Μαζί μ’ Αυτόν τα πάντα!

0
91

«Επειδή όστις τον ίδιον εαυτού Υιόν δεν εφείσθη, αλλά παρέδωκεν αυτόν υπέρ πάντων ημών, πως και μετ” αυτού δεν θέλει χαρίσει εις ημάς τα πάντα; Τις θέλει εγκαλέσει τους εκλεκτούς του Θεού; Θεός είναι ο δικαιών· τις θέλει είσθαι ο κατακρίνων; Χριστός ο αποθανών, μάλλον δε και αναστάς, όστις και είναι εν τη δεξιά του Θεού, όστις και μεσιτεύει υπέρ ημών. Τις θέλει μας χωρίσει από της αγάπης του Χριστού; θλίψις ή στενοχωρία ή διωγμός ή πείνα ή γυμνότης ή κίνδυνος ή μάχαιρα; Καθώς είναι γεγραμμένον, Ότι ένεκα σου θανατούμεθα όλην την ημέραν. Ελογίσθημεν ως πρόβατα σφαγής. Αλλ” εις πάντα ταύτα υπερνικώμεν διά του αγαπήσαντος ημάς. Επειδή είμαι πεπεισμένος ότι ούτε θάνατος ούτε ζωή ούτε άγγελοι ούτε αρχαί ούτε δυνάμεις ούτε παρόντα ούτε μέλλοντα ούτε ύψωμα ούτε βάθος ούτε άλλη τις κτίσις θέλει δυνηθή να χωρίση ημάς από της αγάπης του Θεού της εν Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών.» (Ρωμαίους 8:32-39)

Μιλούμε πάρα πολύ συχνά για τη σωτηρία που χαρίζει ο Ιησούς Χριστός, και είναι όρος πνευματικός καθιερωμένος, μα δεν μπορούμε συνήθως να προσδιορίσουμε επακριβώς ποιο είναι το περιεχόμενο αυτής της σωτηρίας. Η κλασική αντίληψη, αλλά όχι η μοναδική, είναι «η συγχώρηση των αμαρτιών μας», που προσφέρεται με το αίμα του Χριστού πάνω στο Σταυρό και πιστεύουμε ότι με τη συγχώρηση αυτή ολοκληρώνεται το όλο ζήτημα της σωτηρίας μας. Μα αν είμαστε ειλικρινείς μελετητές και ερευνητές του Λόγου του Θεού, δεν μπορούμε με αυτό να μείνουμε απόλυτα ικανοποιημένοι. Υπάρχουν και άλλες απόψεις του θέματος και άλλες θέσεις. Στην πρώτη επιστολή του Ιωάννου(2:12-14) αναφέρει τρεις κατηγορίες ανθρώπων, πιστών του Κυρίου: «Γράφω προς εσάς, τεκνία, διότι συνεχωρήθησαν αι αμαρτίαι σας δια το όνομα αυτού». Και προχωρεί: «Γράφω προς εσάς, πατέρες, διότι εγνωρίσατε τον απ’ αρχής, γράφω προς εσάς, νεανίσκοι, διότι ενικήσατε τον πονηρόν» … Υπάρχει και άλλη διάκριση στην προς Εφεσίους επιστολή(3:14-19), όπου ο απόστολος Παύλος αναφέρει το περιεχόμενο της καθημερινής του προσευχής: «… κάμπτω τα γόνατά μου προς τον Πατέρα … να κραταιωθείτε εν δυνάμει δια του Πνεύματος αυτού εις τον εσωτερικόν άνθρωπον, δια να κατοικήσει ο Χριστός δια της πίστεως εν ταις καρδίαις υμών, ώστε να δυνηθήτε … να καταλάβετε μετά πάντων των αγίων, τι το πλάτος και μήκος, και βάθος και ύψος και να γνωρίσητε την αγάπην του Χριστού, την υπερβαίνουσαν πάσαν γνώσιν, δια να πληρωθείτε με όλο το πλήρωμα του Θεού». Όταν έχεις πάρει το Χριστό, όπως το λέει το Ευαγγέλιο, όταν σου έχει χαριστεί ο Χριστός και Τον έχεις μέσα στην καρδιά σου, τότε μαζί με το Χριστό θα έχεις πάρει μέσα στην καρδιά σου «τα πάντα». Είναι πάρα πολλά τα σημεία στα οποία αναφέρονται αυτά τα πάντα. Η απάντηση είναι: ό,τι μπορεί να συμπεριληφθεί στην προσευχή σου. Ο Θεός μας δώρισε το μεγάλο προνόμιο της προσευχής, να κρατάμε όλες Του τις υποσχέσεις στα χέρια μας, μόνον αν πιστεύουμε: «πιστεύσει ότι εκείνα τα οποία λέγει γίνονται» και «πάντα όσα προσευχόμενοι ζητείτε, πιστεύετε ότι ελάβατε» (Μάρκος 11:23-24). Μας έδωσε αυτή την εξουσία, αυτή τη δύναμη: ό,τι πούμε. Μπορούμε να πούμε πολλά, πάρα πολλά. Κάποιος πιστός άνθρωπος έγραφε ότι δεν υπάρχουν αναπάντητες προσευχές, παρά μόνο εάν δεν έχουμε την πίστη που χρειάζεται, για να βάλει σε κίνηση την προσευχή μας. Βέβαια αυτό συμβαίνει μόνο δια του Ιησού Χριστού. Η προσευχή γίνεται πραγματικότητα εάν μέσα στην καρδιά μας κατοικεί ο Χριστός. Τότε ο Πατέρας απαντά δια του Υιού και για χάρη του Υιού. Αν αγαπάς με όλη σου την καρδιά το Χριστό και Τον έχεις εκεί μέσα εγκατεστημένο σαν μοναδικό Κύριο και Αφέντη σου, τότε … ό,τι του ζητήσεις θα σου το εκτελέσει. Και οπωσδήποτε τότε δεν θα ζητάς, παρά μόνο για τη δόξα του Κυρίου σου: «Είτε λοιπόν  τρώγετε, είτε πίνετε, είτε πράττετε τι, πάντα πράττετε εις δόξαν Θεού» (1 Κορινθίους 10:31). Όχι για να ξοδέψουμε για τον εαυτό μας και να ευχαριστήσουμε τη σάρκα μας. Μέσα στο θέλημά Του τα ‘χουμε όλα. Κι όπως μας γράφει ο Πέτρος(2:3): «Καθώς η θεία δύναμις αυτού εχάρισεν εις ημάς πάντα τα προς ζωήν και ευσέβειαν». Αυτός είναι ο πόθος μας και η χαρά μας. Το θέλημά Του, η δόξα Του, η ζωή Του μέσα μας!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ