Ο κόσμος της αμαρτίας

0
90

«Μη αγαπάτε τον κόσμον μηδέ τα εν τω κόσμω. Εάν τις αγαπά τον κόσμον, η αγάπη του Πατρός δεν είναι εν αυτώ· διότι παν το εν τω κόσμω, η επιθυμία της σαρκός και η επιθυμία των οφθαλμών και η αλαζονεία του βίου δεν είναι εκ του Πατρός, αλλ” είναι εκ του κόσμου. Και ο κόσμος παρέρχεται και η επιθυμία αυτού· όστις όμως πράττει το θέλημα του Θεού μένει εις τον αιώνα.» (1 Ιωάννη 2:15-17)

«και μη συμμορφόνεσθε με τον αιώνα τούτον, αλλά μεταμορφόνεσθε διά της ανακαινίσεως του νοός σας, ώστε να δοκιμάζητε τι είναι το θέλημα του Θεού, το αγαθόν και ευάρεστον και τέλειον.» (Ρωμαίους 12:2)

«Και με άλλους πολλούς λόγους διεμαρτύρετο και προέτρεπε, λέγων, Σώθητε από της διεστραμμένης ταύτης γενεάς.» (Πράξεις 2:40)

Λίγοι είναι οι άνθρωποι που γνωρίζουν σωστά τι είναι αμαρτία. Νομίζουν, και υπάρχει διάχυτη η άποψη, πως αμαρτία είναι η παρακοή στη συγκεκριμένη και ειδική βουλή του Θεού, σε κάποια πράξη που κάνουμε. Χωρίς να μπορέσουμε να πούμε πως η παραπάνω άποψη είναι λανθασμένη, εν τούτοις δεν είναι και σωστή, δεν είναι πλήρης. Η αμαρτία είναι μια δύναμη που κατοικεί μέσα στον άνθρωπο και κυριαρχεί σ’ όλη του τη ζωή(Ρωμαίους 7:14-25). Οι άλλες, οι μεμονωμένες αμαρτίες είναι καρποί και παράγωγα της «κατοικούσης εν εμοί αμαρτίας». Η αμαρτία αυτή, η κατοικούσα εν εμοί, που είναι η ραχοκοκαλιά του φυσικού ανθρώπου(1 Κορινθίους 2:14), αναλύεται στα συστατικά της από το Πνεύμα το Άγιο και μας τα αποκαλύπτει (1 Ιωάννη 2:16). Οι ψυχολόγοι κάνανε σωστές δουλειές και είπανε σωστά πράγματα. Ζυγώσανε κοντά στην αλήθεια του ανθρώπου και της αμαρτίας. Αλλά δεν μπόρεσαν να ξεχωρίσουν τα πράγματα. Μας μίλησαν για «λίμπιντο», μας μίλησαν για «σύμπλεγμα κατωτερότητας», μας μίλησαν για σκοτεινές δυνάμεις του ασυνείδητου. Μα όχι παραπέρα. Τόσα είχαν, τόσα είπαν. Πόσο θα πρέπει να δοξάζουμε το Θεό για το φως που μας έδωσε με τη Βίβλο για να γνωρίσουμε τον εαυτό μας σωστά και αληθινά! Ο άνθρωπος μπορεί να άλλαξε, αλλά δεν μπόρεσε να επηρεάσει τη φύση του. Αυτή έμεινε η ίδια. Η φύση δεν μπορεί να αλλάξει. Αυτό είναι ένα μεγάλο θέμα. Μόνο η φωτιά του Αγίου Πνεύματος μπορεί α ενεργήσει και να φέρει άλλα αποτελέσματα(Ιωάννη 3:3-8, 2 Κορινθίους 5:17, 1 Πέτρου 1:23, Ιωάννη 1:13,1 Ιωάννη 4:7, 5:1,18). Από τα πρώτα του βήματα βλέπουμε τον άνθρωπο να αισθάνεται, να σκέπτεται και να ενεργεί με τρόπο που φανερώνει την κινητήρια δύναμη μέσα του. Αυτή η κινητήρια δύναμη δεν είναι άλλη από την αμαρτία με τις τρεις θυγατέρες της, τα παρακλάδια της: «Την επιθυμία της σαρκός, την επιθυμία των οφθαλμών και την αλαζονεία του βίου», ή πιο απλά, τον αισθησιασμό, τον κτησισμό και την προβολή του εαυτού μας. Βλέπουμε μέσα στην Αγία Γραφή στον κήπο της Εδέμ την Εύα να περιεργάζεται το απαγορευμένο δέντρο. «Και είδε ότι το δέντρο ήτο καλό εις βρώσιν» (αισθησιασμός», «ότι ήτο αρεστό εις τους οφθαλμούς» (κτησισμός» «και επιθυμητό το δέντρο ως δίδον γνώσιν» (προβολή του εαυτού μας). (Γένεση 3:6). Και έτσι η αμαρτία μπήκε στη ζωή της. Και δια της κληρονομικότητας λάβαμε αυτή την τάση της δύναμης της αμαρτίας. Και η αμαρτία μπήκε μέσα στη ζωή του ανθρώπινου γένους(Ρωμαίους 5:12). Αυτά έμειναν και κυριάρχησαν και δεν απαλλάχτηκε ποτέ ο άνθρωπος. Είναι το κίνητρο της ζωής του από την Εδέμ, μέχρι σήμερα. Μα, δυστυχώς, σ’ αυτή την παγίδα είναι πεσμένοι και πιασμένοι πάρα πολλοί χριστιανοί. Δεν κατάλαβαν τι είναι αμαρτία και φυσικά δεν απαλλάχτηκαν απ’ αυτή. Σου λένε πως συγχωρήθηκαν οι αμαρτίες τους, αλλά μέσα τους παραμένει όλη η δύναμη της αμαρτίας, με τις επιθυμίες στην καρδιά τους. Και κινούνται και ζουν με αυτό τον τρόπο. Μα έτσι ζουν και οι άνθρωποι χωρίς Θεό, χωρίς Χριστό και χωρίς ελπίδα. Και είναι δυστυχισμένοι, χωρίς να έχουν γνωρίσει την μακαριότητα της ελευθερίας του Χριστού(Ρωμαίους 6:18:22, Κολοσσαείς 1:13). Και δυστυχώς έτσι θα πάει και έτσι θα συνεχίσει. Ο άνθρωπος με αυτό τον τρόπο θα πορεύεται. Το ίδιο και η τυπική και χωρίς ζωή εκκλησία. Γνωρίζει και λέει κάποιους δογματισμούς και μπορεί γι’ αυτό να φιλονικεί και να τσακώνεται. Αλλά δεν έχει τη χαρά και την πληρότητα που χαρίζει που χαρίζει η απολύτρωση του Χριστού. Και μ’ αυτό τον τρόπο θα συνεχίζουν. Έτσι ήταν η ζωή, έτσι θα είναι και έτσι θα παραμείνει μέχρι το τέλος. Το τέλος είναι στα χέρια του Χριστού. Η παρουσία Του εδώ κάτω στον κόσμο θα είναι το τέλος. Ο κόσμος αρχίζει και τελειώνει με το Χριστό. Τότε, όταν θα έρθει, και δεν είναι κάτι το μακρινό, τότε οι άνθρωποι θα ασχολούνται με τα ίδια. Μπορεί πολλά να έχουν αλλάξει, μα τα αμαρτωλά τους κίνητρα θα μένουν τα ίδια. Η περιγραφή που μας δίνουν τα ευαγγέλια είναι τόσο αποκαλυπτική. «Έτρωγον, έπινον, ηγόραζον, επώλουν, εφύτευον, ωκοδόμουν, ενύμφευον, ενυμφεύοντο». Πολλοί παρερμηνεύουν και τα αποδίδουν στον κόσμο. Και έτσι είναι. Μα θα είναι και για τους πιστούς, που και αυτοί ζουν τη ζωή του κόσμου, χωρίς καμιά διαφορά. Αυτά τα οχτώ ρήματα, που θα αποτελούν τον κύριο μοχλό και άξονα των ανθρώπων και των «χριστιανών», εάν τα προσέξουμε και τα αναλύσουμε, θα δούμε πως δε λένε τίποτα το κακό. Ούτε για εγκλήματα, ούτε για πορνείες και κλοπές. Όχι τέτοια πράγματα, που δεν αποκλείονται, αλλά περιέχουν μέσα τα ανθρώπινα στοιχεία, που φανερώνουν τη γήινη προέλευση . Οι άνθρωποι θα είναι σαρκικοί, χωρίς Πνεύμα Θεού. Και τις δύσκολες αυτές ώρες του τέλους, ενώ όλα θα προμηνύουν τη χρεοκοπία της ανθρώπινης προσπάθειας και της ανθρώπινης προοπτικής, αυτοί θα εξακολουθούν τα ίδια και τα ίδια. Δεν μπορούν να αλλάξουν. Ας το καταλάβουμε. Δεν έχουν τίποτα άλλο, δεν ξέρουν τίποτα άλλο. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο. Μόνο αυτό, που ο Ιάκωβος το ονομάζει «ζωώδες, δαιμονιώδες». «Έτρωγον, έπινον, ενύμφευον,….».

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ