Θα ξεριζωθεί

0
55

«Και προσκαλέσας τον όχλον, είπε προς αυτούς· Ακούετε και νοείτε. Δεν μολύνει τον άνθρωπον το εισερχόμενον εις το στόμα, αλλά το εξερχόμενον εκ του στόματος τούτο μολύνει τον άνθρωπον. Τότε προσελθόντες οι μαθηταί αυτού, είπον προς αυτόν· Εξεύρεις ότι οι Φαρισαίοι ακούσαντες τον λόγον τούτον εσκανδαλίσθησαν; Ο δε αποκριθείς είπε· Πάσα φυτεία, την οποίαν δεν εφύτευσεν ο Πατήρ μου ο ουράνιος, θέλει εκριζωθή. Αφήσατε αυτούς· είναι οδηγοί τυφλοί τυφλών· τυφλός δε τυφλόν εάν οδηγή, αμφότεροι εις βόθρον θέλουσι πέσει. Αποκριθείς δε ο Πέτρος είπε προς αυτόν· Εξήγησον εις ημάς την παραβολήν ταύτην. Και ο Ιησούς είπεν· Έτι και σεις ασύνετοι είσθε; Δεν εννοείτε έτι ότι παν το εισερχόμενον εις το στόμα καταβαίνει εις την κοιλίαν και εκβάλλεται εις αφεδρώνα; Τα δε εξερχόμενα εκ του στόματος εκ της καρδίας εξέρχονται, και εκείνα μολύνουσι τον άνθρωπον.  Διότι εκ της καρδίας εξέρχονται διαλογισμοί πονηροί, φόνοι, μοιχείαι, πορνείαι, κλοπαί, ψευδομαρτυρίαι, βλασφημίαι. Ταύτα είναι τα μολύνοντα τον άνθρωπον· το δε να φάγη τις με ανίπτους χείρας δεν μολύνει τον άνθρωπον.» (Ματθαίος 15:10-20)

Θα ξεριζωθεί. Θα ξεριζωθεί απότομα, βίαια, δια μιας, ολοκληρωτικά. Κάπου ήτανε φυτεμένο με στοργή και με υπολογισμό από σένα. Όχι βέβαια από το Θεό. Δεν είχε καμιά ανάμειξη ο Θεός σ’ αυτή την ιστορία. Μόνος σου είχες τη σύλληψη, μόνος σου πήρες την απόφαση, μόνος σου προχώρησες και το φύτεψες. Και βέβαια, έκανες και τα σχετικά σου όνειρα. Γίνεται φύτεμα χωρίς όνειρα; Ρίζα, αμπέλι, λιόδεντρο. Γάμος οικογένεια, δουλειά, επιχείρηση, συνεταιρισμός. Και γνώριζες. Και είχες ακούσει για φυτέματα που δεν τα έκανε ο Θεός. Μα δεν έδωσες και πολύ σημασία. Γύρισες δίπλα σου, γύρω σου και είδες τόσους άλλους. Μα αυτοί, μια χαρά είναι. Τι άλλο θέλεις; Δε βλέπεις; Μην είσαι απόλυτος αδελφέ μου. Όλα είναι σχετικά. Εξαρτάται. Μα θα κάνουμε και προσευχή μετά. Που μετά; Πάνω στο δικό μας φύτεμα; Πάνω στην αμαρτία; Πάνω στην αποστασία; Πάνω στην κατάρα; Μα δεν άκουσες ποτέ σου να λέει ο Λόγος του Θεού, «να αρνηθεί εαυτόν δεν δύναται;». Πως μπορεί τώρα να επιβεβαιώσει αυτό που από γεννησιμιού του είναι καταδικασμένο; Αδύνατον. Είναι θεμελιωμένο πάνω στην παρακοή. Όσες προσευχές και να κάνεις Δαβίδ το παιδί της αμαρτίας θα πεθάνει και οι συνέπειες όλες θα πληρωθούν, μέχρι τέλους. Δεν έχει καμιά σημασία αν αυτά δεν τα άκουσες, δεν τα διάβασες, δεν στα είπανε. Θα γίνουν οπωσδήποτε οι βουλές οι αιώνιες του Κυρίου, μέχρι την πιο μικρή λεπτομέρεια. Και μην αρχίσεις να μου λες ότι ο Θεός είναι αγάπη, έλεος, οικτιρμοί. Ενε και παρά είναι. Μα πάνω απ’ όλα αυτά είναι δίκαιος και δικαιοσύνη. Είναι μονόπλευρο το μήνυμα αυτό; Μπορεί. Μα είναι από μια πλευρά, που ποτέ σου δεν κοίταξες και ποτέ σου δεν θέλησες να κοιτάξεις. Άκουσες κάτι σχετικό, κάτι υπέπεσε στην αντίληψή σου, από την προς Εβραίους 4:2: «δεν ωφέλησεν εκείνους ο Λόγος». Μα το πότε θα γίνει το ξερίζωμα, δεν μπορώ να σου πω. Μάλλον θ’ αργήσει. Για να ριζώσει πιο πολύ μέσα σου, και το ξερίζωμα να είναι πιο τραγικό. Μα βέβαια, ναι, βλέπω το ξεριζωμένο δεντρί πεταμένο στο δρόμο. Και πέφτει ο ήλιος και στα φύλλα και στις ρίζες. Σε λίγο θα το πάρουν για τη φωτιά. Και εκεί καταλήγει. «Πάσα φυτεία, την οποία δεν φύτεψε ο Πατήρ μου ο Ουράνιος, θέλει εκριζωθεί» (Ματθαίος 15:13). Δεν αμφέβαλε ποτέ πως έτσι θα γινότανε. Βέβαια, είναι αποτροπιαστικό το ξεριζωμένο δέντρο, πεταμένο στο δρόμο, για τον κλίβανο, για την  φωτιά. Δεν μπορεί, κάτι θα έχεις ακούσει για «σπορά και θερισμό». Ναι, λέγαμε πως μπορεί να αργήσει. Και να ξεθαρέψεις και να πεις, να δεν έγινε απολύτως τίποτα. Και να ειρωνευτείς το Λόγο του Θεού. Μα κάποτε θα συμβεί. Ένα όμορφο αυτοκίνητο που έγινε όμορφος σωρός σιδερικά. Ένα ασθενοφόρο που έτρεχε δραματικά και ο μεταφερόμενος είχε μια ασθένεια, που σήκωναν ψηλά τα χέρια οι γιατροί. Ένας κατάκοιτος ασπρομάλλης , με καθολικό καρκίνο. Και μετά μια όμορφη κηδεία με πολλά λουλούδια. Και μετά μια σπαραγμένη καρδιά, μα που δεν σπάραξε τον καιρό που έπρεπε. Όλο αυτό το διάστημα που πέρασε ήτανε κάτω από θολωτές αψίδες, που έλεγαν «θα ξεριζωθεί». Τι να τα κάνεις, όσα κι αν κατάφερες; «Δεν θέλουσι εκφύγει». Έτσι λέει. Έτσι γίνεται. Έτσι μόνο μπορούσε να γίνει. Θα ξεριζωθεί. Μπορούσες εσύ, που έχεις το Λόγο του Θεού στο χέρι σου, μπορούσες να τον έχεις υπόψη σου αυτόν τον αιώνιο Λόγο του Θεού, που είναι πάνω από ό,τιδήποτε άλλο. Άκουσα μια ιστορία, που κάτι με ωθεί να σας την πω. Έγινε στα Χανιά. Μια μέρα, κάποιον καλό αδελφό τον συνάντησε κάποιος στο δρόμο και χωρίς πολλά λόγια έβγαλε το πιστόλι και τον σκότωσε. Αυτό αναστάτωσε όλους τους πιστούς, όχι μόνο από αγάπη για τον αποθανόντα, μα και γιατί δεν μπορούσαν να εξηγήσουν, σύμφωνα με τους γνωστούς νόμους του Θεού, πως μπορούσε να σταθεί κάτι τέτοιο. Ώσπου ένας Κρητικός , σε ένα τραπέζι, είπε σε κάποιον άλλο τη σωστή απάντηση. «Μα αυτός ο άνθρωπος που σκοτώθηκε, κάποτε, πριν πιστέψει στο Χριστό, έκανε το ίδιο μ’ ένα Τούρκο. Και τον παρακαλούσε ο Τούρκος, ότι αμάν, έχω οικογένεια, μη μου το κάνεις, και το έκανε. Και τον σκότωσε». Μάχαιραν έδωκες, μάχαιραν θα λάβεις. Δε γίνεται διαφορετικά. Ούτε από κανόνι, ούτε από αυτοκίνητο, ούτε από καρκίνο. Και ο εξυπνότατος ο Ζακχαίος, όταν πίστεψε είπε: «και τα ημίση των υπαρχόντων μου δίνω εις τους φτωχούς και όποιον αδίκησα, αποδίδω εις τετραπλούν» (Λουκάς 19:8). Ανταπόδοση, σύμφωνα με τον αιώνιο Λόγο του  Θεού. Γιατί πάει μέχρι τα παιδιά σου. Μέχρι τρίτης και τέταρτης γενιάς. Και είναι κρίμα τα παιδιά σου να πληρώνουν τα δικά σου κρίματα.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ