Η απάτη του πλούτου

0
102

« Μέγας δε πλουτισμός είναι η ευσέβεια μετά αυταρκείας. Διότι δεν εφέραμεν ουδέν εις τον κόσμον, φανερόν ότι ουδέ δυνάμεθα να εκφέρωμέν τι· έχοντες δε διατροφάς και σκεπάσματα, ας αρκώμεθα εις ταύτα. Όσοι δε θέλουσι να πλουτώσι πίπτουσιν εις πειρασμόν και παγίδα και εις επιθυμίας πολλάς ανοήτους και βλαβεράς, αίτινες βυθίζουσι τους ανθρώπους εις όλεθρον και απώλειαν.» (1 Τιμοθέου 6:6-9)

«Εις τους πλουσίους του κόσμου τούτου παράγγελλε να μη υψηλοφρονώσι, μηδέ να ελπίζωσιν επί την αδηλότητα τουπλούτου, αλλ” επί τον Θεόν τον ζώντα, όστις δίδει εις ημάς πλουσίως πάντα εις απόλαυσιν, να αγαθοεργώσι, να πλουτώσιν εις έργα καλά, να ήναι ευμετάδοτοι, κοινωνικοί, θησαυρίζοντες εις εαυτούς θεμέλιον καλόν εις το μέλλον, διά να απολαύσωσι την αιώνιον ζωήν.» (1 Τιμοθέου 6:17-19)

Οι μέριμνες του αιώνος τούτου και η απάτη του πλούτου συμπνίγουσι και δεν τελεσφορούν. Ο πλούτος είναι μια απάτη. Απάτη είναι μια υπόσχεση για αγαθά και καλύτερη ζωή. Απάτη είναι όταν σου πουλάνε ένα ρολόι για χρυσό και είναι μπρούτζινο, και σου τρώνε τα λεφτά σου. Απάτη είναι όταν σου δίνουνε μεγάλη γυναίκα και εσύ την παίρνεις γιατί πιστεύεις όπως σου ‘πανε πως έχει μεγάλη περιουσία και δεν έχει, μα έχει πολλά χρόνια στην πλάτη της. Η απάτη του πλούτου είναι μια καλοστημένη απάτη. Υπάρχει καλά καλλιεργημένη η αντίληψη, πως τα πολλά είναι καλύτερα, και όσα περισσότερα έχεις, τόσο πιο ευτυχισμένος είσαι. Όλος ο κόσμος το πιστεύει και είναι σκορπισμένος και μοχθεί αδιάκοπα να γίνει πλούσιος. Πιστεύουν, δηλαδή, πως άμα έχεις διακόσια είναι πολύ καλύτερα από τα εκατό, και τα τριακόσια είναι πολύ καλύτερα από τα διακόσια και τα εκατό. Και όμως, όχι. Η ζωή δεν συνίσταται εκ του περισσεύματος των αγαθών αυτής. Έτσι λέει ο Κύριός μας. Για την απόκτηση, όμως, αυτού του πλούτου, αυτού του περισσεύματος, γίνονται θυσίες, αβαρίες, και πολλές φορές αυτές είναι σε βάρος των πραγματικών αξιών. Και το αποτέλεσμα είναι ακριβώς το αντίθετο. Να μην πλουτίζουμε στον κόσμο, αλλά να πλουτίζουμε στο Θεό. Μεγάλο πράγμα. Να πλουτίζεις σε αιώνιες αξίες του Θεού. Σε στοιχεία που πραγματικά γεμίζουν τη ζωή και έχουν μια διάρκεια. Είναι αιώνια. Πλούτη πνευματικά. Πραγματικές αξίες. Τώρα, οι άνθρωποι του κόσμου. Καλά, τόσο ξέρουν και τόσο ζητούν και γυρεύουν. Μα, λυπηρό που το λέω, και οι χριστιανοί, και αυτοί είναι μπλεγμένοι μέσα στην απάτη του πλούτου. Και θυσιάζουν τα πνευματικά. Και έχουν μια τρομερή πνευματική φτώχεια. Και ζουν μια στερημένη από ευλογίες Θεού ζωή. Έτσι, αντί να βγουν κερδισμένοι, βγαίνουν χαμένοι. Χάνουν την αιώνια αξία των πνευματικών ευλογιών και μάταια περιμένουν να γεμίσουν την άδεια ψυχή τους και την άδεια ζωή τους.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ