Μέσα στην Κιβωτό

0
146

«Υπενθύμιζε αυτούς να υποτάσσωνται εις τας αρχάς και εξουσίας, να πειθαρχώσι, να ήναι έτοιμοι εις παν έργον αγαθόν, να μη βλασφημώσι μηδένα, να ήναι άμαχοι, συμβιβαστικοί, να δεικνύωσι προς πάντας ανθρώπους πάσαν πραότητα. Διότι ήμεθά ποτέ και ημείς ανόητοι, απειθείς, πλανώμενοι, δουλεύοντες εις διαφόρους επιθυμίας και ηδονάς, ζώντες εν κακία και φθόνω, μισητοί και μισούντες αλλήλους. Αλλ” ότε εφανερώθη η χρηστότης και η φιλανθρωπία του Σωτήρος ημών Θεού, ουχί εξ έργων δικαιοσύνης τα οποία επράξαμεν ημείς, αλλά κατά το έλεος αυτού έσωσεν ημάς διά λουτρού παλιγγενεσίας και ανακαινίσεως του Αγίου Πνεύματος, το οποίον εξέχεε πλουσίως εφ” ημάς διά Ιησού Χριστού του Σωτήρος ημών, ίνα δικαιωθέντες διά της χάριτος εκείνου, γείνωμεν κληρονόμοι κατά την ελπίδα της αιωνίου ζωής. Πιστός ο λόγος, και θέλω ταύτα να διαβεβαιοίς, διά να φροντίζωσιν οι πιστεύσαντες εις τον Θεόν να προΐστανται καλών έργων. Ταύτα είναι τα καλά και ωφέλιμα εις τους ανθρώπους· μωράς δε φιλονεικίας και γενεαλογίας και έριδας και μάχας νομικάς φεύγε, διότι είναι ανωφελείς και μάταιαι. Αιρετικόν άνθρωπον μετά μίαν και δευτέραν νουθεσίαν παραιτού, εξεύρων ότι διεφθάρη ο τοιούτος και αμαρτάνει, ων αυτοκατάκριτος.» (Τίτος 3:1-10)

Κάποιος έλεγε ότι τόσο η μικρή μύγα, όσο κι ο τεράστιος ελέφαντας ήταν εξίσου ασφαλείς μέσα στην Κιβωτό του Νώε. Δεν έσωζε τον ελέφαντα το μέγεθός του ή η δύναμή του, αλλά το γεγονός ότι βρισκόταν μέσα στην κιβωτό και όχι έξω. Το ίδιο και η μύγα, δεν σώθηκε γιατί ήταν μικρή κι ελαφριά, αλλά γιατί μπήκε κι αυτή στην Κιβωτό. Κι εμείς, για να σωθούμε από την αμαρτία που σαν κατακλυσμός μας πνίγει όλους και μας καταποντίζει αιώνια, πρέπει να μπούμε στην Κιβωτό της σωτηρίας του Ιησού Χριστού. Αυτή είναι η Εκκλησία Του, το σώμα των λυτρωμένων Του, των πλυμένων με το αίμα της Καινή; Διαθήκης, το αίμα του Υιού του Θεού. Δεν έχει σημασία αν είναι κανείς φτωχός ή πλούσιος, αμαθής ή πολυμαθής άσημος ή διάσημος. Κανένας μας δεν είναι τελείως καθαρός στα μάτια του Άγιου Θεού. Μπορεί κάποιος να είναι από χαρακτήρος καλοσυνάτος και καλόκαρδος, ηθικός, σωστός, προσεκτικός. Μα τίποτε από αυτά δεν τον σώζει. Ο Θεός μας λέει: «πάντες ήμαρτον και υστερούνται της δόξης του Θεού» (Ρωμαίους 3:23). Μια σκέψη, μια επιθυμία, κάποια ύποπτα κίνητρα μέσα μας, δείχνουν πόσο βρώμικη είναι η ψυχή μας, όσο άψογη κι αν δείχνει η συμπεριφορά μας. Έτσι λοιπόν και «τα έργα της δικαιοσύνης μας» είναι άχρηστα, δεν μας σώζουν. Μόνο οι πλυμένοι και καθαρισμένοι με το αίμα του Χριστού(Εβραίους 9:14, 1Ιωάννη 1:7) έχουν θέση σαν παιδιά του Θεού(1 Ιωάννη 3:1-2, Ιωάννη 1:12, Εφεσίους 1:5, 2:19) κοντά Του. Γιατί μόνο αυτοί μπορούν να περπατήσουν σε μια καινούρια , καθαρή ζωή, απαλλαγμένη από την αποπνικτική παρουσία της αμαρτίας, γεμάτη με έργα αγαθά που ο Θεός ετοίμασε για μας!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ