Για να ‘χεις καρπό, πρέπει να ζεις το Χριστό

0
149

«Εγώ είμαι η άμπελος η αληθινή, και ο Πατήρ μου είναι ο γεωργός. Παν κλήμα εν εμοί μη φέρον καρπόν, εκκόπτει αυτό, και παν το φέρον καρπόν, καθαρίζει αυτό, διά να φέρη πλειότερον καρπόν. Τώρα σεις είσθε καθαροί διά τον λόγον τον οποίον ελάλησα προς εσάς. Μείνατε εν εμοί, και εγώ εν υμίν. Καθώς το κλήμα δεν δύναται να φέρη καρπόν αφ” εαυτού, εάν δεν μείνη εν τη αμπέλω, ούτως ουδέ σεις, εάν δεν μείνητε εν εμοί. Εγώ είμαι η άμπελος, σεις τα κλήματα. Ο μένων εν εμοί και εγώ εν αυτώ, ούτος φέρει καρπόν πολύν, διότι χωρίς εμού δεν δύνασθε να κάμητε ουδέν. Εάν τις δεν μείνη εν εμοί, ρίπτεται έξω ως το κλήμα και ξηραίνεται, και συνάγουσιν αυτά και ρίπτουσιν εις το πυρ, και καίονται. Εάν μείνητε εν εμοί και οι λόγοι μου μείνωσιν εν υμίν, θέλετε ζητεί ό,τι αν θέλητε, και θέλει γείνει εις εσάς. Εν τούτω δοξάζεται ο Πατήρ μου, εις το να φέρητε καρπόν πολύν· και ούτω θέλετε είσθαι μαθηταί μου.» (Ιωάννη 15:1-8)

Υπάρχει μια τόσο μεγάλη σύγχυση γύρω από το θέμα αυτό. Πολλοί είναι οι χριστιανοί που τα μπερδεύουν. Και δεν είναι σε θέση να τα ξεχωρίσουν. Και όμως είναι τόσο διαφορετικά. Έργα είναι αυτά που βγαίνουν από τις προσπάθειές μας. Έργα είναι αυτά που βγαίνουν απ΄9ο τη θέλησή μας. Έργα είναι αυτά που με μόχθο και θυσία κάνουμε. Μα δεν έχουν καμιά σχέση με τον καρπό. Ο καρπός είναι πολύ διαφορετικός. Καρπός είναι ένα κομμάτι του εαυτού μας. Καρπός είναι επιπλέον κομμάτι του εαυτού μου και σαν τον εαυτό μου. Καρπός είναι αποτέλεσμα που βγαίνει από τον εαυτό μου, μα με δυνάμεις που είναι άσχετες με μένα, με δυνάμεις που πηγάζουν από το Θεό. Καρπό δεν κάνω όταν θέλω, όπως μπορώ να κάνω έργα. Καρπό κάνω όταν έχω ένωση και ταύτιση με τον Θεό. Τα έργα έχουν τη σφραγίδα τη δική μας, ενώ ο καρπός έχει πάνω του τη σφραγίδα της παρουσίας του Θεού. Τα έργα, πόσο πικρό είναι να το λέει κανείς, είναι νεκρά. Δεν έχουν ζωή. Προσπάθεια και θέληση έχουν. Μα ο καρπός έχει ζωή μέσα του. Και αν αφεθεί να λειτουργήσει σωστά, θα βγάλει και αυτός με τη σειρά του άλλο καρπό, που θα έχει τα ίδια χαρακτηριστικά. Συνήθως κάνουν έργα αυτοί που δεν κάνουν καρπό. Αυτοί που δεν μπορούν να κάνουν καρπό. Είναι μια απομίμηση, μια απατηλή απομίμηση του καρπού τα έργα. Τα έργα έχουν κάτι από τον εαυτό μας και τη θέλησή μας. Ο καρπός είναι γέννημα και θρέμμα του Θεού «δι’ ημών». Και ενώ η ζωή μας είναι στείρα από καρπούς, ο διάβολος στρέφει την προσοχή μας να κάνουμε έργα και ησυχάζουμε πως κάτι κάνουμε και εμείς. Και αντί να πέσουμε στα γόνατα, να κλάψουμε και να πενθήσουμε για τη στειρότητά μας και να ζητήσουμε από το Θεό να μας χορηγήσει τη δύναμη και τη ζωή της καρποφορίας, φτιάχνουμε περισσότερα έργα. Και χωρίς να είμαστε σε θέση να κάνουμε τη διάκριση του ζωντανού και του νεκρού, του καρπού και του έργου, καυχόμαστε για τα νεκρά έργα μας και τα προβάλλουμε για να μαζέψουμε επαίνους. Ίσως το σωστό ξεκίνημα είναι να συνειδητοποιήσουμε τη διαφορά, την απόσταση που υπάρχει ανάμεσα στα δυο και να κάνουμε την επιλογή μας. Στα έργα και γενικότερα στο τρεχαλητό του έργου καταφεύγουν όσοι δεν έχουν διάθεση να ζήσουν το θαύμα της λυτρωμένης εν Χριστώ ζωής. Προσπαθούν μ’ αυτόν τον τρόπο να αναπληρώσουν όσα δεν ζουν, να καθησυχάσουν τις ανησυχίες μέσα τους και το σπουδαιότερο να νιώσουν χαρά, δύναμη και ικανοποίηση, δηλαδή όλα όσα προσφέρει στην ψυχή ο ζωντανός Ιησούς Χριστός, τον οποίο όμως οι ίδιοι δεν έχουν. Αντίθετα, καρπός είναι πολύ απλά η αναπαραγωγή του ζωντανού Ιησού Χριστού πάνω μας(Γαλάτας 4:19). Καρπός είναι το αποτέλεσμα της χάρης του Θεού πάνω μας. Για να ‘χεις καρπό, πρέπει να ζεις το Χριστό(Γαλάτας 2:20), να ζεις τη λύτρωση(1 Πέτρου 1:18-19), να ζεις την αναστημένη εν Χριστώ ζωή(Κολοσσαείς 2:12,3:1). Η συμβιβασμένη ζωή δεν έχει καρπό, η αγάπη για τον κόσμο δεν έχει καρπό, τα είδωλα στην ψυχή μας δεν έχουν καρπό. Ας μη λησμονούμε και τούτο: Εκεί επάνω, στον Ουρανό, στην παρουσία του Κυρίου μας καρπός θα μας ζητηθεί, όχι έργα. Το τρέξιμό μας δεν μετράει, αλλά μονάχα το αποτέλεσμα της αγίας ζωής(Εβραίους 12:14,1 Πέτρου 1:15-16, 1 Θεσσαλονικείς 4:3,7) πάνω μας, μέσα μας, γύρω μας. Έστω και αν «εν τω ονόματί του» βγάλαμε δαιμόνια, κηρύξαμε το Ευαγγέλιο στις πλατείες, κάναμε θαύματα,… ο καρπός είναι που μετράει και μάλιστα ένας καρπός(Γαλάτας 5:22-23) που να μένει, να δοξάζει το θεό, καρπός πνευματικός.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ