«Και είδον ουρανόν νέον και γην νέαν· διότι ο πρώτος ουρανός και η πρώτη γη παρήλθε, και η θάλασσα δεν υπάρχει πλέον. Και εγώ ο Ιωάννης είδον την πόλιν την αγίαν, την νέαν Ιερουσαλήμ καταβαίνουσαν από του Θεού εκ του ουρανού, ητοιμασμένην ως νύμφην κεκοσμημένην διά τον άνδρα αυτής. Και ήκουσα φωνήν μεγάλην εκ του ουρανού, λέγουσαν· Ιδού, η σκηνή του Θεού μετά των ανθρώπων, και θέλει σκηνώσει μετ’ αυτών, και αυτοί θέλουσιν είσθαι λαοί αυτού, και αυτός ο Θεός θέλει είσθαι μετ’ αυτών Θεός αυτών· και θέλει εξαλείψει ο Θεός παν δάκρυον από των οφθαλμών αυτών, και ο θάνατος δεν θέλει υπάρχει πλέον, ούτε πένθος ούτε κραυγή ούτε πόνος δεν θέλουσιν υπάρχει πλέον· διότι τα πρώτα παρήλθον. Και είπεν ο καθήμενος επί του θρόνου· Ιδού, κάμνω νέα τα πάντα. Και λέγει προς εμέ· Γράψον, διότι ούτοι οι λόγοι είναι αληθινοί και πιστοί. Και είπε προς εμέ· Ετελέσθη. Εγώ είμαι το Α και το Ω, η αρχή και το τέλος. Εγώ θέλω δώσει εις τον διψώντα εκ της πηγής του ύδατος της ζωής δωρεάν. Ο νικών θέλει κληρονομήσει τα πάντα, και θέλω είσθαι εις αυτόν Θεός και αυτός θέλει είσθαι εις εμέ υιός. Οι δε δειλοί και άπιστοι και βδελυκτοί και φονείς και πόρνοι και μάγοι και ειδωλολάτραι και πάντες οι ψεύσται θέλουσιν έχει την μερίδα αυτών εν τη λίμνη τη καιομένη με πυρ και θείον· ούτος είναι ο δεύτερος θάνατος.» (Αποκάλυψη 21:1-8)

Τι θα σκεφτόμασταν που δηλώνει ότι θέλει να γίνει αστυνομικός, όμως αρνείται να φορέσει τη στολή του αστυνομικού και δεν θέλει κανείς να μάθει ότι είναι αστυνομικός; Θα νιώθαμε ασφάλεια να φυλάει την περιουσία μας ένας τέτοιος άνθρωπος; ‘Η τι γνώμη θα είχατε για ένα στρατιώτη που λέει: «Φλέγομαι από πατριωτισμό, αγαπώ την πατρίδα μου μέχρι θανάτου, όμως δεν θέλω να φορέσω τη στολή του στρατιώτη, ούτε κανένας να γνωρίζει ότι είμαι στρατιώτης!» Τι θα κάναμε με ένα τέτοιο στρατό, με τέτοιου είδους στρατιώτες; Οι αντίπαλοι, έστω και ελάχιστοι, εύκολα θα κατατρόπωναν ένα τέτοιο στρατό με δειλούς. Για να είναι κάποιος χριστιανός αληθινός, να ανήκει δηλαδή στο Χριστό και να ζει γι’ Αυτόν, χρειάζεται ηρωισμός. Οι δειλοί δεν κάνουν για τον Κύριο. Γιατί ο Χριστός θέλει όλη μας την καρδιά. Δεν δέχεται να βάλλουμε πάνω απ’ Αυτόν τη γνώμη του κόσμου, την υπόληψή μας, την καλοπέρασή μας. Δεν χρειάζεται να είμαστε δυνατοί. Δύναμη θα μας δώσει Εκείνος όση απαιτείται, και ακόμη περισσότερη ώστε να βγούμε νικητές. Χρειάζεται όμως να είμαστε αποφασισμένοι. Απόλυτοι. Δοσμένοι ολοκληρωτικά στην αγάπη Του. Τους χλιαρούς δεν τους αντέχει (Αποκάλυψη 3:16). Ο Χριστός μας τα έδωσε όλα. Μας χάρισε τον εαυτό Του, το αίμα Του, τη δόξα Του, τον Ουρανό Του. Κι εμείς αν θέλουμε να είμαστε δικοί Του, θα Του τα δώσουμε όλα. Δηλαδή την καρδιά μας!