«Εάν δεχώμεθα την μαρτυρίαν των ανθρώπων, η μαρτυρία του Θεού είναι μεγαλητέρα· διότι αύτη είναι η μαρτυρία του Θεού, την οποίαν εμαρτύρησε περί του Υιού αυτού. Όστις πιστεύει εις τον Υιόν του Θεού έχει την μαρτυρίαν εν εαυτώ· όστις δεν πιστεύει εις τον Θεόν, έκαμεν αυτόν ψεύστην, διότι δεν επίστευσεν εις την μαρτυρίαν, την οποίαν εμαρτύρησεν ο Θεός περί του Υιού αυτού. Και αύτη είναι μαρτυρία, ότι ζωήν αιώνιον έδωκεν εις ημάς ο Θεός, και αύτη η ζωή είναι εν τω Υιώ αυτού. Όστις έχει τον Υιόν έχει την ζωήν· όστις δεν έχει τον Υιόν του Θεού, την ζωήν δεν έχει. Ταύτα έγραψα προς εσάς τους πιστεύοντας εις το όνομα του Υιού του Θεού, διά να γνωρίζητε ότι έχετε ζωήν αιώνιον, και διά να πιστεύητε εις το όνομα του Υιού του Θεού.» (1 Ιωάννη 5:9-13)

Κάποιος Ερρίκος Θαρώ είπε ότι «οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν σε μια ήσυχη απελπισία». Ο Ε. Κουκ αποκάλεσε τη ζωή «μια κούφια σαπουνόφουσκα». Ίσως η ζωή του να είχε τέτοιο περιεχόμενο. Μια ζωή μακριά από το Χριστό είναι πράγματι άδεια. Ο Ιωάννης Μάνσφιλντ υποστήριζε, πως η ζωή είναι «ένας συνεχής πονοκέφαλος, σ’ ένα φλύαρο δρόμο». Ο Ζώρζ Μπέρναρντ Σω έλεγε πως η ζωή είναι «μια φλόγα που συνεχώς αργοσβήνει». Ο Ρόμπερτ Μπράουνινγκ περιέγραψε τη ζωή σαν «ένα κενό όνειρο». Ο Ιωάννης Γκέυ υποστήριζε, πως η ζωή είναι ένα «αστείο». Και ο σερ Λώρενς Ολίβιε, ο μεγάλος άγγλος ηθοποιός, είπε κάποτε, πως η ζωή είναι «ένα τσιγάρο, μια φλογίτσα δραστηριότητας, λίγα όνειρα, που διαλύονται, και τέλος, λίγη στάχτη». Αν προσέξουμε κανένας δεν μίλησε με θαυμασμό για τη ζωή. Μια ζωή χωρίς το Θεό(Εφεσίους 2:12), που είναι υποταγμένη στο να υπηρετεί τις επιθυμίες μας, βέβαια είναι κούφια, άδεια, θλιβερή, μα όχι και αστεία, γιατί το τέλος της θα είναι οπωσδήποτε δραματικό(Αποκάλυψη 21:8), όταν βρεθούμε μπροστά στην κρίση του Θεού(Εβραίους 9:27). Μονάχα ο Ιησούς Χριστός μέσα μας, η ζωή Του ζωή μας, η νοοτροπία Του δική μας νοοτροπία, ο χαρακτήρας Του χαρακτήρας μας είναι ζωή αληθινή, ζωή πλούσια, ζωή που αξίζει να τη ζήσεις, μ’ όλη σου τη δύναμη και μ’ οποιοδήποτε κόστος. Έξω από το Χριστό, χωρίς το Χριστό όλα όσα ζούμε είναι υποκατάστατα, είναι προσπάθειες, δεν είναι αληθινή. Ό,τι δεν είναι Χριστός, είναι αμαρτία, είναι αποτυχία, είναι θάνατος.