«Τότε ο Ιησούς είπε προς τους μαθητάς αυτού· Εάν τις θέλη να έλθηοπίσω μου, ας απαρνηθή εαυτόν και ας σηκώση τον σταυρόν αυτού και ας με ακολουθή. Διότι όστις θέλει να σώση την ζωήν αυτού, θέλει απολέσει αυτήν· και όστις απολέση την ζωήν αυτού ένεκεν εμού, θέλει ευρεί αυτήν. Επειδή τι ωφελείται άνθρωπος εάν τον κόσμον όλον κερδήση, την δε ψυχήν αυτού ζημιωθή; ή τι θέλει δώσει άνθρωπος εις ανταλλαγήν της ψυχής αυτού; Διότι μέλλει ο Υιός του ανθρώπου να έλθη εν τη δόξη του Πατρός αυτού μετά των αγγέλων αυτού, και τότε θέλει αποδώσει εις έκαστον κατά την πράξιν αυτού. Αληθώς σας λέγω, είναι τινές των εδώ ισταμένων, οίτινες δεν θέλουσι γευθή θάνατον, εωσού ίδωσι τον Υιόν του ανθρώπου ερχόμενον εν τη βασιλεία αυτού.» (Ματθαίος 16:24-28)

Συμβαίνουν περίεργα πράγματα στους ανθρώπους. Ένας σοφός, πριν πολλά χρόνια, έγραψε ένα βιβλίο: «Ο άνθρωπος, αυτός ο άγνωστος». Εμείς θα λέγαμε στη δική μας γλώσσα: «Ο άνθρωπος, αυτός ο μυστήριος». Υπάρχει ένα απόφθεγμα, μια παροιμία που λέει: «Ποιος στραβός δεν θέλει το φως του». Και μη μας φανεί περίεργο. Υπάρχουν πάρα πολλοί, που δεν επιθυμούν ν’ ανοίξουν τα μάτια τους, να δουν την κατάστασή τους, να νιώσουν την ανάγκη της σωτηρίας(Πράξεις 2:40) και της προσφυγής στο γιατρό(Πράξεις 2:21). Και φυσικά μένουν άρρωστοι(Ψαλμός 41:4), βλαμμένοι και πεθαίνουν. Και δεν είναι το σώμα, μα είναι και η ψυχή. Είναι τόσο στενά δεμένα αυτά τα δυο. Εμείς τα χωρίζουμε. Η σύγχρονη ιατρική παραδέχεται πως, όταν το σώμα αρρωσταίνει, αρρωσταίνει από την ψυχή. Πρώτα η ψυχή προσβάλλεται από ανησυχία, πόνο, στρες, άγχος και όλα τα άλλα δυσάρεστα και μετά έρχονται οι πιέσεις, οι καρδιοπάθειες και ο καρκίνος. Και όμως, προς την κατεύθυνση αυτή δεν γίνεται τίποτα. Οι άνθρωποι δεν νοιάζονται για την ψυχή τους. Την αφήνουν άρρωστη, πληγωμένη, να αιμορραγεί. Και έχουν μια γενική δικαιολογία. «ποιος να ενδιαφερθεί για μένα; Ποιος μπορεί να με βοηθήσει;». Από μια μεριά, ένα τέτοιο παράπονο είναι δικαιολογημένο. Βέβαια, μικρά και ασήμαντα πράγματα μπορούν να μας προσφέρουν  οι άλλοι. Είναι άνθρωποι. Έχουν τα δικά τους προβλήματα. Μα το κακό είναι πως σκέφτονται και λογαριάζουν μόνο τους ανθρώπους και όχι το Θεό. Και τούτο, γιατί είναι μακριά από το Θεό(Ησαΐας 59:2, Ιερεμίας 5:25) και έχουν μια παραμορφωμένη αντίληψη περί Θεού. Ο Κύριός μας ο Ιησούς Χριστός, Αυτός είναι Εκείνος που ενδιαφέρεται για σένα. Όπως τότε, με εκείνον τον παραλυτικό, που έμενε στην κολυμβήθρα του Σηλωάμ, σκύβει πάνω και σε σένα και σου κάνει ακριβώς την ίδια ερώτηση: «Θέλεις να γίνεις υγιής;». Αυτό αναλύεται: Θέλεις να καθαρίσω την ψυχή σου(Εβραίους 9:14, 1 Ιωάννη 1:7) από τη βρωμιά της αμαρτίας και από τα δηλητήρια που αυτή, κάθε μέρα, συσσωρεύει στη ζωή σου; Θέλεις να σε απαλλάξω από τα βάρη, που κουβαλάς σε όλη σου τη ζωή και που σε σακατεύουν και είσαι υποχρεωμένος να περπατάς αδιάκοπα σκυφτός; Θέλεις να σου χαρίσω μια καινούρια ζωή(Εφεσίους 2:1, Ρωμαίους 6:4, 2 Κορινθίους 5:17, Γαλάτας 6:15, Εβραίους 10:20), γεμάτη από τα δικά Του δώρα(Εφεσίους 1:3), να σε τρέφω και να σε ποτίζω κάθε μέρα να είσαι δικός μου(1 Ιωάννη 3:1-2, Εφεσίους 1:5, 2:19, Ιωάννη 1:12) και να είμαι δικός σου; Βέβαια όλα αυτά και πολλά άλλα που να τα λέμε τώρα όλα. Θα έλθουν μόνο σαν το θελήσεις εσύ. Σαν ενδιαφερθείς εσύ. Και ξέρεις γιατί; Γιατί, ό,τι ήτανε να κάνει ο Θεός το έκανε. Έστειλε τον Υιό Του, να σε αναζητήσει και να σου πει αυτά τα λόγια. Και τώρα, που ακούς αυτά τα λόγια, να ξέρεις πως Αυτός είναι που σου μιλά. Το χρέος σου από τις αμαρτίες σου, και πρέπει να ήτανε πάρα πολύ μεγάλο, το τακτοποίησε ο ίδιος, πληρώνοντας, στη δική σου θέση, πάνω στο Σταυρό. Και η αγάπη Του(Ιωάννη 3:16). Αχ, αυτή η αγάπη Του; Δεν τη γνωρίζεις. Αν τη γνώριζες, πόσο διαφορετικά θα ήταν όλα. Η αγάπη Του, και μόνο αυτή, είναι ένα σύμπαν ολόκληρο. Το τι έκανε η αγάπη Του και το τι προτίθεται να κάνει, για σένα(1 Κορινθίους 2:9), δεν μετριούνται με κανένα τρόπο. Γιατί να πάει χαμένη μια τέτοια αγάπη ως προς εσένα; Ένας γιος παραστράτησε, έφυγε από τους γονείς του(Λουκάς 15:13-21)και ζούσε κλέβοντας σπίτια. Μια μέρα, σκέφτηκε πως μπορούσε να κλέψει και το χρηματοκιβώτιο του πατέρα του. Μα σαν το άνοιξε βρήκε κάτι χαρτιά. «για να δούμε τι κουταμάρες έχει εδώ ο γέρος», είπε. Και όμως αυτά τα χαρτιά ήτανε η διαθήκη του πατέρα του, που τα άφηνε όλα σ’ αυτόν. Έμεινε ζεματισμένος στη θέση του. Η αγάπη του πατέρα τον κεραυνοβόλησε. Θέλεις να γίνεις υγιής;