«Διότι γνωρίσαντες τον Θεόν, δεν εδόξασαν ως Θεόν ουδέ ευχαρίστησαν, αλλ’ εματαιώθησαν εν τοις διαλογισμοίς αυτών, και εσκοτίσθη η ασύνετος αυτών καρδία· λέγοντες ότι είναι σοφοί εμωράνθησαν, και ήλλαξαν την δόξαν του αφθάρτου Θεού εις ομοίωμα εικόνος φθαρτού ανθρώπου και πετεινών και τετραπόδων και ερπετών. Διά τούτο και παρέδωκεν αυτούς ο Θεός διά των επιθυμιών των καρδιών αυτών εις ακαθαρσίαν, ώστε να ατιμάζωνται τα σώματα αυτών μεταξύ αυτών. Οίτινες μετήλλαξαν την αλήθειαν του Θεού εις το ψεύδος, και εσεβάσθησαν και ελάτρευσαν την κτίσιν μάλλον παρά τον κτίσαντα, όστις είναι ευλογητός εις τους αιώνας· αμήν. Διά τούτο παρέδωκεν αυτούς ο Θεός εις πάθη ατιμίας· διότι και αι γυναίκες αυτών μετήλλαξαν την φυσικήν χρήσιν εις την παρά φύσιν· ομοίως δε και οι άνδρες, αφήσαντες την φυσικήν χρήσιν της γυναικός, εξεκαύθησαν εις την επιθυμίαν αυτών προς αλλήλους, πράττοντες την ασχημοσύνην άρσενες εις άρσενας και απολαμβάνοντες εις εαυτούς την πρέπουσαν αντιμισθίαν της πλάνης αυτών. Και καθώς απεδοκίμασαν το να έχωσιν επίγνωσιν του Θεού, παρέδωκεν αυτούς ο Θεός εις αδόκιμον νούν, ώστε να πράττωσι τα μη πρέποντα, πλήρεις όντες πάσης αδικίας, πορνείας, πονηρίας, πλεονεξίας, κακίας, γέμοντες φθόνου, φόνου, έριδος, δόλου, κακοηθείας· ψιθυρισταί, κατάλαλοι, μισόθεοι, υβρισταί, υπερήφανοι, αλαζόνες, εφευρεταί κακών, απειθείς εις τους γονείς, ασύνετοι, παραβάται συνθηκών, άσπλαγχνοι, αδιάλλακτοι, ανελεήμονες· οίτινες ενώ γνωρίζουσι την δικαιοσύνην του Θεού, ότι οι πράττοντες τα τοιαύτα είναι άξιοι θανάτου, ουχί μόνον πράττουσιν αυτά, αλλά και συνευδοκούσιν εις τους πράττοντας.» (Ρωμαίους 1:21-32)

Μιλάμε συχνά για την ανθρώπινη κακία, για τη διάβρωση που η αμαρτία έκανε στην ανθρώπινη ψυχή. Μα δεν φανταζόμαστε το μέγεθος αυτής της καταστροφής, που συχνά ξεπερνά και την φαντασία των πιο προικισμένων πεζογράφων. Ζούμε μερικά από τα σκληρά αποτελέσματα της αμαρτίας στην καθημερινή μας ζωή και πορεία. Μα είναι φορές που μένουμε άφωνοι και απορούμε. Η αστυνομία του Λονδίνου άρχισε ένα τρομερό ανθρωποκυνηγητό για να εξουδετερώσει μια επικίνδυνη συμμορία που τρομοκρατούσε επί καιρό πολύ μια πόλη κοντά στο Λονδίνο. Μετά όμως από συστηματική έρευνα αποδείχτηκε πως δεν ήταν συμμορία πίσω από τα εγκλήματα και τις ληστείες, μα ένα μόνο πρόσωπο. Τελικά τον συνέλαβαν και με έκπληξή τους διαπίστωσαν πως επρόκειτο για ένα γεροντάκι 86 χρονών. Ο πιο ηλικιωμένος λωποδύτης πάνω στη Γη μας. Ανάμεσα στα άλλα που ομολόγησε, είπε πως πρόσφατα είχε γιορτάσει τα 70 χρόνια της καριέρας του. Από 16 χρονών, χεροπόδαρα αλυσοδεμένος με το πάθος του, τυραννιόταν κάνοντας και άλλους γύρω του δυστυχισμένους να υποφέρουν. Μια ζωή ολόκληρη. Θυμήθηκα τους αρκουδιάρηδες στις γειτονιές και έξω από την αυλή του σχολείου. Τώρα πέρασαν αυτά, δεν υπάρχουν. Εκείνο που μου έκανε κατάπληξη ήταν ο χαλκάς, που κρεμόταν από το υγρό ρουθούνι του πονεμένου εκείνου ζώου. Τα άλλα παιδάκια κοιτούσαν την αρκούδα, γελούσαν με τα κόλπα του αρκουδιάρη, εγώ κάρφωνα το μάτι μου στο πληγωμένο ρουθούνι και μ’ αυτήν την εικόνα σκυφτός έφευγα για το σπίτι. Μ’ αυτόν ακριβώς τον τρόπο έχει υποταγμένες τις ψυχές ο διάβολος(Εβραίους 10:39, Πράξεις 26:18, Κολοσσαείς 1:13, Ρωμαίους 7:14-25) και τις σέρνει μέσα στην αθλιότητα. Και τον ακολουθούν όπου τις διατάξει. Και εξυπηρετούν τα σχέδιά του. Και δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά. Κάποιο πάθος, ένα ψέμα που μένει ανικανοποίητο, μια ζήλια, μια αδυναμία που καίει τα σωθικά και δεν μπορείς να απαλλαγείς. Θυμάμαι κι εγώ, όταν πήγα στον Ιησού Χριστό, αυτό το ίδιο αίσθημα είχα στο μυαλό μου. Του αλυσοδεμένου, που δεν μπορεί να κάνει τίποτα, καμιά κίνηση. Έτσι έπεσα στα γόνατα. Τι κι αν μπορούσα να φάω και να περπατήσω ελεύθερα; Μέσα μου ο νόμος της αμαρτίας με κρατούσε σκληρά καθηλωμένο, η ζωντανή «σάρκα» με τις επιθυμίες της με έπνιγε, μου έφραζε το δρόμο οδηγώντας με στα δάκρυα, τον πόνο, στη στυφή γεύση της πικρής αποτυχίας. Κύριε ελευθέρωσέ με, Του φώναξα, δεν μπορώ να λυτρωθώ μόνος. Θυμάμαι την ημέρα που με απάλλαξε ο Κύριός μου από τη δύναμη και την πίεση της αμαρτίας μου. Που μου έδωσε τη δύναμη να πω για πρώτη φορά όχι και δεύτερη και Τρίτη. Ο διάβολος μισεί τον άνθρωπο, θέλει το κακό του, γιατί μισεί το Δημιουργό του, το ζωντανό Θεό. Μια ζωή στα χέρια της αμαρτίας είναι ό,τι πιο τραγικό μπορεί να συναντήσει κανείς εδώ πάνω στη Γη. Παράδωσε ταπεινά τη ζωή σου στον Ιησού Χριστό για να ζήσεις ένα θαύμα αιώνιο, που λέγεται «λυτρωμένη ζωή», χωρίς αμαρτία. Καμία αμφιβολία δεν χωράει, γιατί ο ίδιος βεβαιώνει πως «θέλετε με ζητήσει και ευρεί, όταν με εκζητήσητε εξ όλης της καρδίας» (Ιερεμίας 29:13).