«Συ όμως παρηκολούθησας την διδασκαλίαν μου, την διαγωγήν, την πρόθεσιν, την πίστιν, την μακροθυμίαν, την αγάπην, την υπομονήν, τους διωγμούς, τα παθήματα, οποία μοι συνέβησαν εν Αντιοχεία, εν Ικονίω, εν Λύστροις· οποίους διωγμούς υπέφερα, και εκ πάντων με ηλευθέρωσεν ο Κύριος. Και πάντες δε οι θέλοντες να ζώσιν ευσεβώς εν Χριστώ Ιησού θέλουσι διωχθή. Πονηροί δε άνθρωποι και γόητες θέλουσι προκόψει εις το χείρον, πλανώντες και πλανώμενοι. Αλλά συ μένε εις εκείνα, τα οποία έμαθες και επιστώθης, εξεύρων παρά τίνος έμαθες, και ότι από βρέφους γνωρίζεις τα ιερά γράμματα, τα δυνάμενα να σε σοφίσωσιν εις σωτηρίαν διά της πίστεως της εν Χριστώ Ιησού. Όλη η γραφή είναι θεόπνευστος και ωφέλιμος προς διδασκαλίαν, προς έλεγχον, προς επανόρθωσιν, προς εκπαίδευσιν την μετά της δικαιοσύνης, διά να ήναι τέλειος ο άνθρωπος του Θεού, ητοιμασμένος εις παν έργον αγαθόν.» (2 Τιμοθέου 3:10-17)

Κάποιος είδε τον Γάλλο υλιστή και άθεο Ντιντερώ, να εξηγεί στην κόρη του, με ανοιχτή μπροστά του την Αγία Γραφή, τα χαρίσματα και τις αρετές  που πρέπει να στολίζουν κάθε γυναίκα. Απορημένος ρώτησε τον Ντιντερώ για την αντιφατικότητα της συμπεριφοράς του, κι εκείνος του απάντησε: «Φίλε μου, είμαι πατέρας κι αυτή τη στιγμή ενεργώ ως σοφός πατέρας. Θέλω η κόρη μου να γίνει μια αγαθή και σεβαστή νέα, μια πιστή σύζυγος και άξια μητέρα. Δεν βρήκα λοιπόν τίποτα καλύτερο για να διδάξω την κόρη μου το αγαθό, από την Αγία Γραφή!». Η αξία της Αγίας Γραφής είναι γενικά παραδεκτή. Χειρίζεται όλα τα θέματα των ανθρώπων, τα αιώνια όσο και τα καθημερινά. Μα δεν μπορεί να χρησιμεύει σαν «οδηγός καλής συμπεριφοράς». Οι διδασκαλίες της, όσο κι αν είναι τέλειες, θα έμεναν ανώφελες για μας. Γιατί ποιος θα δώσει στον άνθρωπο τη δύναμη να τα ζήσει όλα αυτά; Ποιος θα κάνει τη γυναίκα να αποβάλλει το πνεύμα της Εύας και να ζήσει τη σοφή και γλυκιά συμπεριφορά της Καινής Διαθήκης; Ποιος θα κάνει τον άντρα πράο και συνετό, ελεύθερο από πάθη και εγωισμούς; Ποιος θα γεμίσει την καρδιά μας με αγάπη, που χωρίς αυτήν όλες οι σχέσεις οι ανθρώπινες είναι εύθραυστες; Η Αγία Γραφή μας δείχνει το δρόμο, τον ένα, τον μοναδικό. Το δρόμο της ταπείνωσης και της μετάνοιας. Το δρόμο της πίστης στον Ιησού Χριστό. Το δρόμο της αναγέννησης(Ιωάννη 1:13, 3:3-8, 1 Ιωάννη 4:7, 5:1, 18, 1 Πέτρου 1:23), που το Πνεύμα του Θεού το Άγιο κάνει. Γι’ αυτό η αξία της Αγίας Γραφής είναι μοναδική!