«Διότι ο Κύριος είναι ο κριτής ημών· ο Κύριος είναι ο νομοθέτης ημών· ο Κύριος είναι ο βασιλεύς ημών· αυτός θέλει σώσει ημάς.» (Ησαϊας 33:22)

Πριν από αρκετά χρόνια, η Θεσσαλονίκη τρανταζόταν από σεισμούς. Οι φήμες οργίαζαν για νέα επικείμενη δόνηση, που θα ισοπέδωνε τα πάντα. Ο κόσμος τρομοκρατημένος έφευγε από την πόλη στα εξοχικά, σε συγγενείς της επαρχίας. Και τότε εμφανίστηκε στο προσκήνιο αρχηγός του κράτους. Άφησε την κατοικία του στην Αθήνα και πήγε να φιλοξενηθεί στην συμπρωτεύουσα για δυο μερόνυχτα. Η πράξη αυτή είχε περισσότερη απήχηση από όση είχαν οι μέχρι τότε καθησυχαστικοί λόγοι των υπευθύνων. Ο κόσμος ηρέμησε. Αφού ο πρώτος πολίτης της χώρας εμπιστεύεται τη ζωή του στο τρεμάμενο έδαφος της πόλης μας, υπάρχει ασφάλεια και για μας σκέφτηκαν, και το φευγιό σταμάτησε. Ο Κύριός μας, ο Βασιλιάς μας! Βασιλιάς με όλη τη σημασία της λέξης. Αρχηγός μας, διοικητής μας, καταφύγιό μας, στήριγμά μας. Βασιλιάς πραγματικός, όχι διακοσμητικός, μόνο για τελετές, και χειραψίες σαν τους σημερινούς γαλαζοαίματους. Βασιλιάς με πραγματική εξουσία στην καρδιά μας, που τη χαιρόμαστε και την απολαμβάνουμε, γιατί είναι ασφάλεια και ανάπαυση για το παιδί του Θεού. Βασιλιάς που προπορεύεται στον πόλεμο και δίνει τις μάχες τις πνευματικές για μας. Βασιλιάς που μας οδηγεί από νίκη σε νίκη, κατά της αμαρτίας και του διαβόλου, κατά του πνεύματος του κόσμου και της διαφθοράς. Βασιλιάς που ασχολείται με το καθημερινό μας περπάτημα, με την κάθε λεπτομέρεια της ζωής μας, μα και με κάθε χτύπο της καρδιάς μας. Ο Ιησούς Χριστός, ο Κύριός μας, ο Λυτρωτής μας.