«Εν δε τω μηνί τω έκτω απεστάλη ο άγγελος Γαβριήλ υπό του Θεού εις πόλιν της Γαλιλαίας ονομαζομένην Ναζαρέτ, προς παρθένον ηρραβωνισμένην με άνδρα ονομαζόμενον Ιωσήφ, εξ οίκου Δαβίδ, και το όνομα της παρθένου Μαριάμ. Και εισελθών ο άγγελος προς αυτήν, είπε· Χαίρε, κεχαριτωμένη· ο Κύριος μετά σού· ευλογημένη συ εν γυναιξίν. Εκείνη δε ιδούσα διεταράχθη διά τον λόγον αυτού, και διελογίζετο οποίος τάχα ήτο ο ασπασμός ούτος. Και είπεν ο άγγελος προς αυτήν· Μη φοβού, Μαριάμ· διότι εύρες χάριν παρά τω Θεώ. Και ιδού, θέλεις συλλάβει εν γαστρί και θέλεις γεννήσει υιόν και θέλεις καλέσει το όνομα αυτού Ιησούν. Ούτος θέλει είσθαι μέγας και Υιός Υψίστου θέλει ονομασθή, και θέλει δώσει εις αυτόν Κύριος ο Θεός τον θρόνον Δαβίδ του πατρός αυτού, και θέλει βασιλεύσει επί τον οίκον του Ιακώβ εις τους αιώνας, και της βασιλείας αυτού δεν θέλει είσθαι τέλος. Είπε δε η Μαριάμ προς τον άγγελον. Πως θέλει είσθαι τούτο, επειδή άνδρα δεν γνωρίζω; Και αποκριθείς ο άγγελος είπε προς αυτήν· Πνεύμα Άγιον θέλει επέλθει επί σε, και δύναμις του Υψίστου θέλει σε επισκιάσει· διά τούτο και το γεννώμενον εκ σου άγιον θέλει ονομασθή Υιός Θεού. και ιδού, Ελισάβετ η συγγενής σου και αυτή συνέλαβεν υιόν εις το γήρας αυτής, και ούτος είναι μην έκτος εις αυτήν την καλουμένην στείραν· διότι ουδέν πράγμα θέλει είσθαι αδύνατον παρά τω Θεώ. Είπε δε η Μαριάμ· Ιδού, η δούλη του Κυρίου· γένοιτο εις εμέ κατά τον λόγον σου. Και ανεχώρησεν απ’ αυτής ο άγγελος.» (Λουκάς 1:26-38)

Το πλήρωμα των χρόνων είχε έρθει. Ο καιρός να κατέβει στη Γη μας ο Χριστός είχε φτάσει. Τα πρώτα χαρμόσυνα νέα τα έφερε ο άγγελος Γαβριήλ στη Ναζαρέτ, σε «παρθένον ηρραβωνισμένην με άνδρα ονομαζόμενον Ιωσήφ… και το όνομα της παρθένου Μαριάμ». Με το «χαίρε» του αγγέλου ήρθε το μήνυμα της αγάπης του Θεού, όχι μόνο στην κεχαριτωμένη και ευλογημένη Μαριάμ μα και όλο το ανθρώπινο γένος. Ο Θεός δεν είναι απρόσιτος και ανάλγητος, όπως οι άνθρωποι Τον φαντάζονται και Τον παρουσιάζουν. Είναι ο Πατέρας μας, που μας αγαπάει και που έστειλε τον Υιό Του τον Μονογενή, για να μας ξαναφέρει με τη θυσία Του, για να μας χαρίσει τη Βασιλεία Του την αιώνια. Αυτό το «χαίρε» είναι και για μας. Το τέλος στους φόβους, το τέλος στη δουλεία της αμαρτίας, το τέλος στον αιώνιο  θάνατο. Υπάρχει πια για μας μια θριαμβευτική ελπίδα ελευθερίας, μια ένδοξη προοπτική άγιας, καθαρής ζωής, μια μόνιμη και ανείπωτη Ουράνια χαρά! Ας αναλογιστούμε όμως τη δύσκολη θέση του Ιωσήφ και της Μαριάμ: μια «απροσδόκητη και άκαιρη» εγκυμοσύνη, στο στενό και σκληρό περιβάλλον της εποχής, που πάνω της κρεμόταν η απειλή του λιθοβολισμού! Κι όμως, τα λόγια που έστειλε ο Θεός με τον άγγελό Του, συνδέθηκαν με την πίστη στην καρδιά της, καθώς και στου Ιωσήφ την καρδιά(Ματθαίος 1:20-25), και τους οδήγησαν σε πλήρη υπακοή και υποταγή στο θέλημα του Θεού, ώστε να ξετυλιχτεί το άγιο σχέδιό Του για την σωτηρία μας, με τόσο θαυμαστό και υπερφυσικό τρόπο!