«Και εγώ, αδελφοί, δεν ηδυνήθην να λαλήσω προς εσάς ως προς πνευματικούς, αλλ’ ως προς σαρκικούς, ως προς νήπια εν Χριστώ. Γάλα σας επότισα και ουχί στερεάν τροφήν· διότι δεν ηδύνασθε έτι να δεχθήτε αυτήν. Αλλ’ ουδέ τώρα δύνασθε έτι· επειδή έτι σαρκικοί είσθε. Διότι ενώ είναι μεταξύ σας φθόνος και έρις και διχόνοιαι, δεν είσθε σαρκικοί και περιπατείτε κατά άνθρωπον; Διότι όταν λέγη τις, Εγώ μεν είμαι του Παύλου, άλλος δε, Εγώ του Απολλώ· δεν είσθε σαρκικοί; Τις λοιπόν είναι ο Παύλος, και τις ο Απολλώς, παρά υπηρέται, διά των οποίων επιστεύσατε και, όπως ο Κύριος έδωκεν εις έκαστον; Εγώ εφύτευσα, ο Απολλώς επότισεν, αλλ’ ο Θεός ηύξησεν· ώστε ούτε ο φυτεύων είναι τι ούτε ο ποτίζων, αλλ’ ο Θεός ο αυξάνων. Ο φυτεύων δε και ο ποτίζων είναι έν· και έκαστος θέλει λάβει τον εαυτού μισθόν κατά τον κόπον αυτού. Διότι του Θεού είμεθα συνεργοί· σεις είσθε του Θεού αγρός, του Θεού οικοδομή. Εγώ κατά την χάριν του Θεού την δοθείσαν εις εμέ ως σοφός αρχιτέκτων θεμέλιον έθεσα, άλλος δε εποικοδομεί· έκαστος όμως ας βλέπη πως εποικοδομεί·» (1 Κορινθίους 3:1-10)

Έβαλε ο Θεός στην καρδιά κάποιου πιστού ανθρώπου στην Πελοπόννησο να μοιράσει φυλλάδια που μιλούσαν για τον τρόπο της σωτηρίας δια του Σταυρού του Χριστού. Κάποιο τα διάβασαν, άλλοι τα πέταξαν. Λίγες μέρες αργότερα, ένας καθόταν ρεμβάζοντας στο καφενείο ενός απομακρυσμένου χωριού. Ο αέρας έφερε μπροστά του ένα τέτοιο φυλλάδιο. Το πήρε, το διάβασε. Ναι, είμαι αμαρτωλός, σκέφθηκε. Χρειάζομαι σωτηρία. Που; Πως; Τι να κάνω; Βρήκε επάνω ένα τηλέφωνο, που ήταν στην Αθήνα. Το σήκωσε ένας άνθρωπος του Θεού, που τον κατεύθυνε σ’ έναν άλλο πιστό, στην Καλαμάτα. Πήγε, τον βρήκε, μίλησαν, τον καθοδήγησε στον μοναδικό δρόμο της σωτηρίας, που είναι η ταπείνωση, η μετάνοια και η πίστη στο έργο του Ιησού Χριστού, στο αίμα του Σταυρού. Ένας μοίρασε τα φυλλάδια, άλλος του μίλησε στο τηλέφωνο – ήταν ο ίδιος που είχε γράψει το φυλλάδιο – και ένας τρίτος τον συνάντησε και του μίλησε για την αγάπη του Θεού. Κάθε ένας έκανε αυτό που τον οδήγησε ο Κύριος να κάνει. Οι ψυχές είναι του Κυρίου. Το Ευαγγέλιο είναι του Κυρίου. Ο καρπός είναι δουλειά του Κυρίου. Εμείς τι είμαστε; Σκεύη του Κυρίου, που η δουλειά μας είναι να καθαρίζουμε τους εαυτούς μας, ώστε να μπορεί κάθε στιγμή, έτοιμους να μας χρησιμοποιήσει. Γι’ αυτό ακριβώς θα αμειφτούμε, για την υπακοή μας στο θέλημά Του. Όχι για το πόσο τρέξαμε και πόσα κάναμε, αλλά για όσα μας είπε Εκείνος και υπακούσαμε και κάναμε.