«Διότι εφανερώθη η χάρις του Θεού η σωτήριος εις πάντας ανθρώπους,» (Τίτος 2:11)

«Θυσίαι του Θεού είναι πνεύμα συντετριμμένον· καρδίαν συντετριμμένην και τεταπεινωμένην, Θεέ, δεν θέλεις καταφρονήσει.» (Ψαλμός 51:17)

«Είπε δε και προς τινάς, τους θαρρούντας εις εαυτούς ότι είναι δίκαιοι και καταφρονούντας τους λοιπούς, την παραβολήν ταύτην· Άνθρωποι δύο ανέβησαν εις το ιερόν διά να προσευχηθώσιν, ο εις Φαρισαίος και ο άλλος τελώνης. Ο Φαρισαίος σταθείς προσηύχετο καθ’ εαυτόν ταύτα· Ευχαριστώ σοι, Θεέ, ότι δεν είμαι καθώς οι λοιποί άνθρωποι, άρπαγες, άδικοι, μοιχοί, ή και καθώς ούτος ο τελώνης· νηστεύω δις της εβδομάδος, αποδεκατίζω πάντα όσα έχω. Και ο τελώνης μακρόθεν ιστάμενος, δεν ήθελεν ουδέ τους οφθαλμούς να υψώση εις τον ουρανόν, αλλ’ έτυπτεν εις το στήθος αυτού, λέγων· Ο Θεός, ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ. Σας λέγω, Κατέβη ούτος εις τον οίκον αυτού δεδικαιωμένος μάλλον παρά εκείνος· διότι πας ο υψών εαυτόν θέλει ταπεινωθή, ο δε ταπεινών εαυτόν θέλει υψωθή.» (Λουκάς 18:9-14)

Η Αγία Γραφή μας διδάσκει ότι ο Θεός μας αγαπάει έτσι όπως είμαστε, και ότι είναι έτοιμος να μας δεχτεί. Για να πλησιάσει όμως κάποιος τον Θεό, η μόνη δυνατή στάση απέναντί Του είναι το να στηριχτεί πάνω στη χάρη Του. «Ο Θεός στους υπερηφάνους αντιτάσσεται, εις δε τους ταπεινούς δίδει χάριν» (Ιάκωβος 4:6). Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός το απεικονίζει αυτό στο κατά Λουκά Ευαγγέλιο: Ένας Φαρισαίος (άνθρωπος της θρησκείας) και ένας τελώνης (συλλέκτης φόρων για το Ρωμαίο κατακτητή) παρουσιάζουν αυτές τις δυο εντελώς αντίθετες στάσεις της καρδιάς τους. Ο Φαρισαίος, γεμάτος από τον εγωισμό του, θέλει να πλησιάσει το Θεό με τη δική του δικαιοσύνη. Είναι ικανοποιημένος από τον εαυτό του. Αλήθεια, τέτοια δεν είναι και η δική μας συμπεριφορά πολλές φορές, χωρίς καν να το καταλαβαίνουμε; Γνωρίζουμε την Αγία Γραφή, συμπεριφερόμαστε με αξιοπρέπεια, και κινδυνεύουμε να πιστέψουμε ότι ο Θεός μας χρωστάει κάτι. Ο τελώνης, αντίθετα, κρατάει αποστάσεις, και είναι βαθιά πεπεισμένος ότι έχει αμαρτήσει: «Ο Θεέ, κάνε έλεος σε μένα τον αμαρτωλό!». Ο Ιησούς όμως απαντά ότι αυτός επέστρεψε στο σπίτι του δικαιωμένος μάλλον παρά ο Φαρισαίος. Μόνο με τον τίτλο «μετανοημένος αμαρτωλός» μπορούμε να αποκτήσουμε την τέλεια χάρη του Θεού. Ο Θεός μας προσφέρει επειδή ο Ιησούς επειδή ο Ιησούς υπέφερε στη δική μας θέση την τιμωρία για τις αμαρτίες μας. Όποιος λοιπόν λάβει αυτό το δώρο του Θεού καταλογίζεται δίκαιος(Ρωμαίους 5:1). Με πλήρη καλή συνείδηση, μπορεί λοιπόν να σταθεί μπροστά στην παρουσία του Θεού, γιατί έχει γίνει παιδί Του(Ιωάννη 1:12, 1 Ιωάννη 3:1-2, Εφεσίους 1:5, 2:19). Κι αυτό το δρόμο τον άνοιξε ο Ιησούς Χριστός για όλους εκείνους που πιστεύουν σ’ Αυτόν(Εβραίους 10:19-22).