«Διότι ο Χριστός δεν εισήλθεν εις χειροποίητα άγια, αντίτυπα των αληθινών, αλλ’ εις αυτόν τον ουρανόν, διά να εμφανισθή τώρα ενώπιον του Θεού υπέρ ημών· ουδέ διά να προσφέρη πολλάκις εαυτόν, καθώς ο αρχιερεύς εισέρχεται εις τα άγια κατ’ ενιαυτόν με ξένον αίμα· διότι έπρεπε τότε πολλάκις να πάθη από καταβολής κόσμου· τώρα δε άπαξ εις το τέλος των αιώνων εφανερώθη, διά να αθετήση την αμαρτίαν διά της θυσίας εαυτού. Και καθώς είναι αποφασισμένον εις τους ανθρώπους άπαξ να αποθάνωσι, μετά δε τούτο είναι κρίσις, ούτω και ο Χριστός, άπαξ προσφερθείς διά να σηκώση τας αμαρτίας πολλών, θέλει φανή εκ δευτέρου χωρίς αμαρτίας εις τους προσμένοντας αυτόν διά σωτηρίαν.» (Εβραίους 9:24-28)

Στις 12 Απριλίου του 1945 ο τότε Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής Φραγκλίνος Ρούσβελτ βρισκόταν στην πολιτεία Τζόρτζια. Εκεί του φιλοτεχνούσε το πορτραίτο η Ελίζαμπεθ Σουμάτοφ. Ξαφνικά, καθώς πόζαρε ο Πρόεδρος έπαθε ένα εγκεφαλικό επεισόδιο και κατέρρευσε από την καρέκλα του. Αυτό το επεισόδιο σήμανε και το τέλος της ζωής του. Το πορτραίτο του έμεινε ημιτελές και βρίσκεται ακόμη στο σημείο όπου ο Ρούσβελτ άφησε την τελευταία του πνοή. Ήταν άνθρωπος σημαντικός, σ’ έναν Παγκόσμιο Πόλεμο χώρισε τον κόσμο σε ζώνες επιρροής. Μα ο θάνατος ήρθε και γι΄αυτόν, όπως για κάθε άλλον. Ήρθε απροσδόκητα και σταμάτησε όλα τα σχέδιά του. Θέλουμε να ξεχνάμε, όμως είναι η μόνη σίγουρη πραγματικότητα. Είμαστε όλοι στη σειρά, χωρίς να ξέρουμε ποιος θα φύγει πρώτος. Κάποιος έλεγε πως θα ‘πρεπε τουλάχιστον μια φορά τη μέρα να σκεφτόμαστε το θάνατο. Όχι δεν είναι λύση, να μαυρίζει η καρδιά μας. Δεν μας έπλασε ο Θεός για τον θάνατο. Για τη ζωή μας έπλασε και αυτήν χάσαμε, σαν η αμαρτία μπήκε ανάμεσά μας. Γι’ αυτό ήρθε ο Χριστός, για να μας βγάλει από το θάνατο και να μας χαρίσει τελειότητα ζωής. Τον Ουρανό λοιπόν να σκεφτόμαστε(Κολοσσαείς 3:1-2), όχι μια φορά μα πολλές φορές τη μέρα, για να βάζουμε σωστά τις προτεραιότητες και να ζούμε το θέλημα του Πατέρα μας. Έτσι θα απολαμβάνουμε από τώρα την αφθονία της χαράς της σωτηρίας Του, αλλά και δεν θα φοβόμαστε να Τον συναντήσουμε φεύγοντας απ’ αυτό τον κόσμο. Ο θάνατος θα είναι η πόρτα της Ζωής!