«πόσω μάλλον το αίμα του Χριστού, όστις διά του Πνεύματος του αιωνίου προσέφερεν εαυτόν άμωμον εις τον Θεόν, θέλει καθαρίσει την συνείδησίν σας από νεκρών έργων εις το να λατρεύητε τον ζώντα Θεόν;» (Εβραίους 9:14)

«Και αύτη είναι η επαγγελία, την οποίαν ηκούσαμεν απ’ αυτού και αναγγέλλομεν προς εσάς, ότι ο Θεός είναι φως και σκοτία εν αυτώ δεν υπάρχει ουδεμία. Εάν είπωμεν ότι κοινωνίαν έχομεν μετ’ αυτού και περιπατώμεν εν τω σκότει, ψευδόμεθα και δεν πράττομεν την αλήθειαν· εάν όμως περιπατώμεν εν τω φωτί, καθώς αυτός είναι εν τω φωτί, έχομεν κοινωνίαν μετ’ αλλήλων, και το αίμα του Ιησού Χριστού του Υιού αυτού καθαρίζει ημάς από πάσης αμαρτίας. Εάν είπωμεν ότι αμαρτίαν δεν έχομεν, εαυτούς πλανώμεν και η αλήθεια δεν είναι εν ημίν. Εάν ομολογώμεν τας αμαρτίας ημών, είναι πιστός και δίκαιος, ώστε να συγχωρήση εις ημάς τας αμαρτίας και καθαρίση ημάς από πάσης αδικίας. Εάν είπωμεν ότι δεν ημαρτήσαμεν, ψεύστην κάμνομεν αυτόν, και ο λόγος αυτού δεν υπάρχει εν ημίν.» (1 Ιωάννη 1:5-10)

Ο Θεός είναι Θεός όλων των ανθρώπων. Όλοι εξαρτώνται απ’ Αυτόν. Όλοι, κατά κάποιο τρόπο συμμετέχουν στα αγαθά Του. Μα, δυστυχώς, όλοι δεν θα μπουν μέσα στη σωτηρία Του και τη λύτρωση. Ο Χριστός απευθύνεται μόνο σε μια κατηγορία ανθρώπων. «Ελάτε προς εμένα, όλοι οι κουρασμένοι και οι φορτωμένοι και εγώ θα σας ξεκουράσω». «Δεν ήλθον διά να καλέσω δικαίους, αλλά αμαρτωλούς εις μετάνοιαν». Όλοι οι άνθρωποι θα πρέπει να είναι σε αυτή την κατηγορία. Όλοι οι άνθρωποι και μάλιστα στην εποχή μας, είναι παραφορτωμένοι και αμαρτωλοί. Αν μπορούσαμε, με σωστό μάτι να δούμε τι κουβαλά ο καθένας πάνω του, στην καρδιά του, στην καθημερινή του πορεία, θα τρομάζαμε. Το πιο βαρύ απ’ όλα είναι τα όνειρα και οι επιθυμίες. . Αυτά τα δυο στοιχεία μας αναγκάζουν να τρέχουμε και να μην προκάνουμε. Όσα κι αν έχουμε, λες και είμαστε σημαδεμένοι από κάποια κατάρα, τρέχουμε, γιατί δεν μένουμε ικανοποιημένοι με αυτά και θέλουμε και άλλα, και θέλουμε περισσότερα και θέλουμε καλύτερα, και θέλουμε αυτά που δεν είναι για μας. Και το φόρτωμα, και το τρεχαλητό και η βγαλμένη γλώσσα, καθημερινά φαινόμενα όλων σχεδόν των ανθρώπων, φέρνουν στρες, φέρνουν άγχος, φέρνουν νευρώσεις, φέρνουν κατάθλιψη, και δεν είναι λίγοι αυτοί που κλατάρουν σαν τις σαμπρέλες παραφορτωμένων φορτηγών. Πόσους δεν έχω συναντήσει, στο δρόμο να παραμιλούν, να έχουν το κεφάλι σκυμμένο και να σκουπίζουν το δρόμο από το κατσούφιασμα, από την αναποδιά, από τη στενοχώρια. Είναι πολύ μεγάλη υπόθεση, πολύ βαριά δουλειά να θέλεις να κρατήσεις και να σηκώσεις τη ζωή μόνος σου. Ο γάμος αντί να μοιράσει το φορτίο το κάνει ακόμα πιο βαρύ. Μάλιστα, όπως συμβαίνει σήμερα, με τις διαλυμένες οικογένειες, είναι άστα. Μη τα συζητάς. Ο Χριστός, αν πας σ’ Αυτόν με τα χάλια σου, με τη βρωμιά σου(Μάρκος 7:21-23), με την αποτυχία σου και ζητήσεις να σε αναλάβει, θα σου θεραπεύσει όλες σου τις πληγές και θα αναλάβει Αυτός το βάρος της καθημερινότητάς σου. Το θέλημά Του είναι ο ζυγός, που πάνω του θα κρεμαστούνε όλα. «Ο ζυγός μου είναι καλός και το φορτίο μου ελαφρύ». Ο χριστιανός, ο πιστός χριστιανός(Ιωάννη 1:12-13, 3:3-8, 1 Ιωάννη 4:7, 5:1,18), περπατά ανάλαφρα, πηδά στο δρόμο, ψάλλει χαρούμενος και το σπίτι του είναι ένα κομμάτι του Παραδείσου έστω κι αν είναι το σπίτι ενός εργάτη με το βασικό ημερομίσθιο. Τη σπουδαία αυτή προσφορά του Ιησού Χριστού, κανένας άλλος δεν μπορεί να την προσφέρει. Κανένας δεν μπορεί να αναλάβει το τραγικό φορτίο της ζωή σου. Κανένας δεν μπορεί να σε ελευθερώσει γιατί έχει και το δικό του φορτίο που τον τσακίζει. Μια Καινή Διαθήκη που είναι φθηνή και μπορείς να την αγοράσεις , θα σε φέρει πρόσωπο με πρόσωπο με το Χριστό. Μέσα στις σελίδες της θα Τον γνωρίσεις(1 Ιωάννη 2:13-14, Γαλάτας 4:8-9. Ιωάννη 17:3) και θα Τον αγαπήσεις. Και τότε θα καταλάβεις, πως αν κάτι, μέχρι σήμερα σου έλειπε, αυτό το κάτι δεν είναι τίποτε άλλο από το Χριστό. Και είναι φυσικό αυτό. Ο άνθρωπος είναι πλασμένος για τον Θεό και δεν μπορεί να ζήσει χωρίς Αυτόν. Και αν θέλουμε ν’ απομακρυνθούμε για να κάνουμε μια δική μας ζωή, αργά ή γρήγορα, με σπασμένα μούτρα και τσακισμένοι στα δυο, θα Τον αναζητήσουμε. Δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς Θεό. Πλούσιες, όμορφες, κορυφές, όπως η καρδιά μας τις λαχταράει, κατακτώνται με τη δυναμική παρουσία του Θεού στη ζωή μας. Με τον Θεό τα πάντα είναι δικά μας. Χωρίς τον Θεό, ό,τι κι αν έχουμε νιώθουμε τόσο φτωχοί.