Ενθουσιασμός!

0
128

«Απεκρίθησαν λοιπόν οι Ιουδαίοι και είπον προς αυτόν· Τι σημείον δεικνύεις εις ημάς, διότι κάμνεις ταύτα; Απεκρίθη ο Ιησούς και είπε προς αυτούς· Χαλάσατε τον ναόν τούτον, και διά τριών ημερών θέλω εγείρει αυτόν. Και οι Ιουδαίοι είπον· Εις τεσσαράκοντα και εξ έτη ωκοδομήθη ο ναός ούτος, και συ θέλεις εγείρει αυτόν εις τρεις ημέρας;Εκείνος όμως έλεγε περί του ναού του σώματος αυτού. Ότε λοιπόν ηγέρθη εκ νεκρών, ενεθυμήθησαν οι μαθηταί αυτού ότι τούτο έλεγε προς αυτούς, και επίστευσαν εις την γραφήν και εις τον λόγον, τον οποίον είπεν ο Ιησούς. Και ενώ ήτο εν Ιεροσολύμοις κατά την εορτήν του πάσχα, πολλοί επίστευσαν εις το όνομα αυτού, βλέποντες αυτού τα θαύματα, τα οποία έκαμνεν. Αυτός δε ο Ιησούς δεν ενεπιστεύετο εις αυτούς, διότι εγνώριζε πάντας, και διότι δεν είχε χρείαν διά να μαρτυρήση τις περί του ανθρώπου· επειδή αυτός εγνώριζε τι ήτο εντός του ανθρώπου.» (Ιωάννη 2:18-25)

Κατά τη λεγόμενη θριαμβευτική είσοδο του Ιησού στα Ιεροσόλυμα πριν από τη γιορτή του Πάσχα, ο όχλος παραληρούσε από ενθουσιασμό. Ρούχα και κλαδιά από φοίνικες στρωμένα στο δρόμο να πατήσει το γαϊδουράκι, παιδιά που φώναζαν και έψαλλαν, κόσμος μπροστά και κόσμος πίσω να ακολουθούν με ζητωκραυγές… «Ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου, ο βασιλεύς του Ισραήλ». Και ο Ιησούς; Χαίρεται με αυτή τη γιορταστική ατμόσφαιρα; Κάθε άλλο. «Ιδών την πόλιν, έκλαυσεν επ’ αυτήν», γράφει ο Ευαγγελιστής Λουκάς, «… διότι δεν εγνώρισας τον καιρόν της επισκέψεώς σου…» (Λουκάς 19:41, 44). ‘Ήξερε πολύ καλά τι είχαν στην καρδιά τους. Καθόλου δεν Τον χαροποιούσε ο ενθουσιασμός τους. Ήξερε πως ήθελαν να ικανοποιήσουν τις φιλοδοξίες τους για έναν επίγειο βασιλιά, που θα τους ξανάδινε τη χαμένη τους αίγλη. Είχαν δει τόσα θαύματα. Είχαν εντυπωσιαστεί. Πόσοι άνθρωποι και σήμερα, έρχονται στην Εκκλησία, ζητούν τον Χριστό, δείχνουν ενθουσιασμένοι με την αλήθεια του Ευαγγελίου! Μα μόλις βρεθούν μπροστά στο Σταυρό, μόλις χρειαστεί να πεθάνουν οι ίδιοι ως προς τον κόσμο και την αμαρτία, μόλις τους ζητήσει ο Κύριος να απαρνηθούν τον εαυτό τους, αποσύρονται και απομακρύνονται. Κάτι άλλο ήθελαν από το Χριστό. Κάπως αλλιώς Τον είχαν φανταστεί. Δεν είναι διατεθειμένοι να τα δώσουν όλα γι’ Αυτόν. Και τότε ο Κύριος κλαίει γι’ αυτούς, γιατί «δεν γνώρισαν τον καιρό της επίσκεψής τους». Δεν κατάλαβαν, δεν πήραν, δεν ωφελήθηκαν σε τίποτε…

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ