«Ιδού, ο Κύριος κενόνει την γην και ερημόνει αυτήν και ανατρέπει αυτήν και διασκορπίζει τους κατοίκους αυτής. Και θέλει είσθαι, ως ο λαός, ούτως ο ιερεύς· ως ο θεράπων, ούτως ο κύριος αυτού· ως η θεράπαινα, ούτως η κυρία αυτής· ως ο αγοραστής, ούτως ο πωλητής· ως ο δανειστής, ούτως ο δανειζόμενος· ως ο λαμβάνων τόκον, ούτως ο πληρόνων τόκον εις αυτόν. Ολοκλήρως θέλει κενωθή η γη και ολοκλήρως θέλει γυμνωθή· διότι ο Κύριος ελάλησε τον λόγον τούτον. Η γη πενθεί, μαραίνεται, ο κόσμος ατονεί, μαραίνεται, οι υψηλοί εκ των λαών της γης είναι ητονημένοι. Και η γη εμολύνθη υποκάτω των κατοίκων αυτής· διότι παρέβησαν τους νόμους, ήλλαξαν το διάταγμα, ηθέτησαν διαθήκην αιώνιον. Διά τούτο η αρά κατέφαγε την γην και οι κατοικούντες εν αυτή ηρημώθησαν· διά τούτο οι κάτοικοι της γης κατεκαύθησαν και ολίγοι άνθρωποι έμειναν. Ο νέος οίνος πενθεί, η άμπελος είναι εν ατονία, πάντες οι ευφραινόμενοι την καρδίαν στενάζουσιν. Η ευφροσύνη των τυμπάνων παύει· ο θόρυβος των ευθυμούντων τελειόνει· παύει της κιθάρας η ευφροσύνη. δεν θέλουσι πίνει οίνον μετά ασμάτων· το σίκερα θέλει είσθαι πικρόν εις τους πίνοντας αυτό. Η πόλις της ερημώσεως ηφανίσθη· πάσα οικία εκλείσθη, ώστε να μη εισέλθη μηδείς. Κραυγή είναι εν ταις οδοίς διά τον οίνον· πάσα ευθυμία παρήλθεν· η χαρά του τόπου έφυγεν. Ερημία έμεινεν εν τη πόλει, και η πύλη εκτυπήθη υπό αφανισμού·» (Ησαϊας 24:1-12)

Ο Φράνσις Στάιγκερ πιστεύει, πως στο μέλλον, θα ζούμε κάτω από τη γη σε μεγάλα κτίρια. Θα υπάρχουν ολόκληρες υπόγειες πόλεις. Η ατμόσφαιρα θα υπόκειται σε ιατρικό έλεγχο που θα καταργεί την μόλυνση. Το κλίμα και η θερμοκρασία θα ελέγχονται επίσης. Πως αλήθεια προδίνονται οι άνθρωποι; Πόσο σκοτεινό είναι το μέλλον μας; Πως μας συμπεριφέρονται αυτοί οι σωτήρες μας, είτε πρόκειται για καθηγητάδες, είτε πρόκειται για πολιτικούς; Μας συμπεριφέρονται, σαν να είμαστε κοτόπουλα, στην κουταμάρα. Ούτε λίγο, ούτε πολύ μας λένε πολλά πράγματα, πάρα πολύ ευχάριστα αλήθεια. 1)Η μόλυνση του περιβάλλοντος δεν πρόκειται να περιοριστεί, μα αντίθετα θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο, ώστε η επιβίωση του ανθρώπου πάνω στη γη, να είναι τελείως αδύνατη. Σ’ αυτό, δυστυχώς συμφωνούν όλοι οι ερευνητές. Με την μόλυνση, δυστυχώς, συμβαίνει κάτι, που δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει.  Η μόλυνση προστίθεται, είτε μιλούμε για την μόλυνση της ατμόσφαιρας, είτε για την μόλυνση των υδάτων, είτε ακόμη για την μόλυνση, από την διάσπαρτη ραδιενέργεια, προστίθενται σωρευτικά. Δηλαδή στην προηγούμενη μόλυνση προστίθεται κάθε μέρα η καινούρια χωρίς να εξαφανίζεται, όπως λαθεμένα νομίζουμε, η παλιά. Η γη είναι ένα κλειστό δοχείο. Μπορεί να εξαφανίζεται το νέφος πάνω από την Αθήνα, γιατί φύσηξαν κάποιοι άνεμοι. Απλούστατα διασκορπίζεται σε ψηλότερα ατμοσφαιρικά στρώματα ή πάνω από τη θάλασσα και με τη βροχή που πέφτει προικίζει με καινούριες δηλητηριώδεις ενώσεις, από αυτές που κάθε μέρα κατασκευάζει ο άνθρωπος. Κάποια μέρα, θα φτάσει η μόλυνση σε τέτοιο σημείο κορεσμού που είναι αδύνατη η επιβίωση πάνω στην επιφάνεια του πλανήτη μας. 2)Τα περί πόλεων κάτω από τη γη κλιματιζόμενων, και με φιλτράρισμα του ατμοσφαιρικού αέρα, είναι παραμύθια. Είναι όχι αδύνατα από τεχνικής πλευράς, μα τόσο πολύ δαπανηρά, που αποκλείονται τελείως τέτοιες μεγάλες κατασκευές, εκτός από μεμονωμένες περιπτώσεις δισεκατομμυριούχων. Τίποτα, λοιπόν, απ’ όλα αυτά δεν πρόκειται να γίνει. Θα δηλητηριαζόμαστε και θα αυτοκτονούμε κάθε μέρα, όλο και περισσότερο. Μακριά από τον Θεό, ο άνθρωπος, ξεπέρασε στη συμφορά κάθε μαθητευόμενο μάγο. Οι μολυσμένες από την αμαρτία καρδιές(Μάρκος 7:21-23), μολύνανε τις πράξεις μας και τα έργα μας, και τώρα θερίζουμε εμείς και τα παιδιά μας με τον θάνατο. Γιατί η αμαρτία φέρνει το θάνατο. Γιατί θάνατος, δεν είναι μόνο του σώματος, μα κυρίως της ψυχής. Πηγή της ζωής για μας και η ίδια η ζωή είναι ο Θεός, που γεμάτος αγάπη θέλει το αγαθό μας. Μα εμείς, κόψαμε κάθε σχέση μαζί του, τραβήξαμε δικό μας δρόμο, τα κάναμε γυαλιά καρφιά και θερίζουμε. Θερίζουμε την απιστία μας και τίποτα άλλο.