«Λέγει προς αυτόν ο Θωμάς· Κύριε, δεν εξεύρομεν που υπάγεις· και πως δυνάμεθα να εξεύρωμεν την οδόν; Λέγει προς αυτόν ο Ιησούς· Εγώ είμαι η οδός και η αλήθεια και η ζωή· ουδείς έρχεται προς τον Πατέρα, ειμή δι’ εμού. Εάν εγνωρίζετε εμέ, και τον Πατέρα μου ηθέλετε γνωρίσει. Και από του νυν γνωρίζετε αυτόν και είδετε αυτόν. Λέγει προς αυτόν ο Φίλιππος· Κύριε, δείξον εις ημάς τον Πατέρα και αρκεί εις ημάς. Λέγει προς αυτόν ο Ιησούς· Τόσον καιρόν είμαι μεθ’ υμών, και δεν με εγνώρισας, Φίλιππε; όστις είδεν εμέ είδε τον Πατέρα· και πως συ λέγεις, Δείξον εις ημάς τον Πατέρα; Δεν πιστεύεις ότι εγώ είμαι εν τω Πατρί και ο Πατήρ είναι εν εμοί; τους λόγους, τους οποίους εγώ λαλώ προς υμάς, απ’ εμαυτού δεν λαλώ· αλλ’ ο Πατήρ ο μένων εν εμοί αυτός εκτελεί τα έργα. Πιστεύετέ μοι ότι εγώ είμαι εν τω Πατρί και ο Πατήρ είναι εν εμοί· ει δε μη, διά τα έργα αυτά πιστεύετέ μοι. Αληθώς, αληθώς σας λέγω, όστις πιστεύει εις εμέ, τα έργα τα οποία κάμνω και εκείνος θέλει κάμει, και μεγαλήτερα τούτων θέλει κάμει, διότι εγώ υπάγω προς τον Πατέρα μου, και ό,τι αν ζητήσητε εν τω ονόματί μου, θέλω κάμει τούτο, διά να δοξασθή ο Πατήρ εν τω Υιώ. Εάν ζητήσητέ τι εν τω ονόματί μου, εγώ θέλω κάμει αυτό. Εάν με αγαπάτε, τας εντολάς μου φυλάξατε.» (Ιωάννη 14:5-15)

Μέχρι τώρα έζησες μια κάποια ζωή. Έκανες αυτό που νόμιζες όμορφο, συμφέρον, επιθυμητό στον εαυτό σου. Ποιος μπορεί να σε κατηγορήσει. Μήπως το ίδιο δεν κάνουν όλοι; Μέχρι τώρα τράβηξες το δρόμο το δικό σου. Βρέθηκες πολλές φορές σε τρίστρατο. Μα μόνος σου ξεχώρισες  το δρόμο σου. Αυτόν που εσύ νόμιζες. Αυτόν που εσύ γουστάριζες. Κανείς δεν μπορεί να σε κατηγορήσει γι’ αυτό. Μήπως το ίδιο δεν κάνουν όλοι; Μέχρι τώρα ήσουνα εσύ αφέντης του εαυτού σου. Έτσι νόμιζες, και το έλεγες μάλιστα. Κανέναν εγώ δεν βάζω στο κεφάλι μου. Με γεια σου με χαρά σου. Μήπως το ίδιο δεν κάνουν όλοι; Μα όμως. Για στάσου. Αυτό που ήθελες το βρήκες; Αυτό που επιθυμούσες το πέτυχες; Αυτό που φανταζόσουνα το συνάντησες; Θα μου επιτρέψεις να απαντήσω εγώ για σένα. Όχι, φίλε μου. Λιγάκι θάρρος και κάμποση ειλικρίνεια. Όχι. Κάτι πρέπει να συμβαίνει. Και μια και μιλούμε για δρόμους, κάτι εκεί πρέπει να συμβαίνει. Δηλαδή ο δρόμος ή οι δρόμοι που πήρατε δεν θα πρέπει να ήτανε σωστοί. Αφού δεν βγάλανε εκεί που ήθελες. Άλλωστε, η περίπτωσή σου δεν είναι μοναδική. Αφού και ο προφήτης από την Παλιά Διαθήκη λέει: «Πάντες εμείς επλανήθημεν ως πρόβατα έκαστος εις την οδόν αυτού». Και είναι αλήθεια. Λίγο βαριά η λέξη, μα σωστή. Πλανηθήκαμε. Όλοι. Όχι μόνο εσύ, μα όλοι μας. Υπάρχει μόνο κάποια διαφορά. Ο καθένας μας πήρε και από ένα διαφορετικό δρόμο. Κατά τα γούστα του, μα όλοι πλανημένοι. Υπάρχει κι ένας άλλος δρόμος. Δεν είναι ανθρώπινος. Είναι ο δρόμος του Κυρίου. Είναι μια πορεία προς τα εκεί που σε κατευθύνει ο Κύριος. Μια φορά οι μαθητές του Κυρίου, ψαράδες ήτανε, είχανε ρίξει τα δίχτυα τους μια νύχτα ολόκληρη. Ο απόστολος Πέτρος το ομολόγησε. «Δι’ όλης της νυχτός κοπιάσαντες δεν πιάσαμε τίποτα». Τότε ο Κύριος τους είπε να ρίξουν τα δίχτυα από την άλλη μεριά της βάρκας. Και πάλι ο απόστολος Πέτρος είπε: «Επί τω λόγω σου θα χαλάσω το δίχτυον». Τώρα πια στηριζόμενος στο λόγο του Κυρίου ξανάριξε τα δίχτυα. Και συ μπορείς, στηριζόμενος στο Λόγο του Κυρίου, να ξαναρίξεις τα δίχτυα της ζωής σου, μα τώρα εκεί που  ο λόγος του Θεού σου δείχνει, σου παραγγέλλει. Θα γίνει μια πλατιά αλλαγή μέσα στην καρδιά σου  πρώτα και ταυτόχρονα στη ζωή σου. Όλα, μα όλα θα γίνουν τόσο διαφορετικά. Ένα καινούριο πνεύμα θα καταλάβει τη ζωή σου. Δεν θα είναι ανάγκη να ρωτάς, να ψηλαφείς, να γυρίζεις από δω και από εκεί. Ο Κύριος θα κατευθύνει τη ζωή σου, μέσα στη χαρά, μιας πραγματικής άγιας ζωής. Πόσοι σαν κι εσένα βρήκαν στο Χριστό αυτό που ζητούσαν, μάταια από δω κι από εκεί. Εγώ γνώρισα το Χριστό στα είκοσί μου χρόνια . Όσο πιο νωρίς τόσο πιο καλύτερα. Μέχρι τότε είχα γνωρίσει πολλές από τις ανήθικες βρωμιές του κόσμου και της αμαρτίας. Έχω μια εμπειρία αμαρτίας που δεν την έχουν ούτε γέροι. Μα κάποια στιγμή είπα: Δεν παίρνει άλλο. Είχα σιχαθεί και τους άλλους και, περισσότερο τον εαυτό μου. Και τότε θυμήθηκα το Ευαγγέλιο, την Καινή Διαθήκη, που σε μια γωνιά το είχα καταχωνιασμένο. Και με αυτό, μίλησα με προσευχή με το Χριστό, και άρχισε μια καινούρια ζωή(2 Κορινθίους 5:17). Θα μπορούσα να σου παρουσιάσω πάρα πολλά παραδείγματα. Μα τι σημασία θα είχαν. Εσύ θα πρέπει να θέλεις. Και ο ζωντανός Θεός, που σε αγαπά και έχει το μάτι Του άγρυπνο από ενδιαφέρον, επάνω σου, θα σε βοηθήσει. Θα σου δώσει άφθονο φως. Θα σου δώσει άφθονη χαρά. Θα δώσει νόημα στην ταλαίπωρη ζωή σου, για πρώτη φορά, θα καταλάβεις γατί υπάρχεις και ποιο δρόμο πρέπει να βαδίσεις.