Ο φακίρης

0
95

«Μη πλανάσθε, ο Θεός δεν εμπαίζεται· επειδή ό,τι αν σπείρη ο άνθρωπος, τούτο και θέλει θερίσει· διότι ο σπείρων εις την σάρκα εαυτού θέλει θερίσει εκ της σαρκός φθοράν, αλλ” ο σπείρων εις το Πνεύμα θέλει θερίσει εκ του Πνεύματος ζωήν αιώνιον. Ας μη αποκάμνωμεν δε πράττοντες το καλόν· διότι εάν δεν αποκάμνωμεν, θέλομεν θερίσει εν τω δέοντι καιρώ. Άρα λοιπόν ενόσω έχομεν καιρόν, ας εργαζώμεθα το καλόν προς πάντας, μάλιστα δε προς τους οικείους της πίστεως.» (Γαλάτας 6:7-10)

Ένας φακίρης είχε ένα μεγάλο φίδι, με το οποίο περιόδευε κάνοντας μαζί του ασκήσεις και παιχνίδια και μαζεύοντας λεπτά για τη συντήρηση και των δυο τους. Το είχε μεγαλώσει από μικρό και είχε μαζί του μια σπάνια οικειότητα. Ήταν ο καλύτερος, ίσως δε και ο μοναδικός φίλος του και σύντροφός του. Είχαν μια θαυμάσια συνεννόηση μεταξύ τους και ο κόσμος τους θαύμαζε και τους δυο. Πολλοί βρέθηκαν που τον συμβούλεψαν πως το παιχνίδι του ήταν επικίνδυνο, και κάποια μέρα θα το πλήρωνε ακριβά. Μα αυτός γελούσε ειρωνικά στις συμβουλές τους. Και αυτό έγινε μια μέρα. Ενώ ο κόσμος θαύμαζε και χειροκροτούσε, το φίδι που ήταν τυλιγμένο γύρω απ’ όλο του το σώμα, από κάποια άγνωστη αιτία, έσφιξε λιγάκι περισσότερο, το αγκάλιασμά του, αυτό τον έσφιξε περισσότερο , με αποτέλεσμα ύστερα από λίγο να είναι πεσμένος κάτω, νεκρός, με σπασμένα όλα του σχεδόν τα κόκαλα. Εξοικειωμένοι με την αμαρτία, αρεσκόμαστε να παίζουμε μαζί της, γελώντας στις συμβουλές των άλλων και του Ευαγγελίου, για τον θανατερό κίνδυνο(Ρωμαίους 6:23) που υπάρχει μέσα σ’ αυτήν. Μα η αμαρτία είναι η ίδια η καταστροφή, ο θάνατος, η αιώνια απώλεια(Εβραίους 10:39). Ο Ιησούς Χριστός μπορεί και μας καλεί να μας ελευθερώσει(Ιωάννη 8:36, Κολοσσαείς 1:13, Πράξεις 26:18, Ρωμαίους 6:18,22, 7:24-25) από το θανατερό αγκάλιασμα της αμαρτίας. Ας σταματήσουμε να παίζουμε με την αμαρτία, πριν είναι ανεπανόρθωτα αργά!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ