Ποιος θα μας γιατρέψει;

0
109

«Ευλόγει, η ψυχή μου, τον Κύριον· και πάντα τα εντός μου το όνομα το άγιον αυτού. Ευλόγει, η ψυχή μου, τον Κύριον, και μη λησμονής πάσας τας ευεργεσίας αυτού· τον συγχωρούντα πάσας τας ανομίας σου· τον ιατρεύοντα πάσας τας αρρωστίας σου· τον λυτρόνοντα εκ της φθοράς την ζωήν σου· τον στεφανούντά σε με έλεος και οικτιρμούς· τον χορτάζοντα εν αγαθοίς το γήράς σου· η νεότης σου ανανεούται ως του αετού. Ο Κύριος κάμνει δικαιοσύνην και κρίσιν εις πάντας τους αδικουμένους. Εφανέρωσε τας οδούς αυτού εις τον Μωϋσήν, τα έργα αυτού εις τους υιούς Ισραήλ. Οικτίρμων και ελεήμων είναι ο Κύριος, μακρόθυμος και πολυέλεος. Δεν θέλει δικολογεί διαπαντός ουδέ θέλει φυλάττει την οργήν αυτού εις τον αιώνα. Δεν έκαμεν εις ημάς κατά τας αμαρτίας ημών, ουδέ ανταπέδωκεν εις ημάς κατά τας ανομίας ημών. Διότι όσον είναι το ύψος του ουρανού υπεράνω της γης, τόσον μέγα είναι το έλεος αυτού προς τους φοβουμένους αυτόν. Όσον απέχει η ανατολή από της δύσεως, τόσον εμάκρυνεν αφ” ημών τας ανομίας ημών. Καθώς σπλαγχνίζεται ο πατήρ τα τέκνα, ούτως ο Κύριος σπλαγχνίζεται τους φοβουμένους αυτόν. Διότι αυτός γνωρίζει την πλάσιν ημών, ενθυμείται ότι είμεθα χώμα.» (Ψαλμός 103:1-14)

Ήταν ένα ζευγάρι μεσόκοπων ανθρώπων, πολύ ταλαιπωρημένων. Η γυναίκα είχε σοβαρό πρόβλημα με τη μέση της και κάθε τόσο έμενε για πολύ καιρό στο κρεβάτι με πόνους. Αφού γύρισαν κάμποσους γιατρούς έμαθαν για κάποιον ειδικό, πολύ καλό, πολύ ικανό και πολύ διάσημο γιατρό. Χωρίς να χάσουν καιρό, τον επισκέφθηκαν στο ιατρείο του. Τους υποδέχτηκε διπλωμένος στα δυο, σκυφτός, με ένα μορφασμό πόνου σε κάθε του κίνηση. «Τι πάθατε γιατρέ; Πως είστε έτσι;» «Αφήστε, αφήστε, έχω πρόβλημα με τη μέση μου…» Το ζευγάρι αλληλοκοιτάχτηκαν. «Αυτός περιμένουμε να γιατρέψει το δικό μας πρόβλημα;…». Μεγάλη και αγιάτρευτη αρρώστια η αμαρτία, έχει καταταλαιπωρήσει την ψυχή μας και μαζί μ’ αυτήν και το καημένο το σώμα μας. Ποιος μπορεί να  μας ελευθερώσει από το βραχνά της (Ρωμαίους 7:24-25). Ποιος μπορεί να δώσει γαλήνη στο πνεύμα μας και ανακούφιση στην καρδιά μας. Ποιος θα πάρει τον πονοκέφαλο των τόσων μεριμνών και αναγκών μας; Ποιος θα μας απαλλάξει από τις βασανιστικές επιθυμίες που σφίγγουν το βρόχο στο λαιμό μας; Καλή και χρήσιμη η ιατρική, και χωρίς αυτήν θα πασχίζαμε ακόμη με πρωτόγονα μέσα, να πολεμήσουμε τα μικρόβια με  …. αφαιμάξεις. Μα κάτι άλλο έχει ανάγκη η ψυχή μας. Τον Μεγάλο Γιατρό, τον Ιησού Χριστό. Με τις πληγές Του μας γιάτρεψε από το σαράκι της αμαρτίας. Με το θάνατό Του μας έδωσε Ζωή. Με το αίμα Του μας χάρισε σωτηρία αιώνια. Και όταν αυτό το σώμα μας φθαρεί, από την αρρώστια κι από το χρόνο, θα Τον δούμε δοξασμένο και λαμπρό, με το καινούριο Ουράνιο σώμα που θα μας δώσει (Ιώβ 19:25-26).

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΠροσευχή και ζωή
Επόμενο άρθροΤο καλύτερο

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ