«Τώρα λοιπόν φοβήθητε τον Κύριον και λατρεύσατε αυτόν εν ακεραιότητι και αληθεία· και αποβάλετε τους θεούς, τους οποίους ελάτρευσαν οι πατέρες σας πέραν του ποταμού και εν τη Αιγύπτω, και λατρεύσατε τον Κύριον. Αλλ’ εάν δεν αρέσκη εις εσάς να λατρεύητε τον Κύριον, εκλέξατε σήμερον ποίον θέλετε να λατρεύητε· ή τους θεούς, τους οποίους ελάτρευσαν οι πατέρες σας πέραν του ποταμού, ή τους θεούς των Αμορραίων, εις των οποίων την γην κατοικείτε· εγώ όμως και ο οίκός μου θέλομεν λατρεύει τον Κύριον. Και απεκρίθη ο λαός λέγων, Μη γένοιτο να αφήσωμεν τον Κύριον, διά να λατρεύσωμεν άλλους θεούς· διότι Κύριος ο Θεός ημών, αυτός ανεβίβασεν ημάς και τους πατέρας ημών εκ γης Αιγύπτου, εξ οίκου δουλείας, και αυτός έκαμεν ενώπιον ημών εκείνα τα σημεία τα μεγάλα, και διεφύλαξεν ημάς καθ’ όλην την οδόν την οποίαν διωδεύσαμεν, και μεταξύ πάντων των εθνών διά των οποίων διέβημεν· και εξεδίωξεν ο Κύριος απ’ έμπροσθεν ημών πάντας τους λαούς και τους Αμορραίους τους κατοικούντας εν τη γή· και ημείς θέλομεν λατρεύει τον Κύριον· διότι αυτός είναι Θεός ημών. Και είπεν ο Ιησούς προς τον λαόν, Δεν θέλετε δυνηθή να λατρεύητε τον Κύριον· διότι αυτός είναι Θεός άγιος· είναι Θεός ζηλωτής· δεν θέλει συγχωρήσει τας ανομίας σας και τας αμαρτίας σας· διότι θέλετε εγκαταλείψει τον Κύριον και λατρεύσει ξένους Θεούς· τότε στραφείς θέλει σας κακώσει και θέλει σας εξολοθρεύσει, αφού σας αγαθοποίησε. Και είπεν ο λαός εις τον Ιησούν, Ουχί· αλλά τον Κύριον θέλομεν λατρεύει.» (Ιησού Ναυή 24:14-21)

Συνάντησε τον Ιησού Χριστό στα σαράντα του χρόνια. Είχε τέσσερα παιδιά από 6 μηνών έως 12 χρονών. Βρήκε την αλήθεια που έψαχνε, ξεδίψασε η ψυχή του και ακολούθησε το Σωτήρα του με όλη του την καρδιά. Σε λίγο τον ακολούθησε και η γυναίκα του στην πίστη. Άλλαξε και η δική της ζωή, ριζικά. Κάθε Κυριακή πρωί, ενώ παλιά έτρεχαν στις εξοχές και στις εκδρομές, τώρα όλοι μαζί πήγαιναν στην Εκκλησία να λατρέψουν τον Κύριό τους. Και ξαφνικά, όλοι οι συγγενείς και οι γνωστοί έκαναν συστηματική επίθεση, να τους προστατέψουν από τις «θρησκευτικές ακρότητες», όπως έλεγαν. «Και καλά εσείς. Αυτά τα παιδιά σας τα καημένα, δεν τα λυπάστε; Πρωί-πρωί, να τους κόβετε τον καλύτερο ύπνο, να τα τρέχετε στις Εκκλησίες; Θα τα τρελάνετε, θα τα αχρηστέψετε…» Τότε δεν είχε καθιερωθεί ακόμα το πενθήμερο ούτε για τους εργαζόμενους ούτε για τα σχολεία. Όμως άμα βρεις τη Ζωή, την Πηγή, τι να σου πουν όλα τα επιχειρήματα του κόσμου, στοιβαγμένα μαζί; Ο Θεός τους απάντησε από το Λόγο Του. Τότε που ο λαός Ισραήλ έπρεπε να φύγει από την Αίγυπτο, ο Φαραώ προσπαθούσε να τους συγκρατήσει: «Αφήστε τα παιδιά σας εδώ. Θα λατρέψετε το Θεό σας στην έρημο χωρίς αυτά!» Μα ο Κύριος ήθελε να φύγουν από τη γη της δουλείας, όλοι μαζί. Πως θα άφηναν τα παιδιά τους πίσω στην Αίγυπτο, στη γη του βασανισμού και της ειδωλολατρίας;»  «Μα δεν τα λυπάστε να ξεροψήνονται στον καυτό ήλιο της ερήμου;» ίσως και τότε κάποιοι να υποστήριξαν. Μα πώς να γίνει; Να αφήσουμε τα παιδιά μας να χαθούν αιώνια, για να μην τα «ενοχλήσουμε» στη ζωή της αμαρτίας;