Μπροστά στην πόρτα

0
102

«Ας ήναι αι οσφύες σας περιεζωσμέναι και οι λύχνοι καιόμενοι· και σεις όμοιοι με ανθρώπους, οίτινες προσμένουσι τον κύριον αυτών, πότε θέλει επιστρέψει εκ των γάμων, διά να ανοίξωσιν ευθύς εις αυτόν όταν έλθη και κρούση.  Μακάριοι οι δούλοι εκείνοι, τους οποίους ελθών ο κύριος θέλει ευρεί αγρυπνούντας. Αληθώς σας λέγω, ότι θέλει περιζωσθή και καθίσει αυτούς εις την τράπεζαν, και ελθών εις το μέσον θέλει υπηρετήσει αυτούς. Και εάν έλθη εν τη δευτέρα φυλακή και εν τη τρίτη φυλακή έλθη και εύρη ούτω, μακάριοι είναι οι δούλοι εκείνοι. Τούτο δε γινώσκετε, ότι εάν ήξευρεν ο οικοδεσπότης ποίαν ώραν ο κλέπτης έρχεται, ήθελεν αγρυπνήσει και δεν ήθελεν αφήσει να διορυχθή ο οίκος αυτού. Και σεις λοιπόν γίνεσθε έτοιμοι· διότι καθ” ην ώραν δεν στοχάζεσθε, έρχεται ο Υιός του ανθρώπου.» (Λουκάς 12:35-40)

Στον καθεδρικό ναό του Αγίου Παύλου στο Λονδίνο βρίσκεται ένας πίνακας με τίτλο «Το φως του κόσμου» του Άγγλου ζωγράφου William Helman Hunt. Απεικονίζει τον Ιησού Χριστό να χτυπάει με το ένα χέρι μια πόρτα με σκουριασμένες πρόκες, καλυμμένη από αγκάθια, ενώ στο άλλο χέρι κρατάει ένα φανάρι. Αν παρατηρήσει κανείς προσεκτικά, θα διαπιστώσει ότι η πόρτα δεν έχει πόμολο. Μήπως το ξέχασε ο ζωγράφος; Ή μήπως ήθελε να υπονοήσει ότι η πόρτα αυτή, η πόρτα της καρδιάς κάθε ανθρώπου, ανοίγει μόνο από μέσα, από τον ιδιοκτήτη, και δεν πρόκειται ποτέ ο Χριστός να την παραβιάσει,… Έχουμε συνηθίσει να σκεφτόμαστε τον Ιησού Χριστό έξω από την πόρτα της καρδιάς μας, να χτυπάει μέχρι να Του ανοίξουμε, να Τον κάνουμε Κύριό μας και Σωτήρα μας. Ας σκεφτούμε τώρα τον Ιησού Χριστό, δοξασμένο και κυρίαρχο, να επιστρέφει και να κάνει το λογαριασμό για τα όσα μας εμπιστεύθηκε να χειριστούμε σ’ αυτή τη Γη. Να χτυπάει την πόρτα της καρδιάς μας, για να μας ζητήσει λόγο αυτή τη φορά για το πώς ζήσαμε, τι κάναμε, πως αξιοποιήσαμε το χρόνο μας, την υγεία μας, τα υλικά αγαθά μας. Και το πιο τραγικό, όπως το εδάφιο (Λουκάς 13:25), υπάρχει περίπτωση να είμαστε εμείς απ’ έξω απ’ τη δική Του πόρτα και να χτυπάμε. Και να έρχεται από μέσα η τελεσίδικη απάντηση. «Δεν σας γνωρίζω». Ο Ιησούς Χριστός μας λέει «εις τον κρούοντα θα ανοιχτεί» (Λουκάς 11:10). Αλλά εάν εμείς δεν του ανοίξουμε, κάποτε θα βρεθούμε μπροστά στην κλειστή Του πόρτα, αμετάκλητα. Δεν το ευχόμαστε για κανέναν.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ