Τα δάκρυα

0
100

«Μακάριοι οι κλαίοντες τώρα, διότι θέλετε γελάσει. Μακάριοι είσθε, όταν σας μισήσωσιν οι άνθρωποι, και όταν σας αφορίσωσι και ονειδίσωσι και εκβάλωσι το όνομά σας ως κακόν ένεκεν του Υιού του άνθρώπου. Χαίρετε εν εκείνη τη ημέρα και σκιρτήσατε· διότι ιδού, ο μισθός σας είναι πολύς εν τω ουρανώ· επειδή ούτως έπραττον εις τους προφήτας οι πατέρες αυτών. Πλην ουαί εις εσάς τους πλουσίους, διότι απηλαύσατε την παρηγορίαν σας. Ουαί εις εσάς, οι κεχορτασμένοι, διότι θέλετε πεινάσει. Ουαί εις εσάς, οι γελώντες τώρα, διότι θέλετε πενθήσει και κλαύσει. Ουαί εις εσάς, όταν πάντες οι άνθρωποι σας ευφημήσωσι· διότι ούτως έπραττον εις τους ψευδοπροφήτας οι πατέρες αυτών. Αλλά προς εσάς τους ακούοντας λέγω· Αγαπάτε τους εχθρούς σας, αγαθοποιείτε εκείνους, οίτινες σας μισούσιν, ευλογείτε εκείνους, οίτινες σας καταρώνται, και προσεύχεσθε υπέρ εκείνων, οίτινες σας βλάπτουσιν. Εις τον τύπτοντά σε επί την σιαγόνα πρόσφερε και την άλλην, και από του αφαιρούντος το ιμάτιόν σου μη εμποδίσης και τον χιτώνα. Εις πάντα δε τον ζητούντα παρά σου δίδε, και από του αφαιρούντος τα σα μη απαίτει. Και καθώς θέλετε να πράττωσιν εις εσάς οι άνθρωποι, και σεις πράττετε ομοίως εις αυτούς.» (Λουκάς 6:21-31)

Ένα από τα πιο παράξενα κομμάτια της ζωής μας είναι τα δάκρυα. Δεν υπάρχει άνθρωπος που δεν έκλαψε και κανένας δεν μπορεί να πει, πως δεν θα έρθουν περιστάσεις να ξανακλάψει στη ζωή του. Με δάκρυα γεννιόμαστε και με δάκρυα μας συνοδεύουν οι συγγενείς μας κατά την αναχώρησή μας από τον κόσμο αυτό. Είναι δάκρυα χαράς και είναι δάκρυα λύπης. Είναι δάκρυα ενθουσιασμού και είναι δάκρυα φόβου και αγωνίας. Όταν ο άνθρωπος συναισθανθεί ότι είναι αμαρτωλός χαμένος και εχθρός του Θεού(Ιάκωβος 4:4, Κολοσσαείς 1:21) με τη ζωή του και με τη σκέψη του και στην κατάσταση αυτή αντιμετωπίσει την άπειρη αγάπη του Θεού, και την δωρεάν σωτηρία(Εφεσίους 2:8, Πράξεις 2:47) δια του αίματος της θυσίας του Σταυρού, τότε εάν ο άνθρωπος αυτός είναι ειλικρινής δεν μπορεί να κρατηθεί και δάκρυα γεμίζουν τα μάτια του, δάκρυα που είναι η μεγαλύτερη απόδειξη της μετάνοιάς του στο Θεό(Πράξεις 17:30, 2:38, Λουκάς 5:32, 13:3). Την ώρα εκείνη δια του Πνεύματος γίνεται μέσα στην καρδιά μας το θαύμα της αναγέννησης(Ιωάννη 3:3-8, 1:13, 1 Ιωάννη 4:7, 5:1,18, 1 Πέτρου 1:23), που παρομοιάζεται και με σπορά, διότι ο Λόγος του Θεού, σπόρος ζωής, μπαίνει μέσα στην καρδιά μας. Και ενώ η σπορά αυτή γίνεται μετά δακρύων, επακολουθεί μετά μια ζωή πίστης και μακαριότητας, που μας γεμίζει με αγαλλίαση κάθε μέρα με τις απαντήσεις και τις αποκαλύψεις του Θεού. Αν θέλεις να μην ξανακλάψεις, κλάψε για στερνή φορά μπροστά στο σταυρό του Χριστού και στην αγάπη Του, για την αμαρτία σου, και μετά δεν θα υπάρξουν περιστάσεις να ξανακλάψεις, παρά μόνο από χαρά και συγκίνηση για τα άπειρα δώρα της αγάπης του Θεού στη ζωή σου.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ