«και επί πάντα τα πλοία της Θαρσείς και επί πάντα τα ηδονικά θεάματα. Και το ύψος του ανθρώπου θέλει υποκύψει, και η έπαρσις των ανθρώπων θέλει ταπεινωθή· μόνος δε ο Κύριος θέλει υψωθή εν εκείνη τη ημέρα. Και τα είδωλα θέλουσιν ολοκλήρως καταστραφή. Και αυτοί θέλουσιν εισέλθει εις τα σπήλαια των βράχων και εις τας τρύπας της γης, διά τον φόβον του Κυρίου και διά την δόξαν της μεγαλειότητος αυτού, όταν εγερθή διά να κλονίση την γην. Εν εκείνη τη ημέρα θέλει ρίψει ο άνθρωπος εις τους ασπάλακας και εις τας νυκτερίδας τα αργυρά αυτού είδωλα και τα χρυσά αυτού είδωλα, τα οποία έκαμεν εις εαυτόν διά να προσκυνή· διά να εισέλθωσιν εις τας σχισμάς των βράχων και εις τα σπήλαια των πετρών, διά τον φόβον του Κυρίου και διά την δόξαν της μεγαλειότητος αυτού, όταν εγερθή διά να κλονίση την γην. Παραιτήθητε από ανθρώπου, του οποίου η πνοή είναι εις τους μυκτήρας αυτού διότι εις τι είναι άξιος λόγου;» (Ησαϊας 2:16-22)

Αναδημοσιεύουμε μια επιστολή. Τα λέει τόσο καλά.

1)Τα μεγάλα «σήριαλς» στην τηλεόραση βλάπτουν. Το «Ντάλλας» όμως είναι πολύ επικίνδυνο, γιατί με την πολύ γρήγορη και δυνατή πλοκή και την εντυπωσιακή παρουσίαση, πλούτος, θαυμάσια σκηνοθεσία, άριστη κινηματογράφηση, γοητεύει τον θεατή και τον ξεγελά στο να αποδεχτεί το ρηχό κείμενο και να υποστεί αδιαμαρτύρητα την παρακολούθηση όσων αηδιαστικών και απίθανων παρουσιάζονται σαν δρώμενα σ’ αυτό το ράντσο της διαφθοράς της κάθε είδους. 2)Αυτή η τόσο τέλεια μελετημένη εισβολή των πρωταγωνιστών του σήριαλ, στον ιδιαίτερο διανοητικό και ψυχικό κόσμο του θεατή κάνει να γίνονται σιγά-σιγά πολύ οικείοι σαν υπαρκτά πρόσωπα. Και ο Τζέυ Άρ κάθε άλλο παρά αντιπαθητικός παρ’ όλα τα φρικτά εγκλήματά του. Το πώς λειτουργεί αυτή η παραπλάνηση του μέσου θεατή, δηλαδή του 80% των θεατών της τηλεόρασης, φάνηκε, όταν πυροβολήθηκε ο Τζέυ Άρ κι αναστατώθηκε η υφήλιος, σαν να ήταν κάποιος ζωντανός άνθρωπος, αυτό το θλιβερό κατασκεύασμα της αμερικανικής επιχειρηματικής σκέψης. Αυτού του είδους τα σήριαλς, είναι ένας καλά μελετημένος βιασμός της σκέψης του θεατή, που οδηγεί στην αποβλάκωσή του, για να περάσουν οι κάθε μορφής μετριότητες και καταξιωθεί έτσι η δύναμη του χρήματος που μπρος του, όλες οι άλλες αξίες σβήνουν. Αυτή, δυστυχώς, είναι η τρομακτικότερη συνέπεια: Η συνεχής εξοικείωση του θεατή, με πρόσωπα ανήθικα και εγκληματικά, που ωραιοποιούνται. Δεν πρέπει να δεχόμαστε μοιρολατρικά αυτή τη μόλυνση γιατί σε λίγο θα είναι πολύ αργά. Σας αρέσουν οι λέξεις, «βιασμός της σκέψης» «αποβλάκωση» «ωραιοποίηση της βρωμιάς». Και όμως αυτή είναι η πραγματικότητα. Τι να πεις για τις ανόητες μανάδες, που καθηλώνουν το παιδί τους μπροστά στο γυαλί, και το θηλάζουν με τέλεια δηλητήρια; Όταν αργότερα, θα φιλέψουν τη μάνα τους με μια κλωτσιά, τύπου σήριαλ, θα λέει πως χάλασε ο κόσμος. Γνωρίζω πολλούς πατεράδες, που παίρνουν το παιδί του από το χεράκι και το πάνε στην εκκλησία. Του μαθαίνουνε από το Ευαγγέλιο  για την αγάπη του Θεού. Έχουν πετάξει από το σπίτι τους το φονικό «γυαλί», η TV, και μεγαλώνουν τα παιδιά τους με το γάλα του Θεού. Είναι οι έξυπνοι. Είναι οι σωστοί. Είναι αυτοί που χτίζουν την οικογένειά τους στην πέτρα. Σπέρνουμε και θερίζουμε. Και μετά τα βάζουμε με τον Θεό. Δεν τα έκανε καλά. Δεν επεμβαίνει όταν πρέπει. Δεν πονάει στο δράμα μας. Ο Θεός πονά. Μα σαν βγάζουμε μόνοι μας τα μάτια μας; Κάποιος, μου έλεγε, πως με την τηλεόραση ξυπνήσανε τα παιδιά του. Ωραία. Σε λίγο όμως, όταν παραξυπνήσουν, που θα πάει αυτός να κρύψει το πρόσωπό του;