«Σπείρατε δι’ εαυτούς εν δικαιοσύνη, θερίσατε εν ελέει· ανοίξατε την αφειμένην σας γήν· διότι είναι καιρός να εκζητήσητε τον Κύριον, εωσού έλθη και επισταλάξη δικαιοσύνην εφ’ υμάς.» (Ωσηέ 10:12)

Κάποιος έλεγε πως τη δύναμη και την αντοχή μιας αλυσίδας δεν την προσδιορίζουν οι πιο στέρεοι κρίκοι της, μα οι πιο ασθενείς. Εκεί ακριβώς θα σπάσει η αλυσίδα. Και το αποτέλεσμα θα είναι απροσδόκητο. Τα ίδια συμβαίνουν και στη ζωή. Πολλοί είναι εκείνοι, που με πολύ σύνεση προσέχουν τη ζωή τους, τη διατροφή τους, την εργασία τους, δεν κάνουν κατάχρηση, δεν εκθέτουν τον εαυτό τους σε κινδύνους, με σκοπό να παρατείνουν τη ζωή τους και παρατείνοντάς τη νομίζουν πως δε θα τελειώσει ποτέ και πως … δε θα πεθάνουν. Μα ξαφνικά από κει που δεν το περιμένεις παρουσιάζεται μια «μπουκαπόρτα», που όλα τα ανατρέπει και, αν δεν είσαι έτοιμος να αντιμετωπίσεις τα επακόλουθα και τις συνέπειες, είσαι χαμένος. Ναι, χαμένος. Ευχόμαστε όλα να εξελιχθούν κατά τις προβλέψεις σου. Γιατί όμως να μη ξεκαθαρίσεις το θέμα της σχέσης σου με το Θεό, αφού Εκείνος τα πάντα έχει προβλέψει και ρυθμίσει χαρίζοντάς σου μια ζωή καθαρή και γεμάτη ειρήνη, ζωή ευτυχισμένη μακριά από το φαρμάκι της αμαρτίας. Εάν όχι, τότε … δε θα θέλαμε να σου πούμε τις τόσο δυσάρεστες συνέπειες, μα δε γίνεται αλλιώς, κάποια μέρα θα βρεθείς μπροστά στα τρυπημένα Του χέρια, σ’ Εκείνον, που τόσο σε αγάπησε, ώστε να πεθάνει για σένα πάνω στο Σταυρό, και … τι θα Του πεις;