«Εισέλθετε διά της στενής πύλης· διότι πλατεία είναι η πύλη και ευρύχωρος η οδός η φέρουσα εις την απώλειαν, και πολλοί είναι οι εισερχόμενοι δι’ αυτής. Επειδή στενή είναι η πύλη και τεθλιμμένη η οδός η φέρουσα εις την ζωήν, και ολίγοι είναι οι ευρίσκοντες αυτήν. Προσέχετε δε από των ψευδοπροφητών, οίτινες έρχονται προς εσάς με ενδύματα προβάτων, έσωθεν όμως είναι λύκοι άρπαγες. Από των καρπών αυτών θέλετε γνωρίσει αυτούς. Μήποτε συνάγουσιν από ακανθών σταφύλια ή από τριβόλων σύκα; ούτω παν δένδρον καλόν κάμνει καλούς καρπούς, το δε σαπρόν δένδρον κάμνει κακούς καρπούς. Δεν δύναται δένδρον καλόν να κάμνη καρπούς κακούς, ουδέ δένδρον σαπρόν να κάμνη καρπούς καλούς. Παν δένδρον μη κάμνον καρπόν καλόν εκκόπτεται και εις πυρ βάλλεται. Άρα από των καρπών αυτών θέλετε γνωρίσει αυτούς. Δεν θέλει εισέλθει εις την βασιλείαν των ουρανών πας ο λέγων προς εμέ, Κύριε, Κύριε, αλλ’ ο πράττων το θέλημα του Πατρός μου του εν τοις ουρανοίς. Πολλοί θέλουσιν ειπεί προς εμέ εν εκείνη τη ημέρα, Κύριε, Κύριε, δεν προεφητεύσαμεν εν τω ονόματί σου, και εν τω ονόματί σου εξεβάλομεν δαιμόνια, και εν τω ονόματί σου εκάμομεν θαύματα πολλά; Και τότε θέλω ομολογήσει προς αυτούς ότι ποτέ δεν σας εγνώρισα· φεύγετε απ’ εμού οι εργαζόμενοι την ανομίαν.» (Ματθαίος 7:13-23)

Διάβασα μια όμορφη, μα πάρα πολύ αληθινή κουβέντα, που μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Δεν θα σας πως την είπε, γιατί αυτό θα μειώσει την σημασία της παρατήρησης. Λοιπόν, η γυναίκα αυτή είπε πως στρατοκρατούμενες χώρες της Νότιας Αφρικής οι άνθρωποι χωρίζονται σε δυο κατηγορίες. Η μια κατηγορία είναι αυτοί που δεν τρώνε και η άλλη αυτοί που δεν κοιμούνται. Αυτοί της δεύτερης κατηγορίας, δεν κοιμούνται γιατί φοβούνται αυτούς που δεν τρώνε. Μήπως καταλάβατε; Αυτά δεν ισχύουν μόνο για τη Νότια Αφρική. Ισχύουν για όλο τον κόσμο. Και νομίζω, πως αυτή η γυναίκα είπε μια μεγάλη αλήθεια. Ξέρετε τις βιομηχανίες πολύ καλά; Αυτές που κάνουν κλειδαριές ασφαλείας, που πουλιούνται πανάκριβα. Αυτές που κάνουν συστήματα ασφαλείας για αυτοκίνητα και σπίτια. Και βάζουν κάτι σειρήνες που σφυρίζουν δαιμονισμένα. Θα μου πεις, πως αυτοί οι κακοποιοί δεν είναι πεινασμένοι. Είναι τεμπέληδες, που δεν θέλουν να δουλέψουν, μα θέλουν εύκολα λεφτά και γρήγορα, αμέσως και στην τσέπη. Ναι, μα, δυστυχώς πολλοί ξεκινούν από φτωχογειτονιές, από άνεργους και άσωτους γονείς. Είναι ένας λαβύρινθος, που δεν μπορείς να βρεις άκρη. Και όμως ο Θεός εξόπλισε το σκάφος της γης με τα τρόφιμα που χρειάζονται για να τραφούν όλοι και να μην υποσιτίζεται και πεινά το ένα τρίτο των κατοίκων της γης. Μα διάφοροι λόγοι πολιτικής, που τη βάση τους έχουν στους κακούς υπολογισμούς και στην αρπακτική διάθεσή μας και στην απάτη της καταναλωτικής κοινωνίας. Από την άλλη με τους τρομερούς εξοπλισμούς, που φέρνουν άλλους αντεξοπλισμούς, και δεν συμμαζεύεται. Η Πολωνία ήταν άλλοτε εξαγωγέας τροφίμων, και σήμερα πεινά γιατί το γύρισε στη βαριά βιομηχανία. Το ίδιο η Νιγηρία, το Πακιστάν, η Ινδία. Και αλίμονο αν οι πεινασμένοι, καλώς ή κακώς δεν έχει σημασία, βγουν στο πεζοδρόμιο. Έχω συναντήσει ανθρώπους που σκέπτονται να πουλήσουν το σπίτι τους και ν’ αλλάξουν γειτονιά. Άλλοι, που χωρίς να είναι ζωόφιλοι σκέπτονται να αγοράσουν μπουλντόκ ή λυκόσκυλο. Και ξέρετε επ’ ευκαιρία, πόσο πάει ένα λυκόσκυλο; Πουλιέται και σαράντα χιλιάδες. Μόνο στα χέρια του Θεού μπορείς να νοιώθεις ασφαλισμένος. Μόνο μέσα στην αγάπη του Θεού μπορείς να νιώθεις σιγουριά, γιατί η αγάπη του Θεού διώχνει το φόβο. Μόνο μέσα στη χάρη του Θεού, θα περάσεις από το τραπέζι σου κάτι και από το πορτοφόλι σου, για να βοηθήσεις κάποιον που έχει ανάγκη. Όσο πάει το κακό πληθαίνει(2 Τιμοθέου 3:1-5). Ανθρώπινα φάρμακα και γιατρειές είναι σκέτοι κομπογιανιτισμοί.  Η πραγματική ασφάλεια δεν εξαρτάται από τις εξωτερικές περιστάσεις, μα από την εσωτερική κατάσταση της ψυχής μας. Και αυτή πάλι εξαρτάται από την πραγματική σχέση μας και κοινωνία με τον Θεό(1 Ιωάννη 1:3).