«Επειδή βλέπετε την πρόσκλησίν σας, αδελφοί, ότι είσθε ου πολλοί σοφοί κατά σάρκα, ου πολλοί δυνατοί, ου πολλοί ευγενείς. Αλλά τα μωρά του κόσμου εξέλεξεν ο Θεός διά να καταισχύνη τους σοφούς, και τα ασθενή του κόσμου εξέλεξεν ο Θεός διά να καταισχύνη τα ισχυρά, και τα αγενή του κόσμου και τα εξουθενημένα εξέλεξεν ο Θεός, και τα μη όντα, διά να καταργήση τα όντα, διά να μη καυχηθή ουδεμία σαρξ ενώπιον αυτού. Αλλά σεις είσθε εξ αυτού εν Χριστώ Ιησού, όστις εγενήθη εις ημάς σοφία από Θεού, δικαιοσύνη τε και αγιασμός και απολύτρωσις·  ώστε, καθώς είναι γεγραμμένον, Ο καυχώμενος εν Κυρίω ας καυχάται.» (1 Κορινθίους 1:26-31)

Ο Χάτσον Τέιλορ, ιδρυτής της μεγαλύτερης χριστιανικής ιεραποστολής στην Κίνα τον 19ο αιώνα, είπε κάποτε σ’ ένα φίλο του, που του εξέφραζε τον θαυμασμό του για την επιρροή του σ΄αυτή τη χώρα: «Μου φαίνεται ότι ο Θεός κοίταξε κάτω εδώ στη Γη και έψαξε να βρει ένα πολύ αδύναμο άνθρωπο κι όταν είδε εμένα είπε: αυτός είναι τόσο αδύναμος, που Μου κάνει για τα σχέδιά μου!». Πριν από την ημέρα της Πεντηκοστής οι μαθητές του Χριστού δεν ήταν παρά μια φοβισμένη ομάδα αδύναμων ανθρώπων. Κρύβονταν και δεν τολμούσαν να ξεμυτίσουν «για τον φόβο των Ιουδαίων». Είδαν να σταυρώνουν τον Κύριό τους σαν κακούργο και παρόλο που Τον είδαν κατόπιν αναστημένο, ο φόβος δεν έφευγε απ’ την καρδιά τους. Μα την ημέρα εκείνη, της Πεντηκοστής, κάτι συνέβη που άλλαξε τις καρδιές τους: το Πνεύμα το Άγιο ήρθε σ’ αυτούς, ήρθε στη Γη μας, στους πιστούς του Ιησού Χριστού, ακριβώς όπως τους το είχε ο Ίδιος υποσχεθεί. Είχαν ακούσει τόσα πολλά από το στόμα του Κυρίου! Μα ούτε καλά τα καταλάβαιναν, ούτε να τα ζήσουν ήταν σε θέση. Μόλις όμως πήραν το Πνεύμα το Άγιο, πήραν δύναμη από το Θεό και άρχισαν να μιλούν με παρρησία, στο μεγάλο πλήθος που είχε συγκεντρωθεί στην Ιερουσαλήμ για τη γιορτή, και μάλιστα σε διάφορες ξένες γλώσσες. Όλοι λοιπόν θαύμαζαν, γιατί άκουγαν ο καθένας στη δική του γλώσσα τα μεγαλεία του Θεού. Έτσι μ’ αυτούς τους αδύναμους και αμόρφωτους κατά κόσμο ανθρώπους, ό Θεός άρχισε με τρόπο δυνατό και θαυμαστό να χτίσει την Εκκλησία Του(Πράξεις 2:47, 20:28). Την ίδια εκείνη μέρα δέχτηκαν τη χάρη του Χριστού περίπου 3000 ψυχές!(Πράξεις 2:41).