«Αληθώς αληθώς, σας λέγω, Ο πιστεύων εις εμέ έχει ζωήν αιώνιον. Εγώ είμαι ο άρτος της ζωής. Οι πατέρες σας έφαγον το μάννα εν τη ερήμω και απέθανον· ούτος είναι ο άρτος ο καταβαίνων εκ του ουρανού, διά να φάγη τις εξ αυτού και να μη αποθάνη. Εγώ είμαι ο άρτος ο ζων, ο καταβάς εκ του ουρανού. Εάν τις φάγη εκ τούτου του άρτου, θέλει ζήσει εις τον αιώνα. Και ο άρτος δε τον οποίον εγώ θέλω δώσει, είναι η σαρξ μου την οποίαν εγώ θέλω δώσει υπέρ της ζωής του κόσμου.» (Ιωάννη 6:47-51)

Είναι αναγκαστικά μοιραίο, όταν ο άνθρωπος απομακρυνθεί από το Θεό, να θέλει να τον υποκαταστήσει και να φτιάξει δικά του αριστουργήματα, σαν νέος δημιουργός. Είναι, πάρα πολύ παλιά η ιστορία αυτή. Και στην κακομοιριά του, ή την τύφλωσή του αυτή, αρκετά παιδαριώδη κατά τα άλλα, να κάνει τεράστιες γκάφες, που πάντα ο ίδιος τις φοβάται. Στον φόβο του αυτό ανάγονται και τα κινηματογραφικά του τερατουργήματα, το τέρας του Φραγκεστάιν και ο Κίνγκ-Κόγκ και άλλα παρόμοια. Αφορμή για τα παραπάνω, μου έδωσε μια πληροφορία, που δημοσιεύτηκε στον ημερήσιο τύπο. Κάποιος γιατρός στην Καλιφόρνια, στην κλινική του, κατόρθωσε να γεννήσει ένα παιδί, ένα κοριτσάκι, από γονείς νομπελίστες, φυσικά με τεχνητή γονιμοποίηση. Ο πατέρας, πραγματικά Νόμπελ στα μαθηματικά και η μητέρα, επιστήμων από τη Λέσχη Μάσς, που ανήκουν πρόσωπα με ανώτερο δείκτη νοημοσύνης. Και το παιδάκι γεννήθηκε και τώρα τι θα γίνει αυτό; Όταν ήμουνα παιδί, στα σχολικά μου χρόνια, μεσουρανούσαν στο τραγούδι και στον κινηματογράφο, δυο ονόματα. Η Μάρθα Έγκερθ και ο Ζαν Κιεπούρα και θυμάμαι, πόσα χρόνια περάσανε που λέγανε αν αυτοί οι δυο κάνανε ένα παιδί, τι αηδόνι που θα ήτανε; Μα σύμφωνα με τους νόμους που ανακάλυψε ο Μέντελ, μπορούσε να είναι και μπούφος. Μια φορά, μια αριστοκράτισσα κάθισε δίπλα στον τρομερό Ιρλανδό συγγραφέα, τον Μπέρναρ Σω, και του είπε: «Αλήθεια, αν εμείς οι δυο κάναμε ένα παιδί, τι θαυμάσιο που θα ήτανε, αν είχε τη δική μου ομορφιά και τη δική σας εξυπνάδα;». Και αυτός της απάντησε: «Σκεφθείτε όμως, τι τέρας θα ήτανε αν είχε τη δική μου ομορφιά και τη δική σας εξυπνάδα». Οι ναζί, είχαν κάνει ένα στρατόπεδο αναψυχής, όπου έβαζαν κοπέλες της χιτλερικής νεολαίας να κοιμούνται με άνδρες των Ες-Ες, ελπίζοντας πως θα κάνανε παιδιά θαύματα, καταπληκτικά δείγματα της Αρείας φυλής τους. Τρομάρα τους. Γέννησαν κάτι μισοηλίθια παιδιά, που χάθηκαν μέσα στην καταστροφική μανία του πολέμου. Ο άνθρωπος, δεν μπορεί να ζήσει χωρίς Θεό. Όταν απομακρυνθεί απ’ Αυτόν, θεοποιεί τον εαυτό του, τις ικανότητές του, τη γνώμη του, δηλαδή την επιστήμη του. Και προσπαθώντας να διορθώσει τη Δημιουργία του Θεού, σκαρώνει τέρατα. Πραγματικά τέρατα. Να γιατί ο Χριστός, για να δεχτεί κάποιον αμαρτωλό, ζητά να ταπεινωθεί(Λουκάς 18:13) και να απαρνηθεί τον εαυτό του(Λουκάς 9:23). Γιατί διαφορετικά, είναι μολυσμένος με το φαρμάκι της απιστίας, που τίποτα καλό δεν προδικάζει.  Να γιατί είναι ανάγκη να αφήσουμε τις δικές μας εξυπνάδες και τους αυτοσχεδιασμούς και να σκύψουμε μέσα στου Θεού το Φως, την αποκάλυψη. Να γιατί είναι καιρός πια να καταλάβουμε πως με την επιστημονική Βαβέλ που σκαρώσαμε, μόνο τέρατα και αφανισμό περιμένουμε.