«Τας δε νεανικάς επιθυμίας φεύγε και ζήτει την δικαιοσύνην, την πίστιν, την αγάπην, την ειρήνην μετά των επικαλουμένων τον Κύριον εκ καθαράς καρδίας. Τας δε μωράς και απαιδεύτους φιλονεικίας παραιτού, εξεύρων ότι γεννώσι μάχας· ο δε δούλος του Κυρίου δεν πρέπει να μάχηται, αλλά να ήναι πράος προς πάντας, διδακτικός, ανεξίκακος, διδάσκων μετά πραότητος τους αντιφρονούντας, μήποτε δώση εις αυτούς ο Θεός μετάνοιαν, ώστε να γνωρίσωσι την αλήθειαν, και να ανανήψωσιν από της παγίδος του διαβόλου, υπό του οποίου είναι πεπαγιδευμένοι εις το θέλημα εκείνου.» (2 Τιμοθέου 2:22-26)

«Ευλογητός Κύριος, όστις δεν παρέδωκεν ημάς θήραμα εις τους οδόντας αυτών. Η ψυχή ημών ελυτρώθη ως πτηνόν από της παγίδος των θηρευτών· η παγίς συνετρίβη, και ημείς ελυτρώθημεν. Η βοήθεια ημών είναι εν τω ονόματι του Κυρίου, του ποιήσαντος τον ουρανόν και την γην.» (Ψαλμός 124:6-8)

Μια παγίδα είναι ο κόσμος, που αν μπορούσαν οι άνθρωποι να την διακρίνουν και να ανιχνεύσουν τον τρομερό κίνδυνο που τους απειλεί, θα έβλεπαν με άλλο μάτι τη ζωή και θα κατέφευγαν σε Εκείνον που έχει τη δύναμη να τους ελευθερώσει από αυτή. Μα λίγοι το βλέπουν αυτό. Κάθε παγίδα έχει κυρίως δυο σημεία. Το ένα είναι το δόλωμα, που είναι απαραίτητο να προσελκύσει το θύμα. Μπορεί να είναι λίγο τυράκι, κάποιο σκουληκάκι, και στους δύσμοιρους ανθρώπους μια απατηλή υπόσχεση για απολαύσεις και χαρές, που θα βρουν μακριά από το Θεό και το θέλημά Του. Όποιος χάψει το ανόητο αυτό δόλωμα, και είναι πολλοί που το κάνουν, η παγίδα κλείνει και τότε όχι μόνο οι υποσχέσεις δεν πραγματοποιούνται, μα ο άνθρωπος χάνει για πάντα και ό,τι πολυτιμότερο είχε, αυτή την ίδια τη ζωή του, τη χάνει για πάντα. Κάποιος μάλιστα ειρωνικά έλεγε, πως με το ίδιο τυράκι έπιασε μια ντουζίνα ποντίκια. Όσοι πιάνονται στην παγίδα, χάνουν κάθε ελπίδα πια. Μα ο Δαβίδ λέει πως η παγίδα της αμαρτίας, και της καταδίκης που αυτή φέρνει, συντρίφτηκε. Με την προφητική ποιητική του γλώσσα ο ψαλμωδός αναφέρεται στο μεγάλο λυτρωτικό έργο του Σταυρού. Εκεί επάνω ένα δυνατό χέρι συνέτριψε τα δεσμά της αμαρτίας που μας καταδίκαζαν σε αιώνιο θάνατο και άνοιξε μια πόρτα ελευθερίας, να φτερουγίσουμε στον γαλάζιο ουρανό πραγματικά ελεύθεροι. Δυστυχώς υπάρχουν άνθρωποι  που, αν και συντρίφτηκε η παγίδα, εξακολουθούν να μένουν σ’ αυτήν. Στο χέρι σου είναι να θελήσεις να ξεφύγεις. Να απλώσεις το χέρι σου στο Χριστό για να σε ελευθερώσει(Ιωάννη 8:36).