκφραση. Η απάντηση είναι, ναι, πήγα στο Χριστό. «Πίστεψε στο Χριστό». Συνηθισμένη έκφραση. Ναι, πιστεύω στο Χριστό. «Δέξου το Χριστό». Και αυτό γνωστό. Να τον δεχτώ όπως είναι και προσφέρεται. Να τον δεχτώ σωτήρα, φίλο, Κύριο. Ναι, το δέχομαι, είναι η απάντηση. Όλα αυτά, μπορούμε να τα συναντήσουμε μέσα στο Λόγο του Θεού. Άκουσα μια όμορφη διατύπωση. Πολύ μου άρεσε. Τη βρήκα τόσο σωστή. «Αυτός ο άνθρωπος έχει Χριστό μέσα του». Έχουν όλοι οι χριστιανοί Χριστό μέσα τους; Είναι για γέλια. Όχι, δεν έχουν Χριστό όλοι μέσα τους. Έχουν αυτοί που έχουν. Είναι ένα πραγματικό γεγονός. Ή το έχεις, ή δεν το έχεις. Ή έγινε, ή δεν έγινε. Ή υπάρχει ο Χριστός μέσα σου, ή δεν υπάρχει. «Τόσο αγάπησε ο Θεός τον κόσμο ώστε έδωσε τον Υιό αυτού…». Τον έδωσε. Αυτό που δίδεται κάποιος το παίρνει. Αυτός που το παίρνει το κάνει δικό του και το έχει. Ναι, το έχει σε μόνιμη βάση. Πάντα το έχει. «Ο έχων τον Υιόν έχει την ζωήν, ο μη έχων τον Υιόν την ζωήν δεν έχει» (1 Ιωάννη 5:12). Είναι πολύ απλό. Αυ7τό που λέει ο Ιωάννης το είπε και ο Κύριός μας. Εγώ είμαι η οδός, η αλήθεια και η ζωή. Όποιος έχει το Χριστό, έχει τη ζωή. Όποιος δεν έχει το Χριστό, τη ζωή δεν έχει. Στο (Ιωάννη 14:23) λέει: «Εάν τις με αγαπά, τον λόγον μου θέλει φυλάξει, και ο Πατήρ μου θέλει αγαπήσει αυτόν, και προς αυτόν θέλομεν ελθεί, και εν αυτώ θέλομεν κατοικήσει». Είναι περίεργο, και άξιο ειδικής μελέτης, ενώ ο Κύριος είναι τόσο κατηγορηματικός στη διατύπωση, τόσο λίγοι, ελάχιστοι, σχεδόν ανύπαρκτοι χριστιανοί βρίσκονται που να μπορούν να μιλήσουν με βεβαιότητα ότι έχουν το Χριστό προσωπικά μέσα στην καρδιά τους. Ο Παύλος φώναζε στους Κορινθίους, «δεν το ξέρετε ότι είστε ναός του Θεού;» (1 Κορινθίους 3:16-17, 6:19, 2 Κορινθίους 6:16, Εφεσίους 1:13-14, Πράξεις 2:38, Ρωμαίους 8:9,11,15, 1 Ιωάννη 3:24, 4:13, 2 Τιμοθέου 1:14, 1 Θεσσαλονικείς 4:8). Και πάλι, στην προς Κορινθίους επιστολή λέγει με απειλητικό τόνο ο απόστολος Παύλος, μήπως «ζητείτε δοκιμήν του εν εμοί λαλούντος Χριστού;». Προ παντός ειλικρίνεια. Απουσιάζει από την πνευματική μας ζωή η αίσθηση της ζωντανής παρουσίας Του μέσα στη ζωή μας, μέσα στην ύπαρξή μας, μέσα στην καρδιά μας. Δυο πράγματα, δυο ενδεχόμενα μπορούν να συμβαίνουν. Το ένα είναι να έχουμε το Χριστό μέσα στην καρδιά μας, και να μην το γνωρίζουμε . Αυτό μας στερεί τόσο από τη χαρά και τη δύναμη της παρουσίας Του. Είναι και η άλλη περίπτωση. Να μην έχουμε καθόλου Χριστό μέσα στην καρδιά μας και μέσα στη ζωή μας, γιατί ποτέ δεν θελήσαμε να σοβαρευτούμε με το Χριστό και με τη ζωή Του(1 Πέτρου 2:21, Γαλάτας 4:19). Είμαστε στην κατηγορία, τότε, ότι όνομα έχεις, ότι ζεις, αλλά είσαι νεκρός(Αποκάλυψη 3:1). Μπορεί να έχεις μια δογματική παραδοχή, μπορεί να έχεις κάποια χριστιανική γνώση, μα το θαύμα της αναγέννησης δεν έχει καμιά σχέση μαζί σου. Ποτέ πραγματικά δεν γνωρίσατε το Χριστό(1 Ιωάννη 2:13-14, Ιωάννη 17:3, Γαλάτας 4:8-9). Έχω το Χριστό σημαίνει τον έχω σύντροφο. Έχω το Χριστό σημαίνει τον έχω φίλο. Έχω το Χριστό σημαίνει τον έχω Κύριο στη ζωή μου, τον εμπιστεύομαι απόλυτα, τον υπακούω απόλυτα, τον ακολουθώ απόλυτα.