Συγκεκριμένη προσευχή

0
161

«Εκ βαθέων έκραξα προς σε, Κύριε. Κύριε, εισάκουσον της φωνής μου· ας ήναι τα ώτα σου προσεκτικά εις την φωνήν των δεήσεών μου. Εάν, Κύριε, παρατηρήσης ανομίας, Κύριε, τις θέλει δυνηθή να σταθή; Παρά σοι όμως είναι συγχώρησις, διά να σε φοβώνται. Προσέμεινα τον Κύριον, προσέμεινεν η ψυχή μου, και ήλπισα επί τον λόγον αυτού. Η ψυχή μου προσμένει τον Κύριον, μάλλον παρά τους προσμένοντας την αυγήν, ναι, τους προσμένοντας την αυγήν. Ας ελπίζη ο Ισραήλ επί τον Κύριον· διότι παρά τω Κυρίω είναι έλεος, και λύτρωσις πολλή παρ” αυτώ· και αυτός θέλει λυτρώσει τον Ισραήλ από πασών των ανομιών αυτού.» (Ψαλμός 130:1-8)

Αν θέλουμε ο Θεός να ακούσει τη φωνή μας και να απαντήσει στην προσευχή μας, τότε τα αιτήματά μας πρέπει να είναι σαφή και συγκεκριμένα. Ένας πιστός άνθρωπος διηγείται: «Δεν έχω τώρα κανέναν ψυχολογικό πρόβλημα, ούτε είχα ποτέ μου. Κάποια όμως περίοδο της ζωής μου, κατόπιν κακής εκτίμησης κάποιων πολύ δύσκολων καταστάσεων, έπαθαν τα νεύρα μου σε πολύ σοβαρό βαθμό. Για μεγάλο διάστημα ήμουν σε άθλια κατάσταση. Ένα βράδυ, μόλις έμεινα μόνος, έκλεισα την πόρτα, έσβησα το φως κι έπεσα στα γόνατα: Κύριε, αυτή η εικόνα δεν ταιριάζει σε παιδί Σου. Ελευθέρωσέ με, δεν θέλω να συνεχίσει αυτή η κατάσταση!… Όταν σηκώθηκα από τα γόνατα, ένιωθα άλλος άνθρωπος. Δεν είπα όμως τίποτα σε κανέναν. Φοβόμουν μήπως ξανακυλήσω στην αρρώστια και εκτεθώ. Αυτό βέβαια ήταν απιστία μου. Το πρωί ξεκίνησα για τη δουλειά μου. Όλοι με κοίταζαν με απορία, μήπως και κάνω καμιά τρέλα. Όμως όχι. Εργάστηκα όλη την ημέρα, κανονικά, και μάλιστα είχα και προβλήματα να αντιμετωπίσω, όχι συνηθισμένα. Γυρίζοντας σπίτι, δεν χρειάστηκε να τους εξηγήσω τίποτα. Το έβλεπαν στο φωτεινό πρόσωπό μου, στο καθαρό βλέμμα μου, πως είχα πια γιατρευτεί!». Η πίστη στο ζωντανό Θεό δεν είναι κάτι το νεφελώδες και ασαφές. Είναι συγκεκριμένη, έχει κατεύθυνση και στόχο, έχει βάση και στήριγμα τις συγκεκριμένες υποσχέσεις του Θεού. Είναι ο Μόνος που μπορεί τα πάντα. Εκεί που τελειώνουν οι δικές μας δυνατότητες αρχίζει το δικό Του πεδίο δράσης. ¨όταν σηκώνουμε τα χέρια ανήμποροι, είναι η δική Του ώρα να επέμβει. Τότε ακριβώς είναι που χρειάζεται η δική μας πίστη. Η δική μας συγκεκριμένη προσευχή με πίστη!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ