«Επειδή εγώ έκραζον, και σεις δεν υπηκούετε· εξέτεινον την χείρα μου, και ουδείς προσείχεν· Αλλά κατεφρονείτε πάσας τας συμβουλάς μου και τους ελέγχους μου δεν εδέχεσθε· διά τούτο και εγώ θέλω επιγελάσει εις τον όλεθρόν σας· θέλω καταχαρή, όταν επέλθη ο φόβος σας. Όταν ο φόβος σας επέλθη ως ερήμωσις και η καταστροφή σας εφορμήση ως ανεμοστρόβιλος, όταν η θλίψις και η στενοχωρία έλθωσιν εφ’ υμάς· τότε θέλουσι με επικαλεσθή, αλλά δεν θέλω αποκριθή· επιμόνως θέλουσι με εκζητήσει, αλλά δεν θέλουσι με ευρεί. Διότι εμίσησαν την γνώσιν και τον φόβον του Κυρίου δεν εξέλεξαν· δεν ηθέλησαν τας συμβουλάς μου· κατεφρόνησαν πάντας τους ελέγχους μου· διά τούτο θέλουσι φάγει από των καρπών της οδού αυτών και θέλουσι χορτασθή από των κακοβουλιών αυτών. Διότι η αποστασία των μωρών θέλει θανατώσει αυτούς, και η αμεριμνησία των αφρόνων θέλει αφανίσει αυτούς. Όστις όμως ακούει εμού, θέλει κατοικήσει εν ασφαλεία· και θέλει ησυχάζει, μη φοβούμενος κακόν.» (Παροιμίες 1:24-33)

Ένα αεροπλάνο που ερχότανε από Γενεύη, όταν πλησίαζε στο αεροδρόμιο του Ελληνικού, έδωσε σήμα, να περιμένει κάποιο ασθενοφόρο να παραλάβει κάποιον επιβάτη, που είχε μεγάλη ασφυξία και κόντευε να πεθάνει. Πράγματι, μόλις προσγειώθηκε το αεροπλάνο, το ασθενοφόρο παρέλαβε έναν αναίσθητο και μελανιασμένο άνθρωπο. Μα σαν τον ξάπλωσαν στο κρεβάτι για να προχωρήσουν στην εξέτασή του, ποια νομίζετε πως ήταν η αρρώστια του; Ο άνθρωπος αυτός ήτανε λαθρέμπορος ρολογιών και είχε κάνει μια μεγάλη ζώνη με την οποία είχε τυλίξει όλο του το σώμα, αλλά μέσα σ’ αυτή την πάνινη ζώνη είχε βάλει πάνω από χίλιες μηχανές ρολογιών. Δυστυχώς δεν είχε υπολογίσει καλά το σφίξιμο. Με τον ίδιο τρόπο, μακριά από τον Θεό και την αγάπη Του, με τις αμαρτωλές επιθυμίες μας και επιδιώξεις μας, κάνουμε ένα τρομερό κλοιό μέσα στη ζωή μας, που μας κάνει δυστυχισμένους, να νομίζουμε πως όλοι οι άνθρωποι μας φταίνε και πως η κοινωνία στάθηκε άδικη σε μας. Χωρίς να παίρνουμε τη συνηγορία κανενός, μπορούμε με βεβαιότητα να σου πούμε, πως ο μεγαλύτερος φταίχτης του εαυτού σου στάθηκες εσύ ο ίδιος. Και το λάθος σου το μεγάλο είναι, πως θέλησες να χτίσεις τη ζωή σου χωρίς τη βοήθεια και την οδηγία του Θεού, χωρίς τη φωτισμένη δική Του συμπαράσταση, αλλά μόνος σου. Και να τώρα που έφτασες σε αδιέξοδο. Ζήτησε από τον Θεό να σε ελευθερώσει από αυτόν τον τρομερό κλοιό, πριν να είναι αργά.